Gidiyorum

Gidiyorum; Senden, sevdiklerimden, kendimden

Gidiyorum

Yeni hayat, yeni başlangıçlar.. 
İşte tam bu noktada değişiyor her şeyim. 
Gidiyorum; 
Seninle son kez göz göze geldiğim kaldırımdan,

Gidiyorum;
Kulaklığı takıp dünyayı ardımda bıraktığım  sokaklardan
Gidiyorum; 
Her karışına anıları tohum gibi serptiğim bu şehirden,  
Gidiyorum; 
Senden , ailemden, sevdiklerimden, tahammül edemediklerimden..


Öyle, bir otobüs mesafelik yere değil ama.. Çok uzaklara gidiyorum. 
Nasıl zor bir karar olduğunu bilemezsin benim için.. 
Annemin gülüşünü
kardeşimin okuldaki ilk gününü,
Ablamın sevdiği adam ile mutluluğunu,
Yavru kedimin büyüyüşünü,
Arkadaşımın başarıya ulaşacağını görmeden, gidiyorum..

Nasıl ağladım bilemezsin.. 
Tam kendimi bu fikre alıştırmışken vazgeçişlerimi,

  iki küçük elin saçımı okşayıp
 "seni seviyorum " demesiyle tekrar tekrar kararımı sorgulayışımı, 
sevdiğim adamı bir daha göremeyecek olmanın hüznünü, 
annemin özlem dolu yüzünü
 ve gönlüm kırık aldığım yolda hüznümü.. bilemezsin.  
Gitmek, yeni bir başlangıçtı. Ayrılmaksa zulüm. Kabullenmek zordu; 
gideceğim yerde Kabullenilmek, meçhul..

gidiyorum, hiç gitmediğim bir yere..

Ne bir şehir ne bir köye..
 gidiyorum, yürüdüğüm yollar taşlı..
 gidiyorum, gözlerim yaşlı..

gidiyorum;sevdiğimden, annemden, kardeşimden, arkadaşımdan, nefret ettiğimden..
gidiyorum; adını bile bilmediğim, memleketimin ücra köşelerinden.. 

şimdi hazan vakti gönlümün aslında.. 
Ne ayrılıklar yaşayacak, ne yaşlar dökecek tam da bu zamanlarda.  
Elveda etmekte şimdi yaşanması mümkünken yaşayamadığı tüm hayallerine, 
 elveda etmekte; ilk aşkına yazmaya çekindiği sevda mektuplarında,  
elveda etmekte; sevdiklerine.. 
nice kelamlar dökülmek istiyor gönlünden

Ama ne dili varıyor  gönlümün ne de takati var şu ruhumun, kelimeleri bir bir dizmeye. 
Elveda döktüğüm yaşlar ile yeşerecek olan toprağa .. 
Elveda şimdi; beni, ben yapanlara..

Elveda, Elveda..