Kaç mısra, kaç dize hayata tercüman olma yarışına girmiştir. Kimi şiirler hayatı fütursuzca önüne  geleni yutan bir kara delik olmakla suçlarken Kaç aşık da prangalar eskitmiştir yâri uğruna , hayatını bir hiç pahasına satmıştır.  Kaç şarkı veryansın etmiştir karanlık hayatına... Velhasıl hayatı acılar mahzeni olarak nitelemiştir yaşama tutunmayı bilmeyenler. İşte bu uç nokta fikriyatina sahip olanlar için hayat uçurumun kıyısında ölümü beklemekten ibarettir. Ancak bu zihniyeti şu ayet ile aydınlatmak istiyorum ki
    " Gevşeklik göstermeyin, üzülmeyin; eğer inanmışsanız şüphesiz en üstün olan sizsiniz." 
    Allah Teâlâ bizatihi olarak bunu belirtip gönlümüzü ferahlatmıştır tabi ki iman yüklü bir hayata sahipsek.
    Bu nedenle hayatın bir imtihan olduğunu hatırlayıp, hayatı gereksiz görmeyip yaşamayı öğrenmeliyiz.
    
    Bunun tam zıddı bir zihniyet var ki o da hayatı tutkulardan ibaret görerek ona tutuklu kalan insanlar prototipi.
    Başarı, mükemmelliyet, makam, konfor,  idealite gibi temel kavramlar bu zihniyetin olmazsa olmaz yapıtaşlarıdır.  Onlar için ise hayat kendini kanıtlama platformundan başka bir şey değildir." En iyisi" tabusu yiyip bitirir onları tıpkı kanserli bir hücre gibi.
    Bu insancıklar tutkuları hasebiyle hayat nedir anlayamazlar bile. Yaşama tutulmuş değilde ona tutuklu kalmışlardır. Ekip biçip gidecek olduğumuz dünya " platformuna ebediyyen kalacak gibi saraylar inşa etme yarışındadir. 
    İşte olayın iki çarpıcı ucu bu noktalardır. Bizler bu hastalıklı fikriyattan sıyrılarak 
    İtidal üzere bir hayat inşa etmeliyiz.
   Peki ama biz nasıl yaşayacağız dediğinizi duyar gibiyim.
   Ahiretimize yatırım yapmak için bir o kadar sebatkar
   Annemizden doğdumuzdaki gibi bir hiçlik  ile yaşamı ilmek ilmek dokuyacağız.
   Velhasıl hayatı ölçü adlı terazide tartarak yaşayacağız.
   Sözlerimi  gönüllere taht kurmuş  olan Hz. Mevlana ile sonlandırmak istiyorum
   "Hayat, bir nefestir aldığın kadar.
     Hayat, bir kafestir, kaldığın kadar.
     Hayat, bir hevestir, daldığın kadar."