Öylesine dargın.

Gün batımı kadar uzak,

Bedenimi değil de

Ruhumu yakacak kadar 

Yakın güneşe. 

Savașmaktan ve yenilmekten

Usanmıș benliğim, 

Mecali yok ayağa kalkmaya, 

Öylesine bıkkın, 

Öylesine vazgeçmiş...

Ne hayallerimiz vardı bizim,

Gitmeyi hayal ettiğimiz ülkeler,

Şehirler vardı mesela.

Gün doğumunu izleyecektik,

Sen gittiğinden beri rüzgâr okşuyor saçlarımı.

Gözlerim artık eskisi gibi parıldamıyor.

Dertlenirdim kendi kendime,

Şimdilerde kızıyorum saçma sapan dertlerime.

Yokluğun en ağır yorgan misali serildi üzerime.

Hatırlıyorum da çocukken akşamları seni ne beklerdim,

Kapı açıldığında heyecanla titrerdim.

Şimdi de bekliyorum babam,

Dönmeyeceğini bile bile.

Yabancı ellerin arasında dolaşmasına nasıl izin versin yüreğim?

Gözlerin aya bakarken aydan sakınırım seni.

Ve ben hiç bitiremedim.

Kabullenemedim gittiğini.

Yine kaldım sende.

Figüran oldum kalbine bu rolde.

İçimde büyüdükçe büyüyen sızı oldun.

Şimdilerde kalbime döşenmiş yokluğun.

Bir taş misali...

Kirpiklerine dokunsam aslında.

Geçecekmiş gibi tüm ağrılarım.

Sönecekmiş gibi tüm yangınlarım.

Bir şey olmaz dedik, 

Bu da geçer. 

Derken bir daha tuttu, 

ve bir daha. 

Öğrendik, hastaymıș meğer,

Korona dedikleri şu illet sarmış ciğerlerini.

Buz gibi soğuk bir odada uyuttular onu, 

Hiç bir hekim șifa bulamadı derdine, 

Sürgülü kapılar her açıldığında 

Öldüğünü anladım omzunda 

son kez ağladığımda.

Sensizken öğrendim nasıl kalınır sessiz,

Zaman elimde olmasa bile yüzyıllara denksin.

Ne olursa olsun diyerek akışına mı bırakmalı, yoksa gitmeli miyim diye düşünmeden edemiyorum.

Kalmalı mıdır insan yoksa giderek şiiri bitirmeli mi? Diye soruyorum hep kendime.

Cevabını mı? 

Bulamıyorum, bu soruyu soran kim buldu ki cevabını dünyada KİMSE!

Ama kovamıyorum işte,

Seni aklımdan kovamıyorum.

Seni bedenimden, kalbimden silemiyorum be gülüm.

Söylesene bana nasıl kovayım,

Nasıl unutayım seni.

Seni unutmanın tarifini ver bana 

hadi ne olur,

Ver ki sileyim seni ruhumdan,

Ver ki sileyim her zerremden

Lütfen...

İyileşiyorum, seni unutmaya başlıyorum demiştim.

Yalan söylemişim meğerse,

Hem sana, hem kendime yalan söylemişim.

Yüreğim iyileşmek istediğini haykırırken,

Aklım iyileşmek istemiyor gibi

Adını haykırıyor bağıra bağıra,

Çığlık çığlığa.

İyileşemiyorum..

Ne yaparsam yapayım aklımdan,

Kalbimden silemiyorum.

Seni unutacak doğru yolu bulamıyorum bir türlü,

İyileşemiyorum.

Nasıl oluyor,

Nasıl yapıyorsun bilmiyorum.

Unutmak isterken seni

Daha bir özlüyorum,

Daha bir bağlanıyorum sana,

Sensizliğe

İyileşemiyorum.

Gözlerimde biriken yaşlar tozlu kaldırımda birleşti.

Boğazımda düğümlenen hıçkırıklarda boğuldum.

Bir sancı girdi kalbimin kuytu köşelerine.

O, "Gülümse" dedi giderken.

Ben ağlarken tebessüm ettim.

Her bir mısrasında sen varsın yine.

Seni, sana olan sevgimi yazıyorum.

Nasıl aşık oldun diye sorma bana.

Umudum oldun bir anda.

Gülüşlerimin tek sebebi

Ümitsizliğe düştüğüm an,

Gözlerin gelir aklıma

Ben ettim, 

Hem kendinden,

Hem de senden nefret ettim.

Seni sevdiğim için kendimden,

Karşıma çıktığın için senden nefret ettim,

Biliyor musun?

Sana şiirler yazdım.

Aşk dolu,

Sevda dolu şiirler yazdım ya

O yazdığım şiirlerden bile nefret ettim ben

Sırf sana, sırf seni düşünerek yazdığım için,

Senin için her ne yaptıysam

her şeyden nefret ettim ben.

Nefret dolu yüreğimle 

ömürlük bir yolda kalakaldım ben.

Kelimeler harp ederken kalbimde
Belki de susacağım
Herşey yitip bitince
Benle beni konuşacağım
Ne şiirler yazacağım uğruna
Ne de biriyle senden konuşacağım

Yaşamak deseler bir ömür ve seninle,
Yaşamın kıyısında ölümle buluşacağım.
Belki de artık sana sensizliğe değil de
Gerçek sevgiye dair şiirler yazacağım
Vefa nedir bilene gönlümü açacağım.

Eski, gıcırdayan bir ranzaya oturmuş 

Sessizliğin eskiyen umutlarımın düşlerinde batmış, boğuluyorum bugünde.

Bir elimde tükenmeye yüz tutmuş

Tükenmez dedikleri kalemim,

Hayal dünyasına kapılmış,

Olmayan özgürlüğümü

Defteri karalayıp duruyor,

Yazıp çiziyorum yine.

Yaşım yirimi dört,

Çok şeyim oldu bu yaşa kadar.

Bu gözlerim bir çok şey görüp,

Bir çok şey yaşadı doğup

Bu yaşa geldim geleli.

Kimse bilmez neler çektim,

Neler gördüm,

Nereden düştüm bu dört duvar arasına.

Anam oğlun nerde, 

Ne yapıyor haberin var mı?

Gardiyan aç şu kapıyı,

Aç da çekip gideyim şuradan.

Zaten imkansız,

Asla olmayacağım

Elini tutup,

Kokusunu bile bilmediğim birine mahkum olmuş, müebbet yemişim.

Bırak, bırak da gideyim.

Her geçen gün daha da acıyor sol yanım.

Kışı yaşıyorum başlı başına,

Günler kısa, geceler uzun.

Kanıyor içimde uhdelenmiş sızım.

Ağlıyorum, ağlıyorum da gözyaşım buz kesmiş akmıyor yüzümden.

Bir mevsime sığdırdın kendini dört mevsime sığmayanım.

Yalnızım...

Hatırlarsın hep senden kaybolurdum.

Şimdilerde sensizlikte kayboluyorum.

Kanına zehir karışmış biri gibiyim,

Üşümüyorum ama titriyorum,

Çaresiz çaresiz ölümü bekliyorum.

Elimden gelen bir şey yok,

Gelen kalbimden geliyor zaten.

Her zehre panzehrim sen...

Keşke ölümümü izlemek yerine,

Bir sabah ansızın çıka gelsen...

Herkese seni anlatıyor, her yeri seninle geziyorum, varsın sen olma yanımda, ben seni hatırlayacak çok şey buluyorum.

Gönlüm koca bir boşlukta ama, her nefeste seninle doluyorum..

Başkasına aşık olsada yüreğim olmaz,

Ben hep seninle yaşarım, başkasında aşk aramam çünkü sendeki aşkı başkasında bulamam... Kendimi unutur,seni unutamam ben sevdiğim.

Karşımda çıkmandan korkuyorum

Hep düşünüyorum,

Karşıma çıkarsan ben ne yaparım,

Davranışlarım nasıl olur diye düşünüyorum.

Korkuyorum biliyor musun?

Seni ilk gördüğüm o an ki atacak olan kalbimden korkuyorum,

Başkasına kapıldım,

Başkasını seviyorum derken

Seni görüp;

Yine, yeniden sana kapılmaktan,

Kalbimin, aklımın seni hatırlamasından korkuyorum.

Bu dünyada kavuşmak var mı falcı?

Ne hayalim varsa geceler çaldı,

Yıllarım harap, gecelerim maloldu.

Söylesene falcı benim halim ne oldu?

Gördüm ki fincanımda ölüm varmış,

Onu görmeyeceksem neye yarar falcı?

Kavuşmak kadar güzel, özlemek kadar acı.

Göz göze gelmek var mı bir daha,

Söylesene falcı var mı tekrar sevebilmek..

Yarınlarım yok,
Savurdum kalan günlerimin hepsini.
Tek bir ışık dahi kalmadı,
Güneşimi de alıp götüren o arsız adam.
Gittiğin yollarına kandiller koydum,
Senden kalanları hatırlatır belki bana.

Yürüdüğün her bir caddeye,
Her bir kaldırıma, her bir sokağa.
Seni sordum, verirler mi ki seni bana.
Kayboluyorum yollarında.

Sana bir şiir yazıyorum.
Tutuk duygularımın arasından.
Sana âşık satırlar arasından.
Senle dolu düşlerim, gülüşlerim.
Arasından. Yazıyorum...
Sana aşk dolu bir şiir yazıyorum.
Hayatımı kanatmış, yıllarım arasından.

Yeşil gözlerini yazsam, döksem kaleme.
O tükenmeyen kalem var ya,
O bile tükenir.
Ya, ya senin o aşk dolu bakışın,
O aşk dolu bakışını yazsam.
Döksem kaleme.
Ne olur, ne olur bilir misin?

Ne güzel anılarım var sende;
Kıpkırmızı bir elbisenin içinde,
'Ben buradayım!' diye bağıran kahve gözlerinle.

Ne güzel anılarım var sende;
Cümle alemi kıskandıracak kadar güzel sırma saçların,
Sen o saçları rüzgarda savurup durdukça ben renginde kaybolurdum.

Hatırlıyor musun?
Bir gülümsemenle ne etkilemiştin beni,
Seni henüz tanımıyorken bile.
Kahverengi gözlerine bakanlardan kıskanır olmuştum seni.

Sendin;
İlk görüşte.
Aklımı başımdan alan benim,
Sevda yellerinde savrulan saçlarındı.
O bakışındı ruhumu okşayan,

Sendin bahar kokulum
Ruhuma eşsiz güzellik katan
Papatyalar, gelincikler arasından
Gel;
Gül çiçeğim
Gel/de sevdayı fısılda kulağıma
Sevdamız yükselsin bulutlarla
Yağmur olup yağsın
Tüm Aşk'a susayanlara...

İyileşiyorum demiştim sana bir gün,
İyileşiyorum, seni unutmaya başlıyorum demiştim.
Yalan söylemişim meğerse,
Hem sana, hem kendime yalan söylemişim.

Yüreğim iyileşmek istediğini haykırırken,
Aklım iyileşmek istemiyor gibi
Adını haykırıyor bağıra bağıra,
Çığlık çığlığa.

İyileşemiyorum..
Ne yaparsam yapayım aklımdan,
Kalbimden silemiyorum.
Seni unutacak doğru yolu bulamıyorum bir türlü,
İyileşemiyorum.

Nasıl oluyor,
Nasıl yapıyorsun bilmiyorum.
Unutmak isterken seni
Daha bir özlüyorum,
Daha bir bağlanıyorum sana,
Sensizliğe
İyileşemiyorum.

Yalnızım...
Saat yine sen geçiyor bu gece.
Tek dostum karanlık ve müzik yine.
Bir yandan eşlik ediyorum.
Yalnızlığımın şerefine..!   

Yalnızım...
Saat yine sen geçiyor bu gece.
Benim gözümde gram uyku yok yine.
Kadehimi kaldırıyorum geceye.
Yalnızlığımın şerefine...!   

Yalnızım...
Saat yine sen geçiyor bu gece.
Sol yanımda ince sızı...!
"Yâr" sız kalmışlığımın sızısı.
Yalnızlığımın şerefine "yâr" sızlığımın şerefine...!   

Gel seninle çıkalım gönül tahtına.
Gel seninle uçalım aşıklar dünyasına.
Sen gel ki benim gönlümün tek sahibi,
Şu dünyada biricik can yoldaşım olasın..

Sensiz yoksul bu sokaklar,
Yoksul sanki yaşadığım bu ev.
Komşular bile seni sormuyor artık,
Durgun, sessiz bu apartman artık.
Eskisi gibi değil hiçbir şey..

Mahalle çocukları mesela.
Koşturmuyor bizim gibi,
Koşturmuyor bizim gibi sokaklarda,
Acelesi yok, yetişecek yer yok.
Kaldırımda yürüyorlar yavaş yavaş.
Sessiz bir mahallenin uysal adımlarıyla..

Bir sigara yakıyorum sonra,
İçime çektiğim dumanın,
Aldığım nefesin, içtiğim suyun.
Sensiz tadı kalmadı.

Hani sabah ilk iş uyanıp.
Hemen sigara yaktığımda!
Bana kızardın ya!
Aklıma düştün birden.

Çok kızardın bana be sevdiğim!
Sabahın köründe, ay göğe veda etmeden,
Ağzıma lokma sürmeden.
Sigara içiyorum diye.

Aklıma o anlar geldi,
Yüzümde acı bir gülümseme.
Sigaramdan bir lokma aldım içime.
Keşke yine burada olsan,
Karışsan, kızsan bana yine.

Ağzında laflarını biriktirsen,
Sigarayı sabahın köründe yaktım yine.
Ama seninle değil, sensizliğe.

Bensiz üşüyor musun peki?
Başka elin kollarında,
Başka yarın boynunda,
Bambaşka gözlerin koynunda.

29 harfin içinde, tam 16.sı.
Yarım kalmış bir kalp ağrısı.
Nasıl da yakışıyor sevdiğime,
Gönlümün can çekişen kopçası.

Sen bensiz de mutlusun,
Aç gönlünü sevdiğin doyursun.
Yarınlarım sensiz solsun.
Üzülme sevdiğim, ömrün huzur olsun.

_iirazz ile ortak çalışma