İşte O An...

Tam herşeyin Üstüne geldiği o an...

İşte O An...

"Tam umutsuzluk;sarıp sarmalanmışken bedenin,benliğin ,ruhun.. tam yüzüne çarpan rüzgar fırtına habercisiymiş gibiyken gözünü açtığında bir dönme dolapta buldun mu kendini.."

Hani kendini en çaresiz, en yorgun, en yalnız hissettiğin bir dönem olur. Gidecek ne bir kapın ne de anlatabileceğin bir gönül olur.. O kadar yorgun hissedersin ki kendini tam gözlerin dolmuş akmak için zaman kollarken gözünü sıkıca kapatırsın.. İstemsiz akar bir kaç damla.. elinin tersi ile silersin o yaşları. Sonra derince çektiğin bir nefesle açarsın gözlerini sana her şey aynı gelir hiçbir şey değişmemiş gibi gelir.. Ama o küçük ânda neler değiştiğini inan aklın hayalin alamaz.. Ne zaman anlayacaksın bu dediğimi biliyor musun?Hiç beklemediğin bir zamanda umutsuzluk içinde kaybolmuşken kendini esen rüzgarlar ile boşluğa düşer gibi hissettiğinde, gözlerini açacaksın..Bir de bakmışsın ki dönme dolapta kollarını açmış,  rüzgarda savrulan saçların ile yüzüne bir buse kondurmuşsun... Sence bu imkansız mı?