EdebiyatBlog - Online Blog Makale Kurgu Yaz Oku - YağmurunKızı8

Senin İçinde Bir Sen

YağmurunKızı8 — Wed, 12 Oct 2022 21:10:22 +0300

Bir kitap da şöyle bir cümle okudum "Sahi hep mi böyle? Dünya üzerinde bir yansımamız var mı mutlaka? Aynı olmasa aynı gibi. Işık olmasa parıltı gibi. Görüntü olmasa da özenle çizilmiş gibi."

Düşünün bir zaman olsaydı ve içinde size ait bir yol. Bu yolda devam eden bir başkası ve başkasını takip eden siz, sizi takip eden başkası. Uyanıyorsunuz telaş içinde ve uyanıyor yine telaş içinde. Siz işe geç kalmanın telaşında yuvarlanırken, başkası geç kalmanın acı tadında kavruluyor. Siz korkuyorsunuz işinizi iyi yapamam diye, başkası o işin içindeki karanlıktan korkuyor. Yürüyorsunuz o taşlı yolda ve takılıyorsunuz, başkası yürüyor ancak takıldığı şey taşlarla bezenmiş gizi. Düşmekten son anda kurtuluyorsunuz ve yine başınız dik, başkası kalkıyor gizin bıraktığı perişanlığı alarak. Ve her adımınız onun adımı ya da her adımı ile siz adım atıyorsunuz. Yol aynı, son aynı, zaman aynı, adımlar birbirinin üstünü tamamlarken, siz bilmiyorsunuz. Kayboluyorsunuz zamanın gizin de ve sona geldiğiniz de yol arkadaşınızı görmeyi bırak varlığını bencilliğiniz ile örtüyorsunuz. Halbuki o vardı düştünüz de, ağlarken o da ağlıyordu. Güldüğünüz de onun da kahkahasını duydunuz. Yaranız aynıydı aynı anda acı bedeninize girdi. Siz aynısınız zamanın farklı gizin de sıkışmış olan.

Oradayım, Yanında

YağmurunKızı8 — Sat, 24 Sep 2022 16:09:56 +0300

Oradayım, yalnızlığın dibinde ama herkesin içindeyim. Gözlerinin önünde ama elinin dokunamadığı o yerdeyim. Görüyor musun beni? Ben görüyorum herkesi. Bencilliklerin içinde iyiliği oynayan o insanları çok güzel görüyorum. Hani 'Neden ben gideyim?' deyip hep karşı taraftan bir adım bekleyen o insanları görüyorum. Hep beklenti içinde kavrulurken hep bir iyi rolü içindeler. Peki neden ilk adımı onlar atmıyorlar ki? Ya herkes onlar gibi düşünüyorsa? Ya onlar da senden mesaj bekliyorsa? Yarının planını yaparken ölme ihtimalini unutan sizlere sesleniyorum içinizden. "Durmayın ve beklemeyin hep bir adımın ötesine gidin gerisine değil" Ve duyuyorum kendi çığlıkları içinde dilsiz olan onca insanı, onlar özgürlüklerin de bir hapse mahkum olanlar. Şimdi vicdanları sağırlaşan onca insana nasıl duyaracaklar kalplerinde sesleri? Merhametlileri körleşmiş bu insanlara nasıl anlatılır ki adalet? Önce ellerinden tutuyorum düşen dizleri kanayan çocukların, öperek iyileştiriyorum yaralarını. Kahkaha atıyorum özgürce ve yerde ki örtüyü başıma bağlayarak bu kez sesleniyorum tüm İslam karşıtına. Allahın ayeti ile sesleniyorum onlara. "Ey inananlar! Sabredin, düşmanlarınızdan daha sabırlı olun, cihada hazır olun. Allah'a karşı gelmekten sakının ki başarıya erişebilirsiniz."

Yok Oluş

YağmurunKızı8 — Mon, 19 Sep 2022 23:02:19 +0300

Bugün şöyle bir cümle okudum, "Raslantı en eski ilahi güçtür". Ben sana rastlamayı mucizem kabul etmişken şimdiler de hiçliği bile temsil etmeyen biri halindesin. Bunun için üzgünüm, evet seni bir hiç yerine bile koyamadığım için üzülüyorum. Çünkü ben verdiğim değerin çöp olmasını istemem, her ne olursa olsun. Güzeldi, güzeldin. Yalan değil yine olsa yine o sokaktan geçerim ben. Sana rastlamak, kendimi unutturan sonra da en acı şekilde hatırlamamı sağlayan şeydi. Gülmeden ağlanmazmış ya hani bende güneşli günlerimi seninle yaşayarak geçirdim. Sonra yaprak hüznüne yenildi intihar etti ya da bu bir cinayetti de biz tüm suçu yaprağın düşmesine bağlamıştık, bilemiyorum. Ama artık en güzel sonbahar da yaşıyorum en güzel kışın gülümsüyorum. Çünkü seni ben güneşin aldıtıcı ışığında bulmuşken kendimi karın soğuk ama gerçekçi ellerinde buldum...

Anlatabilir miyim sana, seni

YağmurunKızı8 — Fri, 26 Aug 2022 23:55:03 +0300

Nasıl anlatabilirim sana, anlatmayı? Anlamayı nasıl öğretebilirim? Affetmeyi nasıl sevdirebilirim? Bilmiyorum. Merak ediyorum, yine ve yeniden. Bir çok şeyi sende ki çok şeyi. Yanlış mı düşünüyorum? Seni merak etmek yanlış mı? Doğrusunu öğretebilir misin? Ben bugünlerde şunu sorguluyorum, sana verdiğim değer sana yük mü? Bundan mı bu tavırların? Ahh! Ne çok sorularım var yine, sorgulanması ve yargılanması gereken bir çok soru? Cevapları bulabilir miyim bilmiyorum ama karşına birinin çıkmasını çok istiyorum. Öyle biri çıksın ki karşına, sen inan bu insanlıktan nasibini almamış canlılar arasında gerçekten 'insan' olanların varlığına. Affet istiyorum, içindeki yaraların sebeplerini affet. Affet, sana gözyaşı döktürenleri. Sonra güven, sıradan bir güven olmasın bu, sırtını ona yaslan ve sırtının yerle buluşursa bir gün de ki 'o sırtını çekmişse benden yerin çiçeği vardır' de, bunu diyebil. Değer ver, düşüncelerine bile değer ver. Öyle bir değer olsun ki bu düşüncelerin bir süre sonra acısını senden alsın.. Ve son adım sev. Sevgin onu sevmeyi sevsin ve sen, onu severken sevmeyi sev...

Karşına biri çıksın istiyorum, senin yeni sen olabilmeni sağlayacak biri.

Ben Güz'üm

YağmurunKızı8 — Wed, 24 Aug 2022 16:08:18 +0300

Gelme güz’üm !

Yapraklarım henüz yeni yeşermişti,

Dallarım daha dün semaya ermişti,

Az önce bir çift güvercin

Bağrımda dinlenmişti

Gelme güz’üm !

Kuzey rüzgarını getirme yazlarıma…

İyi Ki Doğdun

YağmurunKızı8 — Sat, 20 Aug 2022 10:05:14 +0300

Aynı sıralarda oturduğumuz yıllar gözümün önünden geçiyor şimdi, hani sen ders kitabını getirmemiş ve benim kitabıma bakarak dersi dinliyordun ya ama amaç dersi dinlemekten çok kitabın üstüne yazı yazıp benimle uğraşmaktı. Özledim o günleri, beden derslerinde bana basketbol oynamayı öğretirdin biraz kızgın çokça azim ile. Ama bilirsin ben hemen öğrenen birisi değilim ve hiç olmadım. Beceriksiz demiştin hatta bu yüzden ama yaptığım kurabiyeleri hepsini sen yerdin. Hatta çok iyi hatırlıyorum kurabiye kabını yere atıp kırmıştın bir keresinde sebebi ise kurabiyelerin bitmesi ve senin bir tane bile yememen olmuştur. O hallerimi hatırladıkça daha çok gelir oldum okulumuza, bizi biz yapan tek yere. Koridorlardan geçerken beni nasıl koruduğun geliyor aklıma. Merdivenleri çıkarken de ceza aldığımız o anlar. Hepsini tekrar tekrar yaşamak istiyorum. Bozuk bir plak gibi baştan sona oynayalım seninle bu koridorlarda hiç bıkmadan ve tükenmeden... zaman tüketti, bıktırdı ve bugün senin 20. yaş günün benim senden uzak oluşumun 6. senesi. Dile mi kolay yoksa yürek mi alışkın bu özlemlere? Çözemiyorum. Ama bilmeni istediğim bir şey; "Her yazgı birer imtihan ve imtihan dolu bu yaşam da yaşınla yaşadıkların aynı olmuyor ve sen yaşadıklarınla yaşını aynı tutmaya çalış, hayata inat." Doğum günün kutlu olsun, iyi ki doğdun. ????????

Seni Sana Anlatsam

YağmurunKızı8 — Sat, 06 Aug 2022 01:05:15 +0300

Bakıyorum da etrafıma her yer anılarla dolu, anılarımızla. Sanki duvarlar, duvar değilde birer kapı ve elinle dokunduğunda o anın içindesin. Dokunuyorum şimdi karşımdaki bir duvara, seninle ilk tanışmamız geliyor aklıma, biraz soğuk çokça mesafeli ama sıcak. Değişikti hala da değişik aramızdaki ilişki. Senin bana siz diyerek hitap edişine hâlâ gülüyorum. Ama konuştukça tanıdık bir birimizi, tanıdıkça daha çok konuştuk ve şimdi ikinci yılın bitişi oluyor. Elimi çektim ve arkamda ki duvara dokundum ve bu defa kahkaha attım. İlk buluşmamız, Balat'ı merak ediyordun ve oraya gitmiştik ama önce kaybolup sonra köpekler tarafından kovalanmıştık. Güzeldi, seninle geçen her saniyem güzeldi. Ve sana bunları yazıyor olmam daha güzel. Sana anlatacağım çok şey birikti aslında bu mektubumda da sana kendimi yazacaktım ama görüyorsun bak yine sana seni anlattım. Farkında değilim, neyse sen şimdi duygulanıp biraz yağmur yağdırırsın, yağmasın bulutların ya da sadece benim yanımda yağsın da öpebileyim yağmur tanelerini. Gülümserken yalnız olduğuna da dikkat et kimse görmesin dudak kıvrımını. Ve son olarak bitki çaylarını unutma.

Gecen güzel olsun, yıldızların altında...

Adımlarımızın Çarkı

YağmurunKızı8 — Sun, 31 Jul 2022 02:48:42 +0300

Adımlarımız adımlarımıza denk düşüyor aslında, hepimiz aynı çarkın üstünde yürüyoruz ve karşılaşıyoruz habersiz. Bazen bir köşeyi dönerken bazen ise karşıdan karşıya geçerken, hatta gözlerimiz bile bir birine değiyor ama biz anlamıyoruz. Anlam yüklemiyoruz çoğu şeye belki de anlam yüklemekti yaptığımız hata, belki herşeyi anlamlaştırırken kaybettik hislerimizi. Farkında olamıyoruz bunun, hoş farkında olsak değişecek mi? Değiştirebilir miyiz çarkın yerlerini? Senin yolun ben olsam, adımlarını benim için atsan fark etmeksizin ve farkına vardığında fark etsen önce hislerini sonra beni. Olmaz mı? Yoksa köşeyi dönerken başımız mı döndü bizim, ondan mıdır bu hayaller?

İlaç_Aşı Metodu

YağmurunKızı8 — Sun, 24 Jul 2022 02:14:24 +0300

Hayatınızda ki probleminize olan tepkiniz ve çözme beceriniz nasıldır? Mesela, bazı insanlar direkt o sorunu ortadan kaldırma eğilimine sahipken bazıları da bunu yavaş yolla yapar. Peki sizce hangi yöntem doğrudur? Ya da sadece iki yöntem var mıdır? Benceleyin, bir problem veyahut sorunu çözmenin birden fazla yöntemi olabilir. Bu da kişinin probleme bakış açısı ile alakalıdır. Mesela, nasıl ki hasta olduğunuz da kullandığınız o ilaç hastalığı yok etmek yerine bunu yavaş yolla yapıyorsa ve hastalığının verdiği acıyı baskılayarak yok saymamızı sağlıyorsa, bizler de bunu hayattaki sorunlarımızı çözmede kullanabiliriz. Ya da aşılar gibi, aşılar oluşan yaygın hastalıkları ve ilerleyen hastalıklar için kullanılan bir metottur değil mi? Peki biz neden yaşadığımız problemlerde birer aşı olmuyoruz? Aşı gibi problemin varlığı durdurarak sorunu ortadan kaldırabiliriz. Veyahut bitki çaylarının insanlara olan etkisini düşünün. Bitki çaylarının yaptığı şey ne sorunu kaldırmaktır ne de problemin yavaş yolla çözmektir. Onlar bizi güçlü kılar ve sorunun sizden kaçmasını sağlar tâbi bir bitki çayı olmak sabır ve inanç gerektirir. Ama siz size yakışanı olun, mesela ben bir bitki çayıyım, sorunun yok olmasını sağlamak için sadece bekler ve güçlenirim. Problemlerime yapabileceklerimi gösterir ve sonra kaçmalarını sağlarım. Peki siz tam olarak nesiniz? Ya da ne olmak istiyorsunuz?

Uzaktaki Yakınlığım

YağmurunKızı8 — Sat, 16 Jul 2022 01:27:28 +0300

...Değişmiş gibiyim, yani artık eskisi gibi sevmiyorum seni bu durum üzücü mü? Ya da resimlerine bakmıyorum uzun uzun, yatmadan önce okuduğum o mesajların da yok artık. Sahi sevmiyor muyum seni? Bu kadar mı gerçekten? Madem sevmiyorum seni, resimlerine de bakmıyorum ya artık hani okuduğum mesajların da yok. O zaman nedir bu içimdeki 'sen' li boşluk? Nedir bulutlara bakınca aklıma gelişin? Kitap okurken altını çizdiğim o cümleden sonra aklıma düşüşün? Söylesene, nasıl başarıyorum bu kadar özlemin içinde sensiz kalabilmeyi?. Biliyorum, farkındayım aslında herşeyin konuşmak istiyorum seninle hiç gündüz olmaksızın, sesini duymak istiyorum senin hiç bitmek bilmeyen yağmur gibi, seni dinlemek istiyorum senden yeni doğan güneşin kuşluk vaktinde ki hali gibi... ama olmuyor engel oluyor bazı şeyler adım atamıyorum. Prangalar vuruyor ayaklarıma ve ben içimdeki özleme rağmen duruyorum. Bunu kendime neden yapıyorum bilmiyorum ama yapıyorum işte. Bildiğim tek şey seni bilmeyişim olmuş...

Sığınak

YağmurunKızı8 — Sat, 16 Jul 2022 01:17:39 +0300

İnsanların sığınabileceği bir dünyaları olmalı, kaçabilecek ve aynı zamanda yine ona gidecek bir dünya. Bu öyle bir dünya olmalı ki ne seni içine hapsedecek ne de seni sensiz bırakacak. Bir şarkının sizi götürdüğü o anılar gibi mesela ya da okuduğunuz bir kitabın baş kahramanı ile yaptığınız o müthiş zaferler. Veyahut tek bir insan yetiyor bütün dünyayı yıkıp yerle bir etmeye. Ama benim şimdilik sığındığım tek yer kitaplar. Sayfa aralarında birer kalem izi bekliyor, selam veriyorum hafifçe ve iz daha da derinleşiyor içimde. Ardından onu görüyorum,tüm bu sayfaları, cümleleri birlikte aşacağım o kişiyi.. benim yoldaşım, sırdaşım. Milena'ya Mektuplar kitabında Kafka oluyor sırdaşım, bir birimize yazıyoruz sanki içimizde ki imkansız sevgiyi. Şeker Portakalı' ndaki Zeze ile yaramazlığın içindeki zor geçen çocukluğumu. Uçurtma Avcısı'nda uçuruyorum ölen çocukların dualarını. Güzel Kaybettik kitabında gidenin ardından bakan bir Eylül acısı çöküyor tüm yüreğime. Kahraman Tazeoğlu ile yazıyorum şiirlerin satırlarını, Cemal Süreya ile açık ve demli çay kavgası yaparken, Şükrü Erbaş ile Ömür Hanım'ı yâd ediyorum....Ve bir çok kitabın bir çok kahramanlarına bürünüyorum, sanki bir sihir gibi içlerine giriyor ve sonra geri dünyama dönüyorum. Sanki herşey benim ütopyam da var ama bunu siz bilmiyorsunuz gibi...

Suskunluğun Çaresizliği

YağmurunKızı8 — Tue, 12 Jul 2022 01:32:07 +0300

Kapalı olan gözleri etrafı dinliyordu, burnuna gelen menekşe kokusu, kulağında tatlı bir melodi bırakan cırcır böceğinin sesi. Yüzünde gezen rüzgarın dokunuşuyla gözleri açtı ve aklına gelen ilk soruyu onu sallayan kişiye sordu.

_Söylesene kazanmak için aynı zamanda da kaybetmeli miyiz?.Önce bir kaç adım sesi ve ardından o görüş açısına girmişti, kahverengi saçları alnına düşerken hafif kısık gözleri ile çok güzeldi.

_Evet, yani teknik olarak her kazanan birer kaybedendir. Yukarıda uçan güvercine baktı ve onun uzun bir cevap vermesini sağlayabilecek bir soru sordu.

_Peki, kaybeden aynı zamanda da kazanır mı?. Önce bir kıkırtı sesi yükseldi, o gülmüştü sesi çok güzeldi.

_Evet, ancak her kazanan mutlu olmuyor yada her kaybeden üzgün olacak diye bir kaide yok.

Verdiği cevaplar açıklayıcı ve kısaydı ama o, onun sesini daha çok duymak istiyordu hiç susmasın ve hep konuşsun istiyordu. Bu yüzden alakasız bir soru yöneltti.

_Söylesene, gözlerinde bir onu yaşatmayı nasıl başardın?. Donuk gözler vardı şimdi gözlerinin yansımasına düşen ve bu gözlerin içinde çokça hüzün vardı, çaresizlik kuşatmıştı her yanı. Konuşmadı genç adam sustu, suskunluğunu rüzgar ile paylaştı o da bulutlara ulaştırdı ve bulutlar onun çaresizliğine ağladı...

Bazı Adamlar...

YağmurunKızı8 — Thu, 07 Jul 2022 00:06:33 +0300

Bazı adamlar vardır, 'çok güzelsin ' demek yerine 'güneşin kuşluk vakti gibisin ' derler. Konuşmaktan çok susarak anlatırlar içlerinde ki sevgiyi, gözleri her zaman güveni yansıtırken bakmaktan korkar bu adamlar. Çünkü kıyamaz onlar incitmekten, ürkütmekten. Hep bir mesafe koyarlar bu yüzden araya, kafese sıkışmış bir muhabbet kuşu olmasınlar diye. Onlar gülmekten çok tebessüm ederler kahkaha sesleri yoktur onların sadece küçük bir dudak kıvrımı vardır ve o kıvrıma sığdırırlar bütün sevinçleri. Şefkati ellerinde taşır onlar, bir gözyaşını avuçlarına sığdırmak için uğraşırlar her zaman. Ama kendi gözyaşlarına gelince iş, akıtırlar toprağa. Onların gözyaşlarını kaldırabilecek tek şey topraktır çünkü. Ve böylece 'Erkekler ağlamaz' sözünü çok güzel çiğnerler ve bir gözyaşı koskocaman adamın çaresizliğini temsil eder.

Ve severler bu adamlar, sevgileri bir kelebeğin uçuşunun ardından koşan o küçük kızın yüreği gibidir. Velhasıl kelam onların sevgileri çocuk olmaktır her daim.☘️

Bazı Kadınlar...

YağmurunKızı8 — Sun, 26 Jun 2022 03:12:26 +0300

Bazı kadınlar vardır, sevmekten çok düşünmeyi bilirler. Mesela küçücük bir kelime fazla mı söyledi? Hemen o kelimeyi telafi etmeye çalışırlar çünkü, onu o kelimeyle incitmim mi? diye düşünürler. Çok düşünürler aslında o bazı kadınlar, başları hep öndedir mesela yere bakarlar biraz da 'yerde ekmek kırıntısı ya da böcek olur da basmayayım' derler içlerinde. Hani bir çöp olur ellerinde yediğin çikolatanın çöpü mesela, atarlar ceplerine ya da tutarlar ellerinde tâ ki bir çöp kutusu görene dek. Bide şey yaparlar bu en çok yaptıklarıdır belki de, bir çocuk görürler sokakta gülümser ona sonra da kahkaha atar ya da durup konuşur o çocukla dinler dinletir.

Bu kadınlar severler bide ama öyle dillere destan değil roman olunup okunacak değil şairlerin şiirlerin de hiç değil. Hissedilir bu kadınların sevgisi önce 'üstüme çok geliyor' dedirtir sonra da 'bu çok ince düşünceli' derler halbuki sevmiştir o kadın ama onu o bilmez. Sessiz severler mesela, bilmezsin bile sevdiğini sen ona başkasını anlatırsın o senin mutluluğunu dinler ve içi parçalanırken mutlu olur, bilmezsin... bilemezsin. Yıllar geçer belki de ama o yine seni hatırlar ilk gün gibi ama kırık bu sefer ancak bu kırık onun canını acıtsa da atmaz o kırığı. Aksine 'unutmak istemiyorum ki ben' diye daha da bastırır avucuna. Böyledir o kadınların sevgisi, her daim yana yana yürürler yine ateşin üstünde...☘️

Kül

YağmurunKızı8 — Sat, 25 Jun 2022 02:21:59 +0300

İçimizin küllendiği vakitler olur ya hani, yanan için sabır rüzgarına vurulur , burnuna gelir ansızın sönmüş küllerin kokusu. Düşünürsün o zaman 'Ben ne zaman yandım da kül oldum' diye hani haberinde yoktur, olsa değişecek mi onu da bilmiyorsun işte. Sadece avutmak istiyorsun kendini, bir nebze avutmak bir tutam vicdan suskunluğu ve gönlün ferahlığı. Korkunun o yangında kül olmasını da istiyorsun biraz da çünkü korkuyorsun bazı şeylerden ki o bazı şeyler, çok şeyler aslında. Adına bazı demişiz sadece. Sanırım o da dağı tepe diye göstermekten geliyor, halbuki ilk yanlışı dağı tepe derken yapmışız haberimiz yok. Şimdi ise gözlerin bulutlardan bir mucize olmasını bekliyorsun, ellerin kül parçaları yeniden doğmayı bekliyor peki ya sen, sen hazır mısın? Yeniden doğmak yeniden yanmaya?...

Yaralarımıza Bakıyoruz

YağmurunKızı8 — Mon, 20 Jun 2022 17:21:36 +0300

Bir adam görüyorum, gözleri bulutların ardına gizlenmiş hayalî bir gerçekliğe bakarken. Görüyor ve sonra bakıyor usul usul, baktıkça kızı canlanıyor zihninde kaybettiği o kızı, özlemini çektiği o kızı...ve bir kız görüyorum ardından, kızını elleriyle toprağa veren o adama bakarken geçmişin soğuk ve korku dolu duvarlarıyla çarpışıyor. O bir adam tanıdı ve geriye kalan bütün adamların aynı olduğuna inandı. 'Baba' diyordu o adama içki içerken geçirdiği o krizlerin ardından kızına yaşattığı fiziksel ve psikolojik şiddete rağmen 'baba' demişti... saçlarına yıldız tozları dökülmüş bir kadın düşünün şimdi, yüzünde yavaş yavaş oluşan yaşanmışlığın çizgileri var. Babası tarafından yara almış o kıza bakarken görüyor kendi kızını, tek başına çalışıp çabalayıp büyüttüğü o kızı şimdi annesini tanımıyor. Evlat acısını en derininde hisseden o anne yaşıyor mu şimdi? Sahi soruyorum sadece ölenler için mi çekilir o tarifsiz acı? Hani bir şair vardı unutulup giden bir şair ama ardından şu sözleri bırakmıştı; "Acı, bahanesidir şiirin" . Şimdi sizleri görüyorum ben, baktıkça insanlara ve insanların acısına. Kiminiz bir annenin yerinde kimisi o kızla birlikte duvarların üstüne gidiyor. Bazılarımız da baba yerine koymuş kendini sevdiğini toprağa gömen bir adamın baba yüreğinde şimdi. Herkesin yarası bir başka yaranın üzerine tuz biber oluyor. Hangimiz tertemiz bir yüreğe sahibiz ki şimdi? Yara ve acılarla dolu bir yüreğimiz varken, bulutların şeklini tahmin eden o çocuk kadar hala umutluyuz. Ve unutulmaya yüz tutmuş bir yazarın notu var size; "Hiçbir yara boşuna düşmez yüreklere, ya yaranın merhhemini bulursunuz ya da yaranın verdiği merhem ile çiçek açarsınız...".☘️????

KABULLEN!

YağmurunKızı8 — Tue, 14 Jun 2022 02:24:23 +0300

Kabullen, insanların anlattığını değil de anlamak istediklerini anladıklarını. Düşünce yorgunluğun geçmesi için gönlün açması gerektiğini, adım attıkça yolların uzadığını ve o yolların sivri uçlu taşlarla dolu olduğunu. Kabullen. Mesela, en çok bulutlara bakanların aslında ağlamamak için baktıklarını, çiçek sevenlerin aslında bir nevi ilgiye muhtaç olduğunu, gezmeyi sevmeyen insanın aslında insanlardan korktuğunu... kabullen. Bil mesela bizim kuşlara bakarak özgürlük dediğimiz şeyin aslında onlar için bir imtihan olduğunu. İçinde oluşan her hissin bir sebebi olduğunu ve o sebebin senin kararların ile şekil alacağını. Bil ve kabullen, üstünü toprak atıp 'kısmet' deyip geçme. Gayret et olacaklar için ve elindekiler için. Sen yol aldıkça kader çarkını senin adımın ile çeviriyor. Her adımın ve her adımda verdiğin kararlar senin gayretindir. Ve gayret kaderine vurgundur...

Zaman Geçti Sen Varken...

YağmurunKızı8 — Thu, 09 Jun 2022 13:59:29 +0300

Uzun zaman oldu değil mi? Seni görmeyeli, sesini duymayalı, bakışlarının bakışlarıma denk düşmeyeli, sahi kaç yıl oldu? Bir, iki en son beşinci seneydi sonra saymayı bıraktım. Dürüst olmak gerekirse ilk günler kötüydüm bir türlü dolmuyordu o boşluk, ikinci günlerde özledim çokça özledim hani bir gözyaşın vardır ama bir türlü akmaz ya aktığı an ise sanki herşeyin yıkılacağı andır. İşte o an gibiydi sana olan özlemim bir an gelecek içimdeki hasret beni yıkacak sandım. Yıkmadı. Üçüncü günler ise alıştım varlığına alışmamış bu kız yokluğuna çok güzel alıştı. Ama bilirsin ben alışmayı beceremeyen ve sevmeyen biriydim. Ama zaman sevmediğini de sevdiriyor. Ve şimdi İlhan Berk'in sözü düşüyor tam gönlümün yangınına, "Rüzgar yine kokunu getirdi, anlayacağın yine canım burnum da"...

İlk Görüşte Aşk

YağmurunKızı8 — Thu, 02 Jun 2022 00:01:44 +0300

İnsanların fotografik hafızaları olur ya hani, bir an gelir hafıza makinen çeker senden izinsiz bir resim ve o resmi albümün en başına koyar. Öyle bir andayım şimdi, bir çift kahve gözler gözlerimi önüme sermiş. Hani Cemal Süreya demiş ya "Gözlerinin kahvesini koy ömrüme kırk yılın hatrına sen kalayım." Ben de baktığım bu açık kahve gözlerde kırk yıl ömür sürmek istiyorum. Belki de kırk asır. Ama kalmak istiyorum o gözlerde. O kadar açık kahve hâreler ki o kahve de kendimi görüyorum, buluyorum. Gönlüm يعبرني (Ya'aburnee) diye çırpındı aniden. Arapça olan bu kelime hiç bu kadar dokunmamıştı bana, türkçe kelime anlamı 'beni göm' demektir. Arapçada ki tanımı ise, 'sevdiği kişiden önce ölmeyi istemek' demektir. Ve ben karşımda duran bu adamın ölümünü görmektense ölmeyi tercih ediyorum. Sanırım ilk görüşte aşk dedikleri böyle bir şey çünkü ben onun saniyelik bakışlarında bunları hissetmiştim. Önce ruhum ısındı ruhuna, sonra kalbim tekledi, zihnim tanıdı onu ve dedim ilk görüşte aşk bu...????

Sen Kahve Ol

YağmurunKızı8 — Sat, 28 May 2022 19:57:10 +0300

Bir baba bir gün kızına 'Eline bir havuç bir yumurta ve iki çay kaşığı kahve al sonra bunları ayrı kaplara koyup aynı derecede ısınmasını sağla.' der. Kızı birşey anlamaz ve bu anlamaz haliyle babasının dediklerini yapar. Sonuç ise elimize aldığımız da sert olan havucun yumuşadığını hisseder. Yumurta ise kırılgan ifadesinden kurtulmuş sert bir hal almıştır kabuğunun altından, kahveye bakan kız gülümser ve fincana boşaltır çünkü kahvenin sonucu güzel bir tattır. Babası kızına bakarak konuşur 'Kızım hayat bizi zorluklar ile sınar. Bu sevdiğin ya da aile veyahut içine düştüğün bir sorun olabilir ve olacaktır. Senden istediğim şey ise zorluklar karşısında havuç gibi olma çünkü havuç güçlüyken tek bir sendeleme de yumuşadı. Yumurta da bütün sorunlarını içinde tuttu ve karşılaştığı zorluk bile içindekini çıkarmaya yetmedi. İnsan içinde tutmamalı kızım. Ama sen kahve ol bütün o zorluklara rağmen aynaya baktığında güzel ve güçlü bir kız görsün gözlerin.'..

Şimdi bir düşünelim biz neyiz? Dışardan güçlü ve yenilmez olup ama ilk tümsek de kalkamayan mı? Yoksa her bir zorluk da kabuğuna sığınan bir korkak mı? Ya da bütün zorlukların üstesinden gelip güzel olmayı başaran bir avuç kahve mi? Hadi bak kendine git ve bak aynaya sen kimsin nesin sen? Eğer bir korkaksan bundan sonra kır kabuğunu eğer sert görünümlü bir zavallıysan sertliği bırak. Ve dönüş bir kahve kokusuna seni içen huzuru tatsın kokun gözlerin kapanmasına yol açsın. Sen güçlerini ezerek bir avuç kahve ol...☘️

İnsan...

YağmurunKızı8 — Tue, 24 May 2022 00:25:26 +0300

"İnsan unutkandır, unutandır." derdi dedem vakti zamanında ama sadece bunu derdi. Halbuki insan birçok şeydi ancak dedem onca şeyi tek bir kelime de toplardı. Büyüdükçe, hayatı yaşadıkça anlıyorum insanın sadece unutkan olmadığını. Nankördü insan en nihayetinde biraz kinli çokça bencil. İlgiye muhtaç sevgiye açtı insan. Herşeydi ama bir o kadar da bir hiç. Her duygunun her düşüncenin yanında bir 'unuttu' kelimesi gizliydi. Dedem haklıydı, insan unutkandı. Önce senin ilgini unuttu sonra sevgini, yaptığın fedakarlığı unuttup nankör oldu, vefayı unutup kin besledi. Herşeyin unutulacağı ve unuttuğu bir gezegenin insanlarından olan ben unutmayacağım. Unutulmayacağım, öyle bir var olacağım ki bu yalanlı dünyada hayata yaşamayı öğreteceğim. Öleceğim ama yaşayacağım yazdığım her bir satır da. Beni okuyanlar bilecek unutanı ve yaşatanı. Ve bir geçeceğim bu dünyadan ama gitmeyeceğim...

Masalda Ki Kız

YağmurunKızı8 — Sun, 15 May 2022 23:51:40 +0300

Masalda bir kız vardı hani uzun elbiselere takılıp düşse de yine de elbise giymekten geri durmayan. Hani sevdiği adama yazarken saatlerce düşünen, tek bir kötü söz de gözleri dolan, yürürken etraftaki bakışlardan rahatsız olan, hani hep önünden geçtiği bakkalın önünde duran kediyi çağırmaktan usanmayan. Her üzüldüğün de gökyüzüne bakarak bulutların şekillerinde kendini arayan. Hatırlıyor musun? Masalda ki o kızı. Pamuk şeker sevmeyen ancak çocuklara aldığı ilk şey hep pamuk şeker olmuştur. Hatırlıyorsun değil mi? Masalda ki o kız bugün o kediyi çağırmayı bıraktı, pamuk şeker almıyor çünkü artık çocuklar yok onun etrafında, gözleri dolmuyor çünkü yaşlar artık yüreğine iniyor, elbise giymeyi bırakmadı ancak eteğin ucuna basmamayı öğrendi, sevdiği adamı düşünmüyor çünkü ona yazmayı bıraktı... masada ki o kız artık, o kız olmayı bıraktı...????

İyi ki...

YağmurunKızı8 — Mon, 09 May 2022 00:27:42 +0300

Herkesin hayatında bir 'iyi ki' dediği kişi veya kişiler olur. Hani birşey olunca hemen arayıp ona haber verdiğiniz, üzüldüğünüz de bunu açıkça ona söylediğiniz biri vardır, olmuştur ve olmalıdır. Benim de 'iyi ki' dediğimin kişiler var hayatımda, onlar benim uzağı sevme nedenim. Her ne olursa olsun yaptıkları ve yapamadıkları herşeye rağmen 'iyi ki' dediğim insanlar. 'Bu hayat çekilmez' derler ya hani ben öyle demiyorum. Çünkü bu hayat onlar sayesinde çekilir benim için. Düşünüyorum bazı olaylar olmasa nasıl olurdu diye ama sonra diyorum ki 'Hayır iyi ki olmuş o olanlar' çünkü ben o olanlar sayesinde onları tanıdım. Anlık verdiğim kararlar sayesinde ve biraz da meraklı, geveze oluşum sayesinde sanırım. Şuan onlar bunları okuyor ve eminim ki onlar da benzer şeyler hissediyordur. Her insanın hayatın da onu koşulsuz şartsız dinleyen ve anlayan birileri olmalı ve ben bugün hayatıma baktığım da beni dinleyen ve anlayan birilerini görüyorum. Umarım gelecek yıllarda da onları görebilirim. Ve umarım herkes 'iyi ki' diyebilecek birilerini tanır ve onları ölene kadar yaşatır...

Hafızamın Derinlerini

YağmurunKızı8 — Tue, 03 May 2022 19:17:18 +0300

Hafızamın derinliklerine iniyorum, korkuyorum biraz ama korkum bile cesaret veriyor bana. Birşeyleri merak ediyor sanki benliğim, silinmiş unutulmuş bazı şeyleri bilmek anlamak istiyor. Anladığın da ise olacaklar aklımı korkutuyor, bir cenk olacak gibi zihnimde vicdanım ve aklım arasında olacak bir cenk. Kazananı bilmiyorum ama şayet bir kazanan olacaksa kazanan bile pişman olacak kazandığına. Hatıralar acı verecek mutlu edeceği kadar lakin daha çok keşkeler saracak benliği. Keşkeler ile dolu hafızam da ben unutmak istiyorum şimdi, indiğim bu derinlikten çıkmak ve unutmak...☘️

Düşünüyorum Seni...

YağmurunKızı8 — Wed, 27 Apr 2022 18:30:37 +0300

Düşünüyorum seni, sesinin deniz dalgalarını ve o dalgaların nasıl içime işlediğini. Mümkün olsaydı eğer, sesini içimde bir yerlere koymak isterdim hep orda olsun duyayım hani seni göremesem bile sesinin varlığını hissedeyim bir rüzgar esintisinde. Bir yaprağın düşüşü geliyor gözlerimin önüne, gözlerin gibi o yaprak düşüşü biraz kırgın çokça güven barındırıyor gün batımı hârelerin. Avuçlarımdan süzülen toprak misali saçların oluyor ansızın. Gezdiriyorum parmaklarımı her bir telde ve o her telin kendine özgü şehrinde yaşıyorum. Küçük bir çocuğun şımarmaya yüz tutmuş yaramaz dudakların kıvrımında ölmek istiyorum. Ama ellerin yaşamam için kök salmışken ellerime, ben güzel bir ölümü kaçırıyorum senin ellerin sayesinde. Ve düşünüyorum seni, düşünürdüm ben hep seni, sesindeki kokunu ve kokunun bana verdiği aitlik hissini.. Düşüyorum, düşünürdüm ve düşüneceğim...

Eskiden...

YağmurunKızı8 — Tue, 26 Apr 2022 16:10:25 +0300

Eskiden o kırılıp incinen kız, herkese inanan küçük bir kelimeyle gözleri dolan. Şimdilerde ise zaman ve insanlık ona çok güzel ders verdi. Eskisi gibi değilim, istesem de olamıyorum. Konuşmak istediğim özlediğim insanlar var ve ben onlarla konuşamıyorum. Olmuyor yapamıyorum eskiden olsa bütün kırgınlığıma rağmen yine güler konuşurdum onlarla hiçbir şey olmamış gibi. Yok sayardım bazı şeyleri ama öyle bir raddeye gelmişim ki ben bir farkında değilim bu değişim. Değişmekten korkardım, korkardı o kız ama değişmişim işte. Mesela eskiden duygularımı yansıtan biriydim şimdiler de ise duygularımı heba etmek istemiyorum onlar için. Bir geceye sığınıyorum bütün saf benliğim ile bir tek o biliyor beni. Ve 'değişmişsin' diyenlere şunu söylemek istiyorum. 'Sizler bana kendiniz gibi gelmedikçe ben kendim olmayacağım.'

Gökyüzüm Ben

YağmurunKızı8 — Fri, 22 Apr 2022 18:28:08 +0300

Gökyüzü olmak isterdim,

Saçlarında güneşin mucizesini taşıyan

Umudun mavisini gözlerine armağan eden

Bir gökyüzü olmak isterdim,

Yağmurlarımın çocuk seslerine karıştığı

Bulutlarım da düş perilerinin gezdiği

Bir gökyüzü olmak isterdim.

Belki de bir gökyüzüyüm şimdi,

Kimsenin bilmediği, kimsenin keşfetmediği.

Bir gökyüzüyüm ben,

Gecenin esaretini saçlarına taşımış

Bulutların içini sessiz yağmurlarıyla kirpiklerine yükleyen

Yüzünde esarete inat eşsiz beyazlığıyla hürlüğü temsil eden bir ay

Güneşin güzelliğini gülüşlerin de saklayan

Sesin de bir çocuğun hayallerini süslemiş.

Bir gökyüzüm ben

Kimsenin bilmediği, kimsenin keşfetmediği

Kimsenin gözleriyle dokunmadığı

Yeryüzüsünü ararken kendini kaybetmiş bir gökyüzüyüm ben,

Saklı bir gökyüzü...

Ölümün yaşamı, Yaşamın ölümü

YağmurunKızı8 — Tue, 19 Apr 2022 22:34:42 +0300

Yaşam ve ölümün karşı karşıya geldiğini görür gibiyim. Yaşam her adımda ölüme giderken, ölüm her nefeste biraz daha yaşamı hissediyordu. Oysaki yaşam ölüm için giderken, ölüm yaşamı bekliyordu hazin son için. Hangisinin sonu olacak bu ? Ölümün yaşamı için mı? Yoksa yaşamın ölümü için mı bu son.? Peki bizler yaşıyor muyuz? Nefes almak ölüm için yaşamaktır ancak yaşam için nefes almak yaşamak sahiden? Bazılarımız hayatı yaşarken bazılarımız yaşamı yaşıyor. Peki bu ikisinin arasındaki fark ne? Yaşam ve hayat, biri bize bahşedilen diğeri ise bizim yolumuz. Ölümü bilerek yaşamak insanoğlu için zor değil ancak ya ölümü ensede hissederek yaşamak? Bugün binlerce çocuk ölümün içinde yaşıyor. Her biri ölüme şahit oluyor gözleriyle, birisi duyuyor ölümün fısıltılarını diğeri yaşamın gidişini izliyor usul usul, çaresiz. Bizler ne yapıyoruz peki sadece izlemek ve iki üç kuru ah vah etmekten başka ne yapıyoruz? Soruyorum size onca insan çocuk yaşlı ölümü parmak uçlarında hissederek yaşarken, bizler burada bilmem hangi derdin üzüntüsünü çekiyoruz. Yaşamak denilen eğerse mutluluk eğlence huzur..vs ise bunca güz yaprakları neden dökülüyor? Soruyorum size şimdi yaşamak dünya için mıdır? Yoksa yaşamak ölümün bir son olmadığını bile bile ona ulaşmak mıdır?...

Esaret

YağmurunKızı8 — Sat, 16 Apr 2022 13:46:31 +0300

Vakti zamanında kızın biri hayran olduğu yazara mektup yazar ve onu dedesinin evinden yazarın çalıştığı yayınevine gönderir. O sıralar da kız adını sevdiği bir şiir de geçen Vera adını koyar. Günler geçerken kız tekerli sandalye ile bahçeden çıkar mektubu almak için yazar dan geri dönüş almıştır bunun sevinci ile fazla hızlı iter ve sandalye yokuş aşağı düşer. O sıralarda yazar mektubu bırakmış giderken yere düşen kızı görür ve onu dedesinin evine kadar götürür tabi kızın evi zanneder. Yazar , Bir kaç gün Vera ile mektuplaşırken yardım ettiği o kızı da unutamıyordu. Ve bir karar alarak ona mektup yazar tâbi kızın evine derken dedesinin evine yollar ama adını ikinci adı olan Vaha olarak yazar.

Gel zaman git zaman bunlar 1 yıl böyle konuşur Vera yazar beye, Vaha Vera ya. 99 depremi olduğu zaman Vera hayatını kaybeder ve vaha iki mektubun da aynı anda kesildiğini anlayınca o eve gider ve öğrendikleri onu çökertir. Vera 3 yıl önce geçirdiği kazadan hem kör hem de engelli olarak kurtulur.

Dedesi ile mektupları yazar. bunca zaman Vera Vaha ya evinden yazarken, yazar beye de dedesinin evinden yazdığı için adresler den anlamaz ama dedesi bunu bildiği halde susar birşey demez.

Rivayete göre Vaha Vera'nın mezarının yanına boş bir mezar yaptırır. Vera'nın mezarının üstüne menekşe boş mezara da karanfil ektirir...

Küçük İnsanların Büyük Dünyaları

YağmurunKızı8 — Thu, 14 Apr 2022 13:32:09 +0300

Biz küçük insanlarız aslında bir çiçeğin tohumuna duygularımızı yükleyip koca bir çınar olursa duygumuzunda büyüyeceğine inanan, küçük insanlarız. Bir sokak sanatçısının söylediği şarkıda hatıraları bulup kaybolan insanlarız biraz da ve bir çocuğun mutluluğuna şahit olmak için birbiri ile yarışa giren insanlardık belki de. Sahi, küçük insanlar kaldı mı? Bir şeker ikramı ile mutlu olan birini gördünüz mü? Ya da bisiklet binmenin heyecanını yaşayan o çocuğun şimdiler de telefon almak için heyecan içinde olduğunu bilmek peki? Hani salçalı ekmeğin verdiği o müthiş tadı şimdilerde ketçap ile bir tutan hatta ve hatta üstün tutan o topluluğu, ne yapmalıyız? Hâlbuki o salça da ne anılarımız vardı bizim, mesela bir mahallede bir bisiklet vardı ve tüm çocuklar binmek ve öğrenmek için heyecan içinde beklerlerdi. Tabi cami çıkışı dedelerin verdiği o güzel şekerleri unutmamak gerek, birde balkondan kurabiye tabağı hazırlayan hacı teyzelerin de hatrı büyüktür çocuklar da. İşte biz böyle küçük bir insandık içimizde binbir masalarının dünyasını taşıyan...

Benim Adım Toprak

YağmurunKızı8 — Wed, 13 Apr 2022 21:20:51 +0300

Benim adım toprak, herşeyi ve herkesi tüm benliği ile kabul eden bir avuç çamur. Besleyen ve besleten bir aracım biraz da kimse bilmez beni ama herkes hisseder benliğimi. Çünkü ben senim, oyum ve çokça benim. Çünkü ben kimsesiz soğuk bir zeminim bi çare gönlümün her yanım bir üşüme evresi her yanım bir kalan olma yolunda. Gidenin ayak izleri var sırtımda gelenlerin ise kokusunu taşıyorum. Benim yoldaşım yağmurken yandaşım yanağını okşayan rüzgardır dikkat et. Suların dahi bana kavuştuğu bu döngüde benden kaçan var mıdır ki? Güneş ışınları bile yakıyorken tenimi yıldızlar geceleri eşlik ediyor soğuk karanlığıma. Ziyaretçilerin ardı arkası kesilmezken dinlerim ben her bir acıyı vefayı.. Mutluluk uğramaz bana genelde hep bir hüzün ülkesiyim. Ve ben aslında umut taşıyan yeryüzünün uçurtmasıyım... Benim adım toprak, ben ölümle doğan yaşamım...☘️

Sessizliğimin Sesleri

YağmurunKızı8 — Mon, 21 Mar 2022 01:23:45 +0300

Sessizliğimin yollarında yürüyorum dalgın dalgın. Nereye gidiyor adımlarım bilmiyorum ancak yürüyorum hiç yorulmamış gibi yorulmayacak gibi. Bir girdabın içine çekilirmişcesine çekiliyorum sessizliğimin avuçlarına. Sanki tek bir ses hali bozacak büyüyü sanki bağırsam kırılacak camlar ve herşey toz bulutuna dönecek. Sahi bağırsam kırılır mı insanların düşünceleri? Sesimi duyurursam kalplerinize denk gelir mi yürek yangınımız? Sessizliğime bir el de uzatılır mı sesimle beraber? Eksilmek yerine eskiler de kaybolur muyuz? Eskilerin gönül güzelliğini bulmak adına eksiliyoruz her geçen gün ve sessizlik içinde eskiyoruz seslerin arasında..☘️

Senin Sevmeme İhtimalini Unutuyorum

YağmurunKızı8 — Wed, 16 Mar 2022 00:32:21 +0300

Bugün şöyle bir söze denk geldim; "Bazı insanları sebepsiz seversin, bazılarına bin sebep arar yine de sevemezsiniz." (Neyzen Tevfik). İçimdeki sebebi olmayan sevginin ağırlığını hissettim o an. Düşünüyorum da neden? diye aşk mı acaba? dediğim günlerim oldu. Bulamadım adını koyamadım bir isim. Kaldı, kaldın. Sadece kalbimin bir köşesinde öylece kaldın. Sebepsizliğim en güzel sonucu oldun, kabul. Ama ne yapacağım ben? Yoksun ki. Her gün seni arıyorum olmayan yerlerde, bir şarkının tek bir sözüne seni sığdırarak günlerimi yitiriyorum. Seninle aldığımız o kitap varya hani birlikte okuyacağımız ama okuyamadığımız o kitap. Ben okuyamadım o kitabı bitiremedim. Belki bir gün bir yerde rastlarsak senle sorarsan bana o kitabı 'Sensiz bitirdim ben' demek ağır gelir bana. Sana da ağır gelir hem, gelir değil mi? Gelsin gelmeli gelmeme düşüncesini siliyorum aklımın her köşesinden. Çünkü ben seni hep sevmiş gibi hatırlayacağım...☘️

Doğrunun Yanlışı

YağmurunKızı8 — Sun, 13 Mar 2022 10:39:12 +0300

Bazı anlar vardır sizi etkisi altına alan ve atacağınız o adımın seyrini değiştiren. Bugün o anlardan birinin içindeyim. Kaderi değiştirebilir miyiz? diye bir düşünce düşüyor aklıma. Sahi olabilir mi? İnsan kaderini değiştirme yetkisine sahip midir? Ben kadere inan biriyim ve kaderin seyrinin de bizim elimizde olduğuna da inanırım. Seçeceğimiz yollara atacağımız adımlar bizim gideceğimizi yeri değiştirebilir. Verdiğimiz o an ki doğru olan karar hayatın yanlışı olabiliyor. Hatta bence çoğu kişi bunu yaşamıştır. Çünkü insan verdiği o an ki kararın gelecek de nasıl bir yanlış olduğunu fark etmiyor. Peki farkına vardığımız da ne yapmalıyız? Silmek. Evet, farkına vardığın o an yanlışı silerek hayatınızdan çıkarın ne doğruya çevirmeye çalışın ne de o yanlışın doğru olmasını bekleyin. Çünkü yanlış, yanlıştır. Doğruya çevrilmez çevrilse bile bunun sonucunda kendinizden bir parçayı kaybedebilirsiniz. Kaybettiğiniz o parça geçmişinizi temsil ediyorsa geri kazanmak diye bir kaide yoktur. Bu yüzden geçmişten gelen doğru geleceğin yanlışı ise silin..

Göster Gününü Dünya'ya

YağmurunKızı8 — Mon, 07 Mar 2022 23:26:29 +0300

Çocukken kum saatlerini severdim, alırdım elime çevirir çevirir izlerdim akıp gidişini. Şimdilerde ise günlerimi izliyorum sanki, o kum tanelerini izleyen çocuk büyümüş yaşadığı hayatın kum tanelerini sayar olmuş. Bitsin de çevireyim tekrar diyen o çocuk, bugün büyüdü ve bitmesin akıp gitmesin nefesim der oldu. Peki zaman acımasızlığı ile akıp giderken sen ne yapıyorsun? Düştüm diye ağlıyor musun mesela ya da bugün terk edildin onun ahını mı tuttun? Ne bu tükenmişlik sendromu? Kum tanen akıp gidiyor bitiyor nefesin? Farkında mısın? Senin elinde ne var peki kos kocaman bir hiç mi? Yoksa ben herşeye rağmen bunu başardım. Dedin mı? Soruyorum sana onca şey yaşadın sen yoruldun tükendin bittin ama hâlâ burdasın değil mi? Belki aileni kaybettin belki sevdiğini belki herkes uğruna kendini ama neden bu aynı adımlar? Birşey yapmanın zamanı değil mi? Hadi kalk ayağa, kalk ve şu dünyaya gününü göster. Gül hep gül hatta o kadar güzel gül ki kıskansınlar seni. Bu hayatta bir izin olsun senden sonra gelenler desin ki "Biri vardı eskiden burda, eskiden vardı ama yeni ve çok yeni şeyler yaptı" desinler.. ☁️

Herşeye Rağmen

YağmurunKızı8 — Wed, 02 Mar 2022 23:09:26 +0300

Kötüyü iyiye çevirmek bizim elimizde aslında, başımıza gelenlere vereceğimiz tepkileri biz önceden belirleyemiyoruz evet ama tepkiden sonra ne yapacağımızı veyahut nasıl bir yol izleyeceğimiz bize kalmış birşey. Herşeye rağmen hâlâ nefes alıyorum demeliyiz mesela, sonra birini mutlu edebiliyoruz değil mi? Bir çocuk düşünün mutlu olması için çok birşey yapmamıza gerek yok ki ona bir bulut verin dokunmadığı o çocuk o bulutu dünyadan eve, evden oyuncağa, oyuncaktan parka çevirsin. Bir yaşlı görsün gözleriniz sonra, yüzü yılların izini taşıyan sesi yaşanmışlık kokan ve gözleri çocukluğun parlaklığını taşıyan. El uzatın o yaşlıya yürüyün sonra bitmeyecek gibi hiç yorulmayacak gibi, susun sadece biraz o konuşsun yılların acısını böyle atlatır anca. Bir kedi alın elinize okşarken tüylerini, başka bir yerde köpeğe eşlik edin size vefayı öğretir. Yaşamın en güzel hediyesi olan aileyi bulun sonra, sevginin içinden büyüyen bir tohum gibi gör o aileyi güvenin ile sula, ilgin ile güneşe çıkar. Ve yıllar sonra o tohum bir çınara dönüşsün gölgesinde nice senin gibileri ağırlayan...

Yalnızlığın Asaleti

YağmurunKızı8 — Mon, 28 Feb 2022 23:01:46 +0300

Bende düşebiliyorum yoruluyor ve tükeniyorum bazen, canım biraz ilgi istiyor mesela şımarmak da geliyor içimden ama neyse diyorum neyse. Kimsenin sana verecek bir ilgisi yok sevgisi yitik onların, değerleri sahtecilik ile oynuyor her seferinde. Ama ben de insanım değil mi? İstemenin ve istememenin bir sebebi yok, olmamalı.. Ve bir gün inanıyorum bir gün kimseye muhtaç olmayacağım ne samimiyetsiz sevgiye ne de sahte içeren ilgiye. Bir gün inanıyorum bir gün yalnızlığımın asaleti içinde nefesimi vereceğim...

Düşünceyi Unutmak

YağmurunKızı8 — Sun, 27 Feb 2022 00:12:30 +0300

Düşüncelerimi toplamak istiyorum, böyle çamaşır asar gibi tek tek asıp incelemek istiyorum. Ardını astarını bulmak sonra ona göre hareket etmek. Ama olmuyor bazen o kadar çok düşüncelerim bir birinin içine giriyor ki durup dinliyorum usulca. İki kişi var evet beynimin içinde iki kişi var, biri farklı bir düşünceyi ele alıyor ve buna mantık diyoruz diğeri ise duygularım. Ve ben üçüncü bir kişi olarak bu düşünce girdabına son veriyorum. Üçüncü bir yol sunuyorum onlara, farklı bir yapı ya da başka bir adım atmalarını sağlıyorum. Ortak bir bedende buluşturuyorum ikisini. Önümde durana boyun eğmek yerine onun yıkılışını dört gözle bekliyorum. Sonra diyorum sonra, yıkılış gerçekleştiği an düşünmeyi unutacağım...

Ruhum Sıkışmış Bedenime

YağmurunKızı8 — Thu, 24 Feb 2022 23:59:14 +0300

Hani bazı geceler karabasan basar ya böyle aniden, illa ki gelmiştir herkesin başına. Vücudun kilitlenir parmakların uyuşur ve üstünde bir ağırlık hissedersin sonra kalkmaya çalışır yapamadıkça konuşmaya çalışırsın bu defa o da olmaz. Gözlerini bile açmakta zorluk çekerken sen içinden bile konuşmaz hala geliyorsun ya hani. İşte şuan öyle hissediyorum. Herşey yapabilecekken hiçbir şey gelmiyor elimden. Konuşmak varken ben yine susmak zorunda kalıyorum belki susmak zorunda da değilim ama lâl oluyor dilim benden habersiz. Sanki bedenimin hükmü ellerimden gitmiş gibi sanki ruhum bedene sıkışmış gibi. Bu durumlarda ne yapılır? Şuan mesela nefesim bile kesiliyor gibi hissediyorum nefes almaya çalıştıkça göğüs kafesim daralıyor ellerim kalbimin üstünde onu parçalamak istercesine sıkarken bir diğer elim boğazımı yırtmak istiyor. Ne nefes alabiliyorum ne kalbim sığıyor kafesine. Kalbim bile isyan ediyor artık hapsolduğu bu kafesine. Ciğerlerim nefesimi tüketmiş içi boş ama dolu geziyor. Sanırım, bu ölmenin bir işareti... Başka adıyla çaresizlik mi demeliyim?

Şükrettim.

YağmurunKızı8 — Tue, 22 Feb 2022 23:06:30 +0300

Şükrettim, gözlerimin gördüğü her ana, kulağımın duyduğu her sese şükrettim ve her an sağır olacakmış gibi biraz daha duydum sesleri.

Şükrettim, dilimin kelimeleri telaffuz edişine, parmaklarımın kalem tuşuna.

Şükrettim, aklımın başımda olmasına rağmen deli oluşuma, kalbimin attığı halde durmuş gibi acı verişine şükrettim...☘️

Vagonlarda Ki Yerimiz

YağmurunKızı8 — Sun, 20 Feb 2022 23:34:36 +0300

Bir vagon düşünün, içine biniyorsun ve o renge bulanıyorsun. Mavi ise vagonun umudu kucaklıyorsun, pembeye büründü mü yüzün? Çocukluğunun küçük kızı oluyorsun. Yeşile attığın adım ile her yer gülücükler ile doluyor, sarı da güneşin eşsiz gülümsemesine bürünüyor her yanın. Kırmızıya yaklaştın mı? Biraz heyecan yapabilirsin çünkü kırmızı kalbin aynasıdır. Kahverengine dokun cesaretin ile ve ölümün toprak da olduğunu kabullen yaşamın toprak dan geldiğini unutmadan. Siyah da gelecektir elbet gücünü test edecek seni karanlığa itecektir, sen karanlığın mahkûmu olacağına ona siyahın da güzel olabileceğini göster. Griyi ararsa gözlerin yaşamın sürdüğü hayata bak grinin her tonu hayatın da mevcut. Ve beyaz dinlenecek gözlerin, yüreğin ferahlayacak işte o zaman anlayacaksın beyaz vagonu bulmak için bütün renkleri tatman gerektiğini...☘️

Merhem Olamamak

YağmurunKızı8 — Sat, 19 Feb 2022 00:02:31 +0300

Bugün şöyle bir söze denk geldim. "Her önüne gelenin yarasına merhem olmaya kalkma" diyordu, okuyunca içim acıdı. O zaman fark ettim sanki bazı şeyleri, ben merhem olacağım derken onların yaralarını deşmişim. Farkında olmadan bilmeden bunu yapmışım, düşünüyorum şimdi bazı şeyleri oluruna bırakmak iyi olabilirmiş ya da üstüne gitmek yerine elini gevşetmek. Çünkü sen her yaranın merhemi değilsin, merhem olacağım derken önce kendine yara açıp sonra karşındakinin yarasına yara katma. Olmuyor mu? Tamam de olmuyor, belki de ben denk gelemiyorum ona de ama o kalıbı ona oturtmaya kalkışma. İncitirsin onu sarayım derken ve aranızdaki bağ mesafeye dönüşür. Merhem olamıyorsan yara bandı olursun belki kim bilir? Hem yara bandı ne mesafedir ne de aran da bağ oluşturur. Ne yarayı sarar, ne de kanatır. Hadi gel biz yara bandı olalım, merhemi sonra buluruz..

Saudade

YağmurunKızı8 — Wed, 16 Feb 2022 00:38:31 +0300

İnsanı, aynı anda hem yaşatıp hem öldüren şeydir, anılar. Akla geldikçe bizi mutlu eden ama aynı zamanda hüzne boğan şeydir, anılar. Buruk bir tebessümün en güzel sebebidir, anılar. Peki benim anılarım? Yaşayamadığım o anılarım? Sahi insan yaşadığı şeylere anı derdi değil mi? Ama öyle olmuyormuş bazen, insan yaşamadığına da anı diyormuş. Çünkü bir anı olarak kalıyor sende. Birden bire gelen ansızın aklına düşen, yüreğine oturan bir anı. Hayallerin anılarına eşlik ediyor sonra, ikisi de imkansıza doğru koşarken sende bir şizofren gibi izliyorsun her birini. Gözlerin yağıyor usul usul ama yüzünde içten bir tebessüm. Yine diyorsun yine, yine sonunda ayrılık olsa ben yine seni seçerdim. Seninle tanışmayı, konuşmayı seçerdim. O başlayıp da bitiremediğimiz kitabı yine baştan okuyamayı seçerdim yine, sonunda gitsen de ben yine seni seçerdim... Bir saudade kelimesine sığdın ve sığdırdın yüreğime...❄️

Ben Arafım

YağmurunKızı8 — Mon, 14 Feb 2022 21:56:51 +0300

Bir yanım batıyor yavaş yavaş, haberim yokmuş gibi hiç bilmiyormuşum gibi hissettirmeden batıyor. Durduramıyorum bazen hatta izin verdiğim zamanlarım oluyor o batan yanıma. Ama öyle bir yanım var ki benden bile çok güçlü, o kadar umutlu ki güneşe dokunmuş gibi ferah. Bir araf düşünün şimdi, bir yanı beyaz bir yanı siyahın en koyu tonu. Ve ben bu arafın ortasında debeleniyorum. Bir ayağım siyaha geçeceği zaman diğer ayağım her zaman beyaz da. Bir seçenek sunsa bana seçemeyeceğim kadar iki taraftayım. Ben Arafım..

Kırgınım

YağmurunKızı8 — Thu, 10 Feb 2022 23:16:24 +0300

Kırgınım ben,

Umutlarımı kanatan can kırıklarına

Heveslerimi yarı yolda bırakan o kursak denilen yere

Kırgınım ben,

İçini hayallerim ile doldurduğum o balonun uçup gitmesine

Yüreğimin ağırlaştığı bu zamanda gecenin bu kadar aydınlık olmasına

Kırgınım ben,

Çocukken çalınan o salıncak sırama

Hiç binemedigim o kırmızı bisiklete

Kırgınım ben,

Dalından intihar eden o yaprağa

O yaprağı özenircesine giden sana

Kırgınım ben,

En çok da kendime

Sustuklarımın içinde çırpınan gözyaşlarıma

kırgınım..????

Kuş Bakışı

YağmurunKızı8 — Wed, 09 Feb 2022 23:57:34 +0300

Düşünün bir labirent var önünüzde, çıkışı belli yolları açık. Gideceğin yol tarif edilmiş, karşılaşacağın engeller önceden sana bildirilmiş. Ama o labirente girdiğin an tüm bu bildiklerin yok oluyor. Sen kayboluyorsun usul usul, önce kendinden emin adımlarla ilerliyorsun ancak o da ne? ayağına takılan taş ile yere düşüyorsun kalkıp yeniden ilerleyeceğin esnada karşına iki dönemeç çıkıyor. Peki hangisi doğru? Hangisinden geçmen gerek? Senin bildiğin onca şey nerede şimdi? Oluyor değil mı? Herkes bu anı yaşar, yaşıyor ve yaşıyordur. Olayların girdabına kapıldıysak yapacağımız şey sadece yukardan bakmak. Tabiri caizse kuş bakışı bakmak, bu sayede o labirentin çıkışını, yollarını ve engellerini görebilirsiniz. Yolunuza sağlam adımlar atmak istiyorsanız. Bu kuş bakışı şart...????

Eskiler mı? Güzel yoksa dinler mı?

YağmurunKızı8 — Tue, 08 Feb 2022 00:09:44 +0300

Eskiler mi? Eskidi yoksa biz mi yenilere çok alıştık. Ya da gördüğümüz bu göz alıcı renkler tarafından aldatıldık mı? Yaşadığımız bu hayatın her dünü bizim için eski ve her eski bizim için daha güzel oluyor. Nedeni ise biz her yarını daha güzel yaşamak yerine dünün altında kalarak yarını da bugünü de mahvediyoruz. Aslında yapacağımız tek şey, dünü ibret alıp bugünün parçalarını bularak yarını inşa etmek. Şimdi herkes dünü düşünsün, yapmış olduğumuz hatayı yanlışı, pişmanlığı tek tek düşünelim ve bugünün parçaları ile birleştirelim. Yarını daha güzel inşa edelim. Dünü unutun demiyorum sadece dünü kabullenin ve altında ezilmek yerine üste çıkarak görmeniz gerekeni görün..

Çırpındıkça Batıyorum

YağmurunKızı8 — Fri, 04 Feb 2022 07:04:24 +0300

Bu aralar kendimi iyi hissetmiyorum, sanırım yoruldum biraz. Belki de iyiyi bulamıyorum o yüzden hissetmekde güçlük çekiyorum. Bir bataklığa batar gibi batıyorum şimdi, çırpındıkça dibe batıyorum daha dibe ve belki de en dibe, işte o an anlıyorum bazen vazgeçmek gerekiyor, kurtulmaktan.. Ve diyorum ki kendi kendime 'bırak su aktığı gibi aksın, gideceğe yere kadar gitsin sen sadece bırak, endişe etmeyi düşünmeyi hatta ve hatta üzülmeyi' ama sadece diyorum işte. Olmuyor çünkü insan düşünmek istemese de farkında olmadan çok güzel düşünüyor bazı şeyleri hatta o kadar güzel düşünüyor ki sen bile şaşıyorsun haline. Gözlerini kapatmak herşeyin bittiği anlamına gelmiyor. Yazık! Ahh çok yazık gözlerini kapatınca herşeyin biteceğine, olmayacağına inanmak çok yazık...????

Tercihlerimiz

YağmurunKızı8 — Wed, 02 Feb 2022 05:04:36 +0300

Doğrular vardır herkes için ancak bu doğrular herkesin olmayabilir, ya da herkes bu doğruyu kabul etmeyebilir. Çünkü doğrunun içinde bile başka bir doğru vardır ki bu da bizim doğrumuz olur. Yani gitmen gereken bir yol var ancak o yol da iki dönemeç var bu da senin doğrun ile herkes için doğru olan doğrunun ortak noktasını bulmanı sağlıyor. Nasıl ki kaderimize olan inancımız tam olsa da tercihler bizimdir ve evet tercihimiz kaderimizi etkileyebilir. Sonuç olarak aynı sonucu yaşasak bile bu hayatta (nasıl öleceğimiz ya da kiminle evleneceğimiz ki bu hayatta değişmeyen üç gerçek var; doğum, ölüm ve evleneceğin kişi) bu sonucu farklı bir şekilde de yaşama imkanımız bizim tercihimizin eseridir. Velhasıl kelam, tercihler bizi biz yapan etkendir ve onları seçerken veyahut yaparken iyi düşünmeliyiz ve artılarını eksilerini de kabul etmeliyiz. Çünkü kimse sizin tercihinize karışamaz bunu unutmayın...☘️❄️

İnsan ve Düşünceleri

YağmurunKızı8 — Mon, 31 Jan 2022 21:17:34 +0300

İnsanların düşüncelerine önem verebilirsiniz bu çok güzel birşeydir ancak düşüncelerine önem vermek ve insanların düşüncelerini düşünerek hareket etmek arasında fark vardır. Önem vermeniz karşıdaki insanı önemsediğinizi ve ciddiye aldığınızı gösterir ama insanların düşüncelerini düşünerek hareket etmek bu sizi siz olmaktan çıkarır. Onların düşüncelerini düşünerek hareket etmeyin önemseyin ve size makul olanı yapmaya devam edin. Çünkü ne kadar çok düşünürseniz bu bir o kadar sizi sizden çıkarır. Karşıda ki insan sizi kıracak birşey mi yaptı bunu ya belirtin yada ikincisine izin vermeyin ama o kırdı diye sizde onu kıracak şeyler yapmayın. Bu şey gibi, 'o benim oğlumu öldürdü bende onun oğlunu öldüreceğim' yani kısasa kısas yapmak her konuda iyi bir sonuç vermez. Kısasa kısas yapmak yerine mesafeye koymanız çok daha etkili sonuç alacaktır. Unutmayın bir insana yapacağınız en büyük kötülük onu yok saymaktır...☘️

Merhaba, Küçük Adam

YağmurunKızı8 — Sat, 29 Jan 2022 19:14:04 +0300

Merhaba, Küçük Adam

Daha dünyaya gelmemiş birine mektup yazmak kulağa saçma gelebilir ama yazıyorum işte. Nedeni ise sana anlatacağım bir kaç şeyin olması. Öncelikle her ne olursa olsun içindeki o çocuğu büyütme, o her zaman olduğu yerde kalsın. Bu hayat çocuk olduğun sürece güzel. Büyüyeceksin belki de bunları okurken büyüdün bile, büyürken düşebilirsin, acı çekebilirsin kaybedebilirsin, korkabilirsin. Bunlar olmayacak diye bir şey olacak ki olmalı, çünkü kaybetmeyi göze almadan kazanamazsin kaybetsen bile bu kaybetmeyi kazandığını gösteriyor. Düş, korkma düşmekten hatta düştüğün için ağla ama pes etme. Önemli olan her ne olursa olsun devam etmektir adım atmaktır. Şimdi diyeceksin 'erkekler ağlamaz anne' niye ağlamasın ki onların gözyaşı yok mu? Hem bence en güzel erkekler ağlar, bulutların gözlerine ağır gelir ve ağlarsın işte. Ama sakın herkesin yanında ağlama bunu istememin sebebi ise, senin o inci tanelerin çok değerli Küçük Adam bunu herkesin görmesini mı sağlayacaksın onlar senin özelin ve onu özelin olacak kişiye sakla. Konusu açılmışken birini seveceksin ve eminim çok güzel seversin ama ben yine de taktık vereceğim. Birini seveceksen eğer onu bir çiçeği büyütür gibi sev, çok su verme çürür çok da güneşe çıkarma bu seferde kurur. Sen çoklarını sevmek için harca Küçük Adam. Sana o kadar çok şey diyebilirim ve yazabilirim ki ama işte biz çoklarımızı sevmek için harcadığımız için anca bu kadar Küçük Adam.

Ben , seni hep sevecek ve sevmiş olan annen .☘️

Çocukken tanısaydım seni...

YağmurunKızı8 — Fri, 28 Jan 2022 00:44:27 +0300

Seni çocukken tanımak isterdim, yağmur damlalarını ellerimizi açarak tutmaya çalışmak sonra yokuş aşağı koşarak o korkunun içindeki heyecanı hissetmek isterdim, sonra belki bir sokak düğünune denk gelirdik halayın arasına karışıp oynamaya çalışarak kahkaha atardık mesela.. bir parka gider salıncak için kavga ederdik çocuklarla sonra dayak yememek için tekrar koşardık belki, yorulduğumuz anda ise bir kaldırım köşesine oturup başım omzunda nefeslerimi dinlerdik... çocukken tanısaydım seni..

Menekşe Kokusunda Saklı (Tanıtım)

YağmurunKızı8 — Tue, 25 Jan 2022 23:10:39 +0300

İnsan yaşanmışlıklarını yazabilir mi? Yoksa anlatmak daha mı kolaydır? Yoksa çaresizlik miydi? İnsanı yazmaya, anlatmaya iten şey. Her ne sebeple olursa olsun insan ihtiyaç duyuyor içindekileri aktarmaya, yalnızlığa bu kadar muhtaç olup yine yanında birini isteyen bu insanoğlunu anlamıyorum çoğu zaman. Aslında çocukken herşey çok basit ve kolaydı. Evet, öyleydi çocukken herşey iyi ve kötü diye ayrılırken büyüdükçe, iyi ve kötü ; menfaat, ihanet, yalan.. gibi küçük ama etkili maddelere ayrılıyor. Büyüdükçe daha çok anlayıp daha az sorun yaşayacağımı sanırdım ama büyüdükçe ve anladıkça herşey aynı oranla büyüyordu. Ve çocukluğumun en güzel yanı özel güçlere inancım. Hâlâ içimde umut yok değil hani, özel güçler var olabilir mi? Elimde tuttuğum deftere bakarken çocukken hep akıl okuma gücünü elde etmeyi istediğimi hatırladım. Sahi, insanların düşüncelerini öğrenmek onların akıllarına girmek hep istediğim ve hala istediğim birşey. Ki insanların düşüncesine önem vermem de buna etken sanırım. Ve ben 13 yaşlarında bıraktığım bu hayalimi elimde tutuyor gibiyim, bir defter, bir insan ve bir hayat sayesinde ben geçmişe ve o insanın düşüncelerine gidebilecektim. Burdan çocukluğuma sesleniyorum, "Senin hayallerin hiçbir zaman hayal olarak kalmayacak küçük"...☘️

Gidenin İzi

YağmurunKızı8 — Sun, 23 Jan 2022 21:37:16 +0300

Ne diyordu Ahmet Arif "Giden ayaklarsa eğer geri gelir fakat giden gönülse o bir daha gelmez.."

'Tamam' diyorum kendi kendime, 'olabilir bu olanlar, hani zaten olacak şeyler niye üzülüyorsun ki' diyorum. Ama sanırım zor, yani insan zorlanıyor bazen hani o çok meşhur söz vardır ya ' tüm duygularım kursak denilen yerde takılı' benim de öyle işte. Geçiştiremiyorum geçmiyor ki, alışamıyorum hoş alışmak da istemiyorum. Ama yerli yerinde kalsın istiyorum bencilce olabilir ama istiyorum. Özlediğim de canım sıkıldığın da mutlu olduğum da o hep aynı yerde olsun istiyorum. Çok mu şey istemişim? Kâra bastığım da çıkan iz gibi iz bırakıyor adım adım giderken ve o kalan iz de eziliyorum...❄️

İnanç

YağmurunKızı8 — Sat, 22 Jan 2022 01:06:22 +0300

' İnsan, inandığı şeyi yaşarmış ' derdi, saygı değer bir hocam . Yaşadıkça ve yaşlarıma her yıl birer merdiven dayadıkça anlıyorum hocamın dediğini. Allah insan beynini öyle mükemmel yaratmış ki şükür sebeplerimizin güzel yerini alıyor. Şimdi size kısa bir örnek ile anlatacağım, hoş çoğunuz bu anlatacağım şeyi biliyordur ; "İşinde başarılı bir doktorun vakti zamanında bir olay geçer. İki hastası vardır ve bunların birinin iki ay diğerinin ise iki yıl ömrü olduğunun kanısına varır. Meslek gereği bunu hastaya değil de yakınına iletir ve iki hastası da ayrılır hastaneden. Aradan iki gün geçmiştir ki iki yıl ömrü kaldığını düşünen hastasının vefat haberi ulaşır. ' Umduğumdan daha azmış ' der. Diğerinin yani iki ay ömrü kalan hastanın da öldüğünü düşünür. Ve aradan iki yıl geçer doktor her zaman ki gibi acili kontrol ederken iki ay ömrü kalan hastanı görür ve şaşırır. 'Siz ? ' der ancak o konuşamadan hasta konuşur. ' Ben kanser olmuşum doktor bey yanlış teşhis koymuşsunuz ' der. Bunun üzerine bakışlar hastanın eşini bulur. ' Bakın doktor bey, söylemem gerekiyordu ama söyleyemedim ve yaşadı görüyorsunuz ' der. Bu olay doktorun kafasına iyice takılır ve piskolog bir arkadaşına bu olayı açar. 'İnsan beyni hem çok tehlikeli hem de basittir. Hastanın eşi hastaya iyileştiğini demiş, bunu duyan hasta ise kendini piskolojik olarak iyi hissettiği için beyin de kendini iyi hissediyor ve hasta iyi olduğuna inandığı için hastalığı arka plana atılıyor. Yani sevgili arkadaşım herşey beyin de başlar.'. ..

Bunun gibi bir çok testler yapılmış ve onaylamıştır. İlginç öyle değil mi? İşte tam bu yüzden bugünden itibaren yaşamak istediğiniz şeye inanın olmayacak demeyin, olduğunu kadarını yaşayın. Geçmişi cebinize atın, yaptığınız hataları yanlışların ise elinden tutun. Ve geriye kalan yoldan ilerleyin. Yere mi düştünüz? Düştünüz yerdeki çiçekler den bir demet yapın ve kalkın ayağa. Unutmayın, sizden güçlüsü olabilir güçsüzü de ama sizinle aynı güçte olan kimse yok. Sizden bir tane var ve sizin hayatınız da bir tane. Şimdi bu yazıyı okuyanlara soruyorum. Siz neye inanmak istiyorsunuz? Yaşamak istediğinize mı yoksa çevrenizin yaşattığina mı? ...

Kimseli Kimsesizlik

YağmurunKızı8 — Wed, 19 Jan 2022 21:41:49 +0300

Yalnızlık denilen şey neydi? İnsan yokluğunun içinde debelenmek mı yoksa duygunun yoksulluğunu nefes alır gibi içine çekmek mi? Her yanı insan dolu bu hayatın en büyük sınavı neden kimsesizlik? Anlaşılmak bu kadar zor olabilir mi? Nankörlük herkes için o kadar çok normalleşmiş ki kimse yadırgamıyor. Bencillik denilen şey 'Bu senin hakkındı ' denilerek bir başarıya dönüşmüştü. Hâlbuki biz insanlar herkesin arasında birer kimsesiz çocuklardık. Ben kimsesiz biriyim mesela, okulda alay konusu olup yediğim o dayak da kimsesiz oldum. Komşumun oğlu dün babasını kaybettiği an kimsesizliği tattı. Bugün yoldan geçen kız tacize uğradığı için kimsesizliği iliklerine kadar yaşadı...ve bunlar gibi bir sürü insan kimseli kimsesizliği iliklerine kadar yaşıyor...☘️

Kuşun Kanadında

YağmurunKızı8 — Wed, 19 Jan 2022 00:17:53 +0300

Uzakların bu kadar cezbedici olduğunu yeni yeni fark ediyorum sanırım. Belki de hiçbir zaman bakamadım uzaklara şimdi ise cesaretin elinden tutup bakıyorum korktuğum o uzaklığa. Ne kadar mükemmel duruyor öyle, herşey yerli yerinde gibi ağaçların rüzgara karşı durması bile bir dengeyi temsil ediyor. Adım attım o uzaklığa gitmek için lakin adımım ile geri gittim. Yaklaşmak istiyordum sana olmuyordu yine, sahi nedir bu uzaklardan çektiğim onca şey, imkansız olduğu için mi bu kadar güzeller diye düşünüyorum. İmkansız yolların yolcusu olmak ne komik! Ne yapalım ki kaldık biz de bir kuş hayalinde kanadında taşıdığı yükten habersiz uçan o kuş olma hayalimde. Kuş olsam, uçsam gitsem buralardan rahatlar mıyım? Hani kaçsam uzaklara, uzaklar beni saklar bağrında? ... Yoksa yine kalır mıyım bir kuş hayalinde?.☘️

Kitap Sayfalarında

YağmurunKızı8 — Wed, 19 Jan 2022 00:04:49 +0300

Bazı insanlar vardır, birbirinden habersiz aynı cümlede buluşan..

Hep sevmişimdir eski kokan kitapları, içinde bulunan tozların yıllara gebe oluşunu ve bundandır ki hep ikinci el kitap alışım. Sahaflara duyduğum hayranlık, düşünsenize bir aranızdaki milyonlarca kilometre var ama siz onunla aynı cümleyi okurken gülüyorsunuz. Tanımadığınız insanlar ile kim bilir kaç kere buluştunuz kitap sayfalarında, yada başkalarından aldığınız o kitabın içinde o kişiye dair kalıntılar buldunuz. Belki yaşanmışlığınız yaranıza denk geldi de aynı yerde acıdı canınız. Kim bilebilir ki bir kitabın bu kadar çok şey anlatacağını, kim bilebilir ki bir kitabın bu kadar çok şey sığdıracağını.. Aynıyız biz ne kadar farklı olsak da aynıyız aslında. O sayfalara dokunuyorsa parmakların yada altını çizdiğin o cümleye dalıp gidiyorsa gözlerim aynıyızdır. Tanımasak da bir birimizi görmesek de , bilmesek de varlığımızı biz aynı yerlerden yaralandık...????

Yükledim Duygularımı

YağmurunKızı8 — Mon, 17 Jan 2022 21:25:33 +0300

Umutları yüklendim yine sırtıma, zor olan taşımasından çok hassaslığı oluyor bu zamanlar. Korkuyorum kırılacak diye, korkuyorum denizin dibinde kaybolacak diye, içimde bir kıpır kıpır bir mutluluk hakim ve ben yine korkuyorum. Sebebi ise bu mutluluğumun yanılgı olması. Peki mutluluğun yanılgı olup olmadığı nasıl anlarız ki? Anlaşılır mı ki mutluluğun sahteliği hoş artık mutluluk olsun da sahte mı yanılgı mı pek umursamıyoruz. Bu kadar kötü durumdayız sanırım. Deniz mavi olsun da içi çöplükmüş ne fark ediyor değil mi? Ahh bu insanlık mutluluk diye diye, huzuru içtenliği samimiyeti ve değeri unutuyor. Önemli olan huzur değil mi? Önemli olan değer vermek değil mıydi? Ben mutluluğu bir çocuğun gülüşün de sakladım, huzuru denizin mavisinde, umudumu bulutlara emanet ettim, hayallerim uçurtma ucunda...☘️❄️

"Hüzün yağar bu zamanlar"

YağmurunKızı8 — Sun, 16 Jan 2022 00:05:57 +0300

Şairin diyor ya hani 'Hüzün yağar bu zamanlar ' diye. Biz hüznü bir kar tanesine sığdırdık en çok, nedeni belirsiz. Her yağmur yağışında özlemimiz arttı sebebi çok manidar bir şekilde. Bundandır belki de soğuk havanın acılarımızı benimseyip bağrına basması, bundandır belki de her bir yaprak düşmesin de 'İntihar mı ediyor seven sevdiğinden ?' diye sormam. Sahi, bu yaprak düşüşlerinin canları acımıyor mu hiç? Hiç demiyor mu mesela ' Ne olurdu ki sanki güneşi biraz daha görsem' diye, belki de o düşmenin içinde bir fedakarlık saklıydı, gelecekte açacak olan çiçeklerin ruhlarına.. Ve kar tanelerine avuçlarınızı açın çünkü onlar da tükenmişliğin devası var..❄️

Yüzler

YağmurunKızı8 — Fri, 14 Jan 2022 00:07:25 +0300

Doğduğum zaman ilk gördüğüm yüz doktor yüzü oldu, annem o zamanlar baygın yada uyuyormuş. Sonra babama vermişler beni yüzünde mutluluğun izleri ile bakıyormuş bana. Ve bu yüzlerin daha başlangıç olduğunu dahi bilemedim. Her gözümü açışım da farklı bir yüz, farklı bir insan. O yüzlerin iyisini, kötüsünü gerçeğini ya da yalanını öğrenmek zor oldu. Hoş şimdi bile tam anlamıyla bu yüzlerin tam olarak hangi yüz olduğunu bulamıyorum. Ama en azından onlara inanmıyorum, inanmayı bıraktım. Çünkü anlıyorum ki insan büyüdükçe insan dan soğuyabiliyor, bir yalnızlık sevdası düşüyor gönlüme de kendimi koyvermiyorum. Sadece değer diyorum kendi kendime, bir insanın bir insana vereceği en güzel şey belki de 'değer'. Bu aşk, sevgi dedikleri de değil çünkü onlar insanı sarhoş ediyor ve bilirsiniz insan sarhoşken intihara meyilli davranabiliyor. Ama değer öyle değil, ne art niyeti var ne de sahte bir yüzü ne sarhoş ediyor seni ne de ciddiyete davet ediyor. Gel diyor sadece 'ben seni böyle kabul ederim sana değer verebilirim' diyor. ☘️

Geliyor Kumru

YağmurunKızı8 — Fri, 14 Jan 2022 00:05:15 +0300

Bir dilek hakkım olsaydı eğer, bisiklet isterdim ama kendime değil bisiklet binmeyi isteyen çocukluğuma. Binsin bisiklete önce düşsün her çocuk gibi dizleri kanasın ama pes etmesin. Pedalları çevirdikçe hafiflesin dizinde ki o yara. Sonra rüzgarın yüzüne vuruşunu hissetsin, elleri üşüsün ama o hiç çekmesin elini ordan. İçinden geçiyor gibi bir his dolacak sonra içine rüzgarın içinden geçiyor gibi. Biraz daha hızlı diyecek çocukluğum kendi kendine biraz daha hızlı.. Kahkaha atacak belki yokuş aşağı sürerken sonra bisikletin ziline basacak tüm mahalle diyecek o an da ' Geliyor Kumru' ...❄️

İçindeki Güç

YağmurunKızı8 — Mon, 10 Jan 2022 23:51:11 +0300

Küçücük bir tohumun koca çınar olacağını kim bilebilir ki? Peki attığımız her adımın ileride duracağımız durağı etkilediğini? Bir söz, kelime veyahut bakış bile yarınımızı değiştiriyorken bizim bu pervasız hallerimize ne demeli? Şimdi diyeceksiniz ki 'planlı yaşadık da ne oluyor?', haklısınız. Bu hayat bizi tepe taklak etmek için var. Planlarımızın olmaması yada yürüdüğümüz yolun bir anda yok olması gibi etkenler ile hayat bizi zorluyor. Diyor ki 'sen bu küçük halinden çıkacaksın, yapmayacağım dediğin ne varsa yapacaksın! Olmayacak dediklerin olacak ve sen bunu kabulleneceksin. Sırtını yasladığın o dağ yıkılacak ve sen sırtını dikleştirmek zorunda kalacaksın...' . Bunları önümüze koyduğu taşlar ve yürürken taktığı çelmeler ile daha iyi anlıyoruz. İçimizdeki o gücü çıkartmak için inatçı olun. Çünkü bu hayat inatçı kişiliklerle uğraşmayı sevmez. Bir zaman sonra geri çekilir ve izin verir yaşamana...☘️

Denizin Dalga Sesi

YağmurunKızı8 — Fri, 07 Jan 2022 23:46:53 +0300

Denizin dalga sesleriyle konuşuyor gibiyim, anlatıyor bana gelecek olan fırtınayı ' Çok hırçınım bak, ama bunu ben istemedim ki beni bu hale onlar getirdiler onlar istediler hırçın olmamı soğuk ve sert davranmamı. Bir yerden sonra iyilik de işe yaramıyormuş.' diyor kayalıklara çarparak. Derin bir nefes alıyorum tuzlu havasından ' Sen böyle konuştun ya onlar zaten amacına ulaşmış durumda şuan. Onların amacı bu zaten seni iyilikten bıktırmak yolundan alıkoymak, içindeki o kötüyü çıkartarak seni de kötü yapmak istiyorlar.' dedim biraz dinginleşti. Rüzgar hafifledi, düşünüyor herhalde dediklerimi o dinginlik halindeyken ben konuşmaya devam ettim. 'Onlara içindeki kötüyü göster ama bunu öfken ile yapma, onlara ders vermek istiyorsan iyiliğin elini tutarak yap fırtınan olsun ama bunu öfken yapmasın sen sen olarak kal' dedim ve sustum. Dediklerim iyi geldi mi ona bilmiyorum ama dalgalar kayalıklara sert değil de yavaş ama etkili vuruşlar yapmaya başladı. Rüzgar denizin kokusunu daha çok getirdi bana içinde teşekkürü vardı sanırım...☁️

Beyfendi.

YağmurunKızı8 — Thu, 06 Jan 2022 00:37:15 +0300

Yürüyorum Beyfendi, kafam da binlerce düşünce bir birlerini öldüren. Bir yaz mevsimi sonbahar ruhu ile estiriyor rüzgarını yüzüme doğru, 'Bu dünya aklı başında olmayana güzel ' diyor üzerimden geçen kuş. Bir fısıltı ulaşıyor benliğime çocukluğum dan bana 'Bu kadar düşünme, düşününce var olamıyorsun ki'.. Öyle ya düşündükçe yok oluyor gibiyim. Sahi Beyfendi, düşüncelerim den şehirler kurulsaydı içinde yaşayanlar olur muydu? Peki yaşamak neydi? Nefes almak, kalbin atması mı ya da koşmak, yemek yemek miydi yaşamak? Yoksa yaşamak, bedenin yaşaması, ruhun yaşatması mıdır Beyfendi? ☘️

Mavinin Teni

YağmurunKızı8 — Tue, 04 Jan 2022 23:57:08 +0300

İnsan kaç kere düşer yada kaç kere kanadığı yerden yara alır? Kaybedene kadar mı yoksa hayat senin canını canından alana kadar mı? peki bir sonbahar mevsiminde intihar eden yaprakları intihara sürükleyen rüzgar mıydı? Yoksa ağacın ölümü mü sebepti yaprak dökümüne. Rüzgarı hayat diye ele alalım, ağacı ise sevdiklerimiz değer verdiklerimiz olsun. Hayat rüzgarı sevdiklerine zarar vermesin, sevdiklerinin ölümü seni öldürmesin, her geçen gün biraz daha ilerliyoruz ve bu ilerlediğimiz yaşam da hayat rüzgarınin yönünü sen belirle, önce dur ve kaybet kaybetmekten korkma çünkü kaybedersen görürsün ancak yanındakileri ve yanındakiler ile ayağa kalk rüzgarı dinle yanağını okşayan elini hisset ve onu yönlendir. Tut elinde mavinin tenini duy rüzgarın sesini...☁️

Tükeniyor

YağmurunKızı8 — Mon, 03 Jan 2022 23:52:40 +0300

Her adımım bir kaybedişe gebe, kazanmak için bile kaybediyor bir yanım, usul usul ölüyorum her basamakta. Biraz daha gidiyorum sanki uzağa, gittiğimi sandığım günler de olmuyor değil. Hayallerim de yaşadığım günler gittim sandığım günler oldu hep, öyle ya da böyle bitiyor bize verilen bir avuç nefes. Tükeniyor çektiğimiz hava ve biz sadece korkularımız ile baş başa kalıyoruz. Kaybediyoruz yavaş yavaş, ne uğruna peki? Kim uğruna kaybediyoruz bu bir avuç nefesi? Korkularımız bizi biz yapan mıydı? Yoksa bizi biz olmaktan caydıran mı?.. Bilemedim..

Yazıyorum Ruhumun Derinliklerini

YağmurunKızı8 — Sat, 01 Jan 2022 20:35:08 +0300

Cahit Zarifoğlu'nun bir sözü vardır; 'İnsan bastırdığı duygunun esiridir' diye esir olmamak için gittim anlattım konuşabildiğim kadarıyla, anlattım sesimin çıktığı kadarıyla, anlattım insanlara insan oldukları kadarıyla, olmadı yine esir düştüm duygumun kollarına bastırdığım onca şeyi anlattım esir olmamak uğruna ben çıkarım sanmıştım hapsolduğum bu hücreden ama sandıklarım sadece bir sanrı dan ibaret kaldı. Kelimeler dedim, onlar da anlatmanın diğer kolu değil miydi? Lâl olmuş onca insan yazmıyor muydu? Yazmaya başladım parmaklarımın ruhlarını görene dek, yazmaya başladım esir olduğum hücre den çıkana dek, yazmaya başladım her bir zerremin kum tanesi misali dökülmesine dek... Yazıyorum hiç durmadan... Ölene dek ????

Duygunun Taneleri

YağmurunKızı8 — Fri, 31 Dec 2021 10:11:21 +0300

Yağmuru sormuştum küçükken annaanneme o da şu cevabı vermişti "Yağmur bulutun gözyaşlarıdır, her bir damlası farklı bir duygu taşır o damlaları sakın kaçırma hele şemsiye hiç kullanma ıslan bulutun yaşlarına hisset onun içinde birikmiş onca duyguyu bazen mutluluğun çocukluk olduğunu anlatır. Bazense bir hayalin bir damlaya sığacağını yada o bir damlanın tohumu filize çevirdiğini anlatır yeter ki sen ıslanmak iste o yaşlar seni de anlar sana da anlatır."

Islandım, ilk kendimi yağmura bırakıp onunla birlikte ağladığımda 10 yaşımdaydim ve o günden beri kimsenin yanında ağlamam da şemsiye kullanmam da yaşların içinde yaşlarımı fark ettim. Ve anladım ki insan insana yalnız yabancıymış,...☘️

Gülümsemek Acıların Mezarı

YağmurunKızı8 — Tue, 28 Dec 2021 23:51:15 +0300

İçimin acıdığı zamanlardayım, burukluğumu dudak kıvrımın da gizliyorum ne kadar başarılı olduğumu insanların ' ne kadar güzel gülümsüyorsun ' dediklerin de anlıyorum. Acıtıyor, içimdeki saplanan bıçak mı? yoksa insanlara sunduğum yalan gülümsemem mı? Belki de ikisi de canımı yakıyor birisi saplanıyor derinlerime diğeri ise çizikler bırakıyor yüzümde.. Korkuyorum, yorgunluğumun ansızın ortaya çıkacağı o günden, biliyorum şayet ansızın ortaya çıkarsa tükenmişliğime rağmen yorgunluğum işte o zaman ne dudak kıvrımın da yalanlarim kalır ne de yalan dahi olsa güzel gülümsemem..☘️

Kırık Parçalar

YağmurunKızı8 — Mon, 27 Dec 2021 21:44:00 +0300

Tüm kırıkları önündedir insanın, bilir farkındadır ama elinden birşey gelmez çünkü bunu düşünmek bile acı verir insana bunu istemezsin güvenin kırıklığı seni tüketen şeydir çünkü. Ve bu yüzdendir gözümüzün önündekini görmememizin nedeni, en yakınlarımızdan aldığımız darbelerin de sebebi budur aslında zihnimizi perdeleriz ve gözümüz de buna destek çıkar. Ama öyle bir an geliyor ki o perde düşüyor yırtılıyor ve o zaman gözümüzün önünde ki o cam paramparça oluyor. Her bir parçası saplanıyor önce güveninizi yaralıyor sonra da inancınızı öldürüyor. Evet, insan bir kere düşerek bütün kaldırımlara olan inancını yitiriyor... İşte alınan tek bir darbe attığımız onca adımımıza engel olabiliyor. Ve bu yüzden gözümüzün önündeki cam kırılmadan siz onları kırmayı başarın, çünkü sız kırarsanız eğer parçaları size değil etrafa olur...

Başka Bir Evrende

YağmurunKızı8 — Fri, 24 Dec 2021 23:33:22 +0300

Hiç ummadık bir zamanda beklenmedik bir anda karşılaşalım seninle, en güzel halimiz ile birleşsin gözlerimiz.. Hani 'zaten kaybettik birbirimizi ' dediğimiz o güne inat olsun biraz da bu karşılaşma, yaşamadıklarımızın intikamını alırcasına yaşayalım bir zamanlar olmaz dediklerimizi. İnanalım mucizeye tesadüflere ve ansızın gelen sürprizlere, döktüğümüz onca yaşın ardından güneşin çıkmasına izin verelim... Belki de diyelim, belki de yarının güneşli olması için bugünün yağmura tutulması gerek..????

İçinde Ki Çocuk

YağmurunKızı8 — Wed, 22 Dec 2021 00:37:55 +0300

Her ne oluyorsa olsun, gülebiliyorsan hâlâ o yüzünde ki tebessüm yerindeyse birileri sayesinde işte o zaman üzülme de ki... 'Sen herşeye rağmen gülüyorsun, ya sen burdasın burda! Ötesi var mı bunun? Dünü koy cebine, bugünün elinden tut ve yarını hayal ederek bak gökyüzüne kim sana engel oluyor ki hadi söyle kim hayallerine engel ki kimin cesareti var umutlarını yıkmaya, umudunu yıkamazlar sadece sarsarak seni korkuturlar korkmayacaksın umudunun senden gittiğini sandığın zaman tut bir balon bir tane daha ve dokun o ulaşılmaz gökyüzüne bak orada duruyor umudun..el ele hayallerin ile..' Sen yeter ki izin ver içindeki çocuğa bırak tutsun balonunu.. Uçarsın belki kim bilir..☘️

Yalnızlığımın Üşüdüğü Zamanlar

YağmurunKızı8 — Sun, 19 Dec 2021 23:46:02 +0300

Yalnızlığımın üşüdüğü bu zamanın arasına biraz sensizlik girdi. Konuşamadığım , duyamadığım her gün biraz daha çoğalıyor sensizlik ile birleşmiş sessizliklerim. Biliyor musun? artık gökyüzüne bakmıyorum. Gittiğim günden beri bulutların yaşlarına maruz kalıyorum, her bir damlası bana farklı bir anımı canlandırıyor mesala yanağıma düşen bir damla yanaklarım için söylediğin şu cümleyi hatırlattı bana 'Yanağın da bir yer olmak isteseydim eğer gamzende ki o çukurda olmak isterdim çünkü o çukur sadece beni yaşatacak kadar derin öldürecek kadar kapalı..' ... Demiştin ve o günden sonra benim gamzem senin için açmıştı...☘️

Belki Sen Olmayacaksın Ama

YağmurunKızı8 — Sat, 18 Dec 2021 00:23:49 +0300

Hani demiştin ya bir keresinde 'Allah o hayali sana kurduruyorsa bil ki ya nasibin ya imtihanın' sen hangisi olacaksın bilmiyorum ancak hangisi olursun ol hep benim içimde bir yerlerde olacaksın. Üzüldüğüm an baktığım o bulutta göreceğim seni ya da güldüğüm de baktığım kuşların kanadında saklanıyor olacaksın. Belki de sessizliğim de bulduğum huzurun kitap aralarında benle konuşacaksın ama olacaksın sen benimle, belki hiç görmeyeceğim gülüşünü duymayacağım sesini hiç yürüyemeyeceğiz yollar boyu seninle ama olsun..olsun yani bunu da sevgimin borcu bilirim...:) ☘️

Çaresizliğin Rengi

YağmurunKızı8 — Thu, 16 Dec 2021 00:10:11 +0300

Karanlığın sessiz renginde yitirdim ben hayallerimi, kimsesiz kalan bir ben bıraktım arkamda. Tuttuğum umudumun ucu kırıldı ansızın, yanaklarıma düşen cemrelerim gibi.. Göz kırptığım her an düşünmekten yoruluyorum, tükeniyorum. Artık kelebeklerin kanatlarına olan inancım bitti, kedileri gördüğüm zaman oluşan o mutluluk hissi yok, güneşi beklerken tükettim ben benliğimi, kar tanesini beklemiyorum mesela ya da yağmurun tanelerine umutlarımı koymadım bugün.. Ama çaresizliğimin siyah rengine inat bulutlara baktım, içime küçük bir an sen düştün.. Üzülüyorum hemde bir serçenin gözyaşı kadar az ama ölecek gibi...????

İçimdeki Ben

YağmurunKızı8 — Mon, 13 Dec 2021 23:42:04 +0300

İçimde büyüyen tohum çürüyor yavaş yavaş, canlılığını yitiriyor duygularım artık varlığını dahi unuttuğum hisler âleminde. Yollarımın üzerinde adımlarımı görüyorum sahi kim atmıştı bunca adımı? Ben mi? Tanıdık gelmiyor oysa, aynı adımı atmak için uğraşıyorum ama denk gelmiyor adımlar, adımlarımız. İçimdeki ben! Sesleniyorum sana neden başını almış gidiyorsun? Beklemeyecek misin kendini? Koştukça ulaşamıyorum sana, kendime... İkimiz de aynıysak neden ayrıyız? Her adım atışın ileriye, benim geriye sürüklenişim oluyor. Sanırım ben kaybediyorum, içimdeki beni...????

Bak Gökyüzüne

YağmurunKızı8 — Sun, 12 Dec 2021 01:19:55 +0300

Bazı tümsekler gördüm ben yollarım da, takılıp düştüğümde oldu üstünden atladığım da ezerek geçtiğim tümseklerde oldu. Her bir adımım yaraya sebep oldu yada o yaranın üstünü kapattı, anladım ben bu hayatı öğrenmek için dizlerin yara olacak avuç içinde çizikler olacak ve bunlar bir gün kabuk bağlayıp çiçek açacak inan. Şuan olmayacak gibi geliyor biliyorum ama zaten mucize dediğin olmayan birşeyin olması değil midir? Hem üzülüyorum diyorsun ya mutluluğun değerini bilmek için üzülmek gerekir zaten, sadece güzel düşün üzülunce de mutlu olunca da takılıp düştüğünde de güzel düşün.. Zor gelebilir güzel düşünmek o zaman da bak gökyüzüne birinin duası vardır belki bak gökyüzüne birinin bakışı vardır ve yine bak gökyüzüne belki birinin eli vardır sana uzanan...☁️

Hayallerimde Prangalar

YağmurunKızı8 — Fri, 10 Dec 2021 00:43:04 +0300

Günlerimizin çoğu bir nehire benziyor akıp giden, öylesine düzen içerisinde ki farklılığa gelemiyoruz. Farklı bir duygu bile bizi tepe taklak ediyor peki neden böyle , neden her duygumuzu özgürce yaşamıyoruz yada neden bu kadar robotlaştık.. Hayallerimiz de bile bir düzen var bir engel hayallerimizi bile düşünerek kuruyoruz. Olmadı diye mi bu prangalar olmayacak zaten diye mi bu robotlaşma durumu. Şarkılar da arıyoruz artık hayalleri filmlerde yaşıyoruz olmayacak şeyleri... Olmadığından değil de oldurmak için çabalamadığımız dan yada düştüğümüz ilk tümsek de kalkmaya korktuğumuzdan... belki de hayat denilen şey buydu olmayacak hayaller de yaşamak, olan dünyada ölmek...????

Yıldızların Gidişi

YağmurunKızı8 — Wed, 08 Dec 2021 00:23:47 +0300

Küçükken birinci katta yaşardık ve ben her gece gökyüzünden bir yıldız kaymasını bekler öyle uyumak isterdim kaydı mı peki hayır bugüne kadar hiç yıldız kayması görmedim ve hic o hisle uykuya dalmadim. Ama bir gece yine penceredeyim ve karşı pencereden biri şunları dedi "Soylesene yıldız kayınca ne olacak?" mutlu olacağım dedim. Güldü. "Yıldız kayıyor ve sen onun kaymasınsan mutlu olacaksın dilek dileyeceksin ne bencillik değil mi dilek dilemek için bir yıldızın gitmesi gerek"

İşte bu sözler beni çok düşündürdü, hayat da böyle değil mı mutlu olmak için bazen birilerinin fedakarlık yapması gerek, gözden çıkarılması bencillik diyeceksin belki de evet bencillik. Herkes bencil, kıskanç menfaatçi herkes kötü ve iyi aslında sadece doğru zaman ve yer önemli. Doğru zamanda o yıldızın gökyüzünde kaymasını sagla , doğru zamanda gıt arkana bile bakma bencil ol deki evet bencilim ben.

Beklenti içinde olma, kimseden hiçbir şey bekleme beklenti kötüdür. Sen sen istiyorsan yap sen istediğin sürece o şarkı çalsın mesela yâda birinin kapatmasını bekleme git ve kapat. Beklenti içinde yaşarsan beklenti içinde çürür farkına bile varmazsın.

Her zaman güzel düşün, ancak çizgini aşma güzel düşeneyim derken gerçeklerden uzaklaşma, hayal kur her daim kötüde bir hayal iyi de hayal, umut etmek nefes almak gibi olsun senin için ölene kadar birlikte olun.... Güçlüsün sen duygularını ile güçlü, korkaksın belki de düşüncelerin ile...☘️

Seninle, Sensiz

YağmurunKızı8 — Sat, 04 Dec 2021 01:00:44 +0300

... Seninle bir fotoğrafımız olsun isterdim, senin bana bakışın ve benim gülüşümün olduğu bir kare , ve fotoğrafı görenler desinler ki;

Bir kadın, nasıl bu güzel gülebilir ki hiç düşmemiş hiç yenilememiş hiç kaybetmemiş gibi..

Bir adamın bakışları nasıl bu kadar güven verebilir ki insana, sanki dünyayı parmakları ucunda tutuyor gibi..

Derler değil mi? Eğer bizim bir fotoğrafımız olsaydı böyle derlerdi eminim buna ama bilmedikleri birşey var ben senin bakışın sayesinde gülüyorum özgürce, çünkü bakışında görüyorum ki korkan bir adam ama buna rağmen güçlü duran, görüyorum bakışında yine özlemi çağlamış bir adam..Ve ben bu yüzden bu kadar güzel gülüyorum, biraz korkun dinsin ve biraz özlemin geçsin diye...????

4.02

01.00

Lâl Oldu Dilim...

YağmurunKızı8 — Thu, 02 Dec 2021 00:52:17 +0300

Siz hiç duydunuz mu lâl olmuş insanları? Hiç baktınız mı kör gözlerden güneşe, insanlara.. Hayır mı belki evet, peki nasıl bir his söyler misiniz? Konuşmamak, suskunluğu benimsemek nasıl bir his. Lütfen izin verin ben konuşayım, susmak;

Öyle, sadece susmak değil mesela yada sesinin olmaması lâl demek değildir. Çünkü en güzel konuşma gözlerden gelen sestir aslında, dilinin çıkardığı sesi konuşmak saymak gözlere ihanet değil mıdır? Bilir misin? susmak ölmektir bir aynı zamanda nefes almak çünkü bir yanın yanarken sesinin sessizliğine diğer yanın nefes alıyor gözlerinde..

Ya kör olmak? Bunun cevabı açık değil mi? Bak etrafına onca insanın gönül gözü körleşmiş hiçbir şeyi görmüyor, en çok da insanı gören yok.. sanırım bende körüm...????

Bulutun Sessiz Yaşları..

YağmurunKızı8 — Mon, 29 Nov 2021 23:11:00 +0300

Rüzgarın sessiz çığlıklarını duyar gibiyim bugün bana eşlik ediyor sanki, yalnızlığımın yanağına usulca dokunuyor. Düşüncelerime erişmek için biraz daha oyalanıyor saçlarımın arasında sonra ansızın yaşlar dökülüyor bulutlardan, her bir damlası farklı bir duygumu temsil eder gibi düşüyor üstüme, yağmurun sesi dinlendiriyor beni rahatlamami sağlıyor. Yüzümü kaldırıp bakıyorum bulutlara her bir damlasını hissetmek için biraz daha yağmurun içine giriyorum. Biraz daha kendimi bulmak istiyorum... Kurtulmak istiyorum düşüncelerim den duygularım dan bildiklerim den bilmediklerimden... yağmur yıkasın beni, rüzgar tenimi sıyırsın yeni bir ben değil eski beni buldursun toprak kokusu..☘️

Karmaşık Zihnimizi Sarmalı

YağmurunKızı8 — Sun, 28 Nov 2021 12:47:59 +0300

Zihnimizin içindeki düşüncelerin, fikirlerin veyahut isteklerin her birini bir yol olduğunu düşünelim. Adım adım ilerleyip bakalım o yolun sonuna hangi yolda ne kadar düşüyoruz öğrenelim her bir adım da, peki bu kadar ile biter mı sonucu görmek yada biz o yolu bitirdiğimiz de İlk adım attığımız da ki gibi olur muyuz? Karmaşık olan bu yolları düzene sokmak için kaç kere düşüp yara almamız gerekiyor.. Yollar gittikçe uzuyor ve karışıp bizi de içine sarmalıyor bir sarmaşık gibi ... Sarmaşık çözülür mü? Yollar ferâhâ erer mı? Peki bunlar olduğun da biz hala biz olur muyuz?...

Avuç İçi..

YağmurunKızı8 — Fri, 26 Nov 2021 21:04:02 +0300

Avuçlarımıza baktığımızda ne görüyorsunuz? Kesikler belki biraz çizik, düştüğümüz de oluşan o sızı yada kanayan cam kırıkları batmış... Gülümseme mesela, avucumuzun içinde bir öpücük masumiyetin en güzel hali belki de sığmış avcuna yada herkesin olmadığı herşeyin bittiği o anda bile yanında olan Râbbin var avuçlarında iyi bak! Bir dua, bin gelecek...☘️????

Hasretin Papatyaları Öldürdü...

YağmurunKızı8 — Tue, 23 Nov 2021 22:38:20 +0300

Suyun, kendinden geçmiş dalgalarını izledim bugün içime çektim o dalgaların çırpınışlarını, dinledim suyun hasretini... Kıyıya vurdu birer birer çaresizlik, yapraklarını döktü papatyalar hasretin avucuna...

Neydi bu anlamadığımız anlamlı hisler, konduramadığımız o duygular.. Kimindi bu deniz kime bakıyor bu Galata şahı ile yoksa unuttu mu endamı nâm salmış Kız kulesini.. Sahi onları güzel ve hayran bırakan şey neydi?...????

23.11

Sevgi, kelimelere sığdırılmaz...

YağmurunKızı8 — Mon, 22 Nov 2021 00:37:10 +0300

Eskilerin eskiden herşey güzeldi dediği o vakitlerin birinde, bir ailenin mert delikanlısı mehmet olmak üzere askere gider ve bu asker evlidir. Eşine "Bercestem, biliyorsun askerden buraya ancak bir mektup yollayabilirim ve bu mektubun içine bülbül olup dillere destan lakırdılar yazamam bilirsin annem ve babam o mektubu okuyacak ve bu bizim mahremimize ayrkırıdır. Amma velâkin mektubun başına ve sonuna '...' koyacağım ve bu üç nokta benim sana sustuklarım olsun Berceste.." der ve ayrılır. O gün bugündür eve mektup geldiğin de önce anne ve baba okur ardından kıza uzatılır ve kız odasına çekilerek bu üç noktaya bakarak cemrelerini serbest bırakır...☘️

(Bu hikâyeyi 15 yaşımda bir radyodan duymuştum ve aklımda kaldığı kadarıyla yazdım)

Batışın, en güzel yansıması..

YağmurunKızı8 — Sun, 21 Nov 2021 01:19:52 +0300

Yolların yolcusu olduk bugünlerde, giden gemilerin arkasından baktık bir süre..ve güneşin denize vurmasını izledik yine ve yeniden... İçimizdeki o güzün yansıtma şekliydi belki de turuncular ile boyanmak ve yavaş yavaş bir batışa yelken açmak...????

16 Kasım...

YağmurunKızı8 — Tue, 16 Nov 2021 21:27:01 +0300

Sezai Karakoç... Ölümsüz olan birine bugün öldü dediler yine ve yeniden... Ölmek dediler, yeniden doğuş dedim... Kaybettik dediler kalanları kazanın dedim... Ama şunu bilmediler, bilemediler asıl ölmek unutulmaktı ve bu büyük üstad ölmeyecek çünkü unutulmayacak.. Kitapları bizim hayat merdivenin de basacağımız basamağımız olacak.. Şiirleri ise gönlümüzün sesi... Rabb'im rahmet eylesin inşallah ☘️????

Kaybımız Olacaklar Olsun..

YağmurunKızı8 — Sun, 14 Nov 2021 12:29:02 +0300

Kaçıyoruz.. Korkularımızdan mı yoksa cesaretimizin getireceği kaybedişlerinden mı? Peki asıl kaçarken kaybediyorsak kendimizi? Ya benliğimiz rüzgara kapılıp gidiyorsa bizden her bir adım da yeni bir benlik düşüyorsa bize.. Kaçmamızın ne amacı kalır ki o zaman, madem kaçtıkça da kaybediyoruz madem kaçış denilen şey başlı başına bir kaybediş varsın kaybedelim bizde... Ama kaçarak olmasın bu koşalım cesaretimiz ile korkularımıza doğru kaybeden sadece olacaklar olsun kazanan ise kendimiz benliğimiz...☘️

Mucizevi İmkansızlık..

YağmurunKızı8 — Fri, 12 Nov 2021 00:46:21 +0300

Yanımda yokmuş ama varmış gibi hissediyorum şu zamanlar, sanki uçuyorum ama düşüyorum aynı zamanda.. İpleri olmayan bir salıncağa binip sallanmak gibi bir şey bu imkansız olanaksız.. İçimdeki o boşluğun varlığını hissediyorum şu zamanlar, hissettiğim varlık da biraz sen varsın şimdi.. Olmayan ama kesilen iplere rağmen sallamaya devam eden o salıncak gibi, imkansız ama mucizevi,...????

Pencere Önü Çiçeğim..

YağmurunKızı8 — Thu, 11 Nov 2021 08:14:54 +0300

Sonsuz bir yolculuğa çıkmak istiyorum. Yanımda bitmesini istemeyeceğim bir kitabım ve biraz sen ol.. sessizliğin o güzel sesini duymak istiyorum sonra pencere önü çiçeklerin neden bu kadar sevildiğini anlat bana..De ki; onlar ilgiye, sevgiye muhtaçlar onlara suyu senin dökmek gerek güneşi onlara sen bulmalısın, çünkü onlar bulamazlar güneşi kaybolurlar bulutlar içinde, onlar sadece açmak için güzelleşmek için vardır.. Tıpkı senin gibi senin penceren benim çiçeğim ise sensin...☘️

Mumları Eritmeyin..

YağmurunKızı8 — Tue, 09 Nov 2021 10:15:30 +0300

Salvador Dali bu eserinde ne ifade etti bilmiyorum ancak ben şunları anladım;

Zaman, en büyük hazinemiz ve yine İlk gözden vazgeçilen. Öyle değil mı herkes zamanının olmadığı söylerken ne kadar nankör ne kadar bilinçsiz ve bir o kadar aciz, zaman bizim elimizde iken bunu tutarsız bilinçsiz harcıyoruz. Ne diyorlar "Eriyen Saatler" güzel demişler saatler eriyip giderken bizler ise sadece seyirci kaldık, kalıyoruz elimiz de ki hazineyi gözden çıkarıyoruz....

Yarınlara uyanıyoruz evet, bir dünü unutarak bugünü hatırlayarak yaşıyoruz peki ne uğruna ne hiçlere, zamanın bir mum gibi eridiğini unutmayınp planınızı ertelediğinizi onca şeyi düşünün tekrar neden erteledim diye, pişman olmayın zamanın bittiğine yetişememeye, keşke demeyin yapmadığınıza yapamadığınıza ....

Vel hasıl kelam mumları eritmeyin....

24 Mayıs 2015

Kapatın Şehrin Işıklarını..

YağmurunKızı8 — Fri, 05 Nov 2021 13:45:17 +0300

İnsanların yalnızlığa ve sessizliğe döküldüğü o saatlerin birinde oturuyorum kaldırım kenarında, saatler önce 5-10 kişi olarak geçen insanlar yerini tek tük bedenlere bırakmıştı. İzliyordum, her bir geçeni örneğin; şu başı önde adamı gömleği hafif bol ve altında kotu ile iyi gibiydi sanırım. Ama yüzündeki o çaresizlik onun iyi olmadığının habercisi yada yaşlarla değil de yaşlanmışlıklarla sayıları devirmiş bir kadın elinde tuttuğu atkısı burnu ise soğuğun rüzgarında kızarmış gözleri de kederinden kızarmış sanki... Bunun gibi daha birçok insan birçok beden, şahitlik edense cılız ışığı ile ay ????.

Birde şehrin o umursamaz ışıkları...

Duygularıma Karşın Renklerim

YağmurunKızı8 — Wed, 03 Nov 2021 08:11:02 +0300

Benim hiç sevdiğim renk olmadı. Duygularıma karşılık renklerim oldu, siyah da gücü, sarı da samimiyeti beyaz da saflığı hissettim ben, pembe de çocuk, kırmızı da aşık olmak isterdim. Turuncu da canlılığı buldum, kahverengi de toprağını kokladım. Gri de insanlığın anlamını buldum, mor da asaleti gördüm.... Hüznüme biraz yeşiller ekledim çiçeklensin diye...☘️

Korkularımı Karşılamak.

YağmurunKızı8 — Wed, 03 Nov 2021 08:10:25 +0300

Bu hayatta öğrendiğim bir şey varsa o da korkularımın başıma gelmesi, başıma gelmesini istemediğim için korkarken, korktuğum için başıma gelmesi.. Şey gibi, kaçtığım o yağmurun aslında beni çoktan sırılsıklam etmesi gibi.. Evet, evet aynen bu. Ve ben artık o yağmurdan kaçmıyorum, tam aksine ellerimi bulutlara açarak onlara gerekli olan izni veriyorum. Korkuyor muyum? Evet, peki bu bana engel mi? Hayır, ben sadece o yağmuru kabul ediyorum her zerresini ve ben artık korkularımı güzel karşılayacağım.. her zerresini...☁️

Yazamadıklarımı rüzgara anlatıyorum bugün..

YağmurunKızı8 — Tue, 02 Nov 2021 12:03:59 +0300

Bugün yine okudum yazdıklarını yazdıklarımı ve yazamadıklarımı..Yazmak istedim ama yapamadım yazamadım oysa söz vermiştik biz ne olursa olsun yazacağız diye iletişimi koparmayacağız diye.. Zaten biz hiçbir zaman sözlerimizi tutmazdık tutmadık da. Ne güzel zamanlardı o ilk tanıştığımız anlar, tanımıyor ama tanıyor gibiydik hep. Bir kitap da şöyle bir cümle okumuştum 'Sanki daha önce farklı bedenler de farklı gezegenler de tanışmış gibiydik'... Öyleydi...????

01.11.

Düşmek bazen kalkmaktır...

YağmurunKızı8 — Mon, 01 Nov 2021 13:53:05 +0300

Bir boksör neden kaybeder? Düştüğü için mi? Hayır, kalkamadığı için kaybeder. Çünkü düşmek kaybetmek değildir aksine düşmek sizin gücünüzün belirlediği o andır. Düştükten sonra ki kalkma aşaması herşeyi belirler aslında, kalkabiliyorsan bu senin kazandığın ve kalkacak kadar güçlü olduğun anlamına gelir. Bu yüzden düşmekten korkmayın, asıl korkmanız gereken şey düşmek ve kalkmak arasında ki size verilen zamandır. Zamanınızı iyi değerlendirin çünkü bir taşın düşmesi diğer tüm taşlara etki eder...☁️

Herkesin içinde bir gökyüzü var..

YağmurunKızı8 — Fri, 29 Oct 2021 00:49:06 +0300

Herkesin içinde bir gökyüzü var, bulutları içinde tükenmişliğin cemrelerini biriktirmiş yeryüzüne inmeyi bekliyor. Güneş'i var o gökyüzünün dışardan sıcacık ve umut dolu bir güneş ama içi ateşler içinde yanan bir kor.. Karanlık bir gecesi oluyor bazen yıldızlar ile süslenmiş ve tüm ihtişamı ile karanlığa kafa tutan bir ay...

Peki şuan da siz kimsiniz? Bulunduğunuz o karamsarlığa kafa tutan bir ay mı? Yoksa dışı ile bizi aldatan ve içten içe eriyen bir güneş mı? Çok mu doldu cemreleriniz bulutunuz yağmak için uygun bir yer arayışına mı girdi? Veyahut hepsini mı yaşıyorsunuz? O zaman önce o bulutlara uygun bir yer bulun yağdırın yağmur tanelerini sonra güneşin özgürce açmasına izin verin, verin ki içindeki ateşi de özgürce ifade etsin. Bir karanlığa düşün sonra korkmayın sakın çünkü sizin yıldızlarınız var ve onlar size ayın yerini gösterecektir...

Ve siz herkesin hayran olduğu o gökyüzü olacaksınız...☁️

Gidelim mi?

YağmurunKızı8 — Thu, 28 Oct 2021 00:02:42 +0300

Gidelim, kimsenin olmadığı bir yere ama herşeye sahip o yere.. Gidelim, konuşmanın sükut olduğu susmanın ise edep olduğu o yere.. Gidelim, sevginin anlamak dinlemenin ise omzuna alacağın bir yük olduğu bilenlerin yanına gidelim...????

Balonlarımı Biliyor musunuz?

YağmurunKızı8 — Mon, 25 Oct 2021 22:46:29 +0300

Hayallerimi bir balon ucuna bağladım ve hep elimde tuttum gökyüzüne emanet etmeye korktum.. Bulutlar kadar uzak olacağından belki yada çocukken her gece hayallerimi anlattığım o yıldızın bir gün kayıp gitmesi gibi gidecekti balonların içindeki hayallerim de ben onlar ile vardım onlar benim benliğim... Ama bugün yüzümdeki kırışıklıklar artık balonlarımi bulutlara emanet edebileceğimin kanıtı....????

Gidişinin En Güzel Kalan Keşkesi

YağmurunKızı8 — Sun, 24 Oct 2021 08:35:28 +0300

Her zaman güzel düşün, ancak çizgini aşma güzel düşeneyom derken gerçeklerden uzaklaşma, hayal kur her daim kötüde bir hayal iyi de hayal, umut etmek nefes almak gibi olsun senin için ölene kadar birlikte olun.... Güçlüsün sen duygularını ile güçlü, korkaksın belki de düşüncelerin ile...

Seni doğru veya yanlış tanıdım, iyikilerle değil keşkelerle anacağım seni keşke daha önce tanısaydım....☘️

Yaşlanmak mı yoksa Yaşanmak mı?...

YağmurunKızı8 — Fri, 22 Oct 2021 00:40:33 +0300

Ne demişti Şükrü Erbaş 'Sahi yaşlılık, derin bir iç çekiş yanılmış bir çocukluk olmasın Ömür Hanım?'.. Öyle miydi? Özlemlerimizi iç çekişlere mı emanet ediyorduk yaşadıkça hayatı yada çocukluğumuzu büyük bir yanılmayla mı tamamlıyorduk... Yüzümüz de olacak o kırışıklıklar birer yanılmamı oluyor yoksa iç çekişlerimizin birer imzası mı? ... Peki yaşlanmak yaşadıklarımız ile mı oluyordu yoksa yaşlar ile mı? Ama her ne olursa olsun seninle yaşlanmak ve yaşanmak isterdim. Belki de yaşlılık yaşanmaktadır kim bilir... Belki de en güzel yaşlılık çocuk kalmaktı...????

00.39

Bazen...

YağmurunKızı8 — Thu, 21 Oct 2021 16:58:07 +0300

Bazen yazamıyorum, kalemim kağıdım ile buluşmuyor bazen

Yorgunluğumu kelimelerle süsleyemiyorum

Çaresizliğimi harflere sığdıramıyorum

Tükenmişliğimi yazamıyorum ben

Belki anlamıyorum, anlamadığım için yazamıyorum kim bilir..

Çocukken Güneşe olan tutkumu anlamadım hiç

Şimdilerde ki Aya olan sevdam gibi

Bahçemde ki menekşe kokusunun güzelliğini anlamadığım gibi

Belki de yaşamadığım için anlamadığım , belki de yaşamak için anlamak gerekir kim bilir..

Sevgimin en güzeli olan o adamı hiç yaşamadım ben

Çocukken bisikleti yaşamadığım gibi..

Belki de bundandır anlamazlığım yaşamadığım içindir , yazamadıklarım.....☘️

Sorgulamak Ne Yorucu!

YağmurunKızı8 — Tue, 19 Oct 2021 02:26:20 +0300

Sorgulamak, ne yorucu birşey değil mi? beyninin içindeki tüm hücreler ağrıyor gibi, uyumak istiyorsun mesela ama uyuyamıyorsun geceleri düşüncelerin içinde boğulurken gözlerin yorgun düştüğü için kapanıyor mesela... Doğruyu ve yanlışı bildiğini sandığın onca gün onca zaman bilmiyormuşsun gibi geliyor. Sanki tek yanlış yalancı ve acımasız bencil ve .. kötü senmişsin gibi....

Düşüyoruz..

YağmurunKızı8 — Mon, 18 Oct 2021 23:59:27 +0300

Düşüyoruz.. geçmişe takılarak ve geleceği görmeden, hiç çıkamadığımız o yüksekten düşüyoruz.. Bence adı altında yaptığımız onca şey bir bulut dolusu keşkelere dönüştüğü o an düştük biz ve âhlarımız toprağın binlerce altında can verirken usul usul yanımız da bir avuç hayal kırıklığı kaldı...????

Cam Kırgınlıkları...

YağmurunKızı8 — Sun, 17 Oct 2021 00:23:42 +0300

Kırgınlık, ne can yakan bir duygu değil mi? Bir tabağın çatlağı gibi ne o çatlak yüzünden kırılır tabak ne de yeniden bir tabak olur. Yeri her zaman bellidir onun, küçük de olsa ben burdayım der ya beni görün bilin der gibi. Yara, gibidir belki de kırgınlık,kanar kabuk bağlar kaşınmaya başlar sonra duramazsin kaşırsın ve kanar yara, bağladığı kabuk da yoktur artık. Kabuk zaman olsa, yara bize yapılan, kaşıntı hissi ise kırgınlık.. Kişiye göre değişir elbette. Ancak, günler geçer, aylar geçer, büyürsün sen o yara da gitmiştir hani o çatlak tabak da yoktur şimdi, affetmissindir zamanla, herşey bitmisken kırgınlık biter mı? Bilemiyorum bazen bir an gelir ya unuttum sandığın o an aslında hatırladığın andır işte o zaman canın yanar ya hani.... Bu kin değil asla, öfke sinir hayır bu sadece ameliyatlı yerin sızlaması...☘️

Bir Adam..

YağmurunKızı8 — Wed, 13 Oct 2021 10:12:00 +0300

Bir adam sevin, size kitap okumanın sadece okumak olduğu değil de hissetmek ve yaşamak olduğunu anlatsın...Bir adam sevin, size yağmurdan kaçmayı değil de yağmur da özgürce koşmayı öğretsin... Bir adam sevin, size dünyada ki en güzel hediyenin bir çocuğun gülümsemesi olduğunu söylesin... Bir adam sevin, size bulutların içindeki yaşanmışlıklari anlatsın...Bir adam sevin, size sizi anlatırken cümleler yazmak yerine 'güneş' diyerek varlığınızın ne olduğunu anlatabilsin.... Ve bir adam sevin, sevin ki size 'bir gün gideceğim ama üzülme ben hep sendeyim' diyebilsin ve siz anlayın ki gitmek ayrılık demek değildir...????

Küçük Gökyüzüm☘️

Güz Geldi..

YağmurunKızı8 — Tue, 12 Oct 2021 00:09:27 +0300

Sonbahar, beni anlatan en güzel şey hep bir hüzün saklı rüzgarında, ne çok güneş açar ne de yağmur yağar hep bir hüzün benim gibi. Tükenmiş bitmiş bir mevsim , biraz solgun. Yaprakları hüzünün rengin de boyanmış, yağmur ise sessiz çığlık atmak da sonbahar için.. Önce sonbaharı üzdüler sonra neden bu kadar acısı var dediler haksızlık değil mi bu?. Önce kırıp sonra neden kırıldın der gibi.. Hüzün kokan mevsim yağmurun yağmıyor ama rüzgarın hep ensemde...????

Denge

YağmurunKızı8 — Mon, 11 Oct 2021 02:17:58 +0300

Çocukken daha anneannem beni karşına almıştı, bir elinde siyah diğer elinde beyaz ip vardı ve. başladı anlatmaya..

"Bak, Pâre bu elimde tuttuğum siyah ip kötülük beyaz ise iyilik olsun şimdi ve bunları yavaş yavaş birbirinin içinden geçirelim. Çünkü iyilik olmadan kötü olmaz. Bu hayatta saf iyilik yoktur saf kötülük de yok. Sen hem kötüsün hem iyi ama önemli olan bunu denge de tutmak ve şunu unutma sen herkes için iyi olmak zorunda değilsin ki hayat sana bunun yetkisini vermiyor. Doğru zamanda doğru yerde kötü olursan bu en azından doğru kötü haline gelir. Pâre, sen şuan belki beni anlamıyor olabilirsin ancak bende senin o anladığın zaman da olmayabilirim o yüzden bu yaptığım bilekliği çıkarma ve hep şunu hatırla..Sen kötü değilsin ancak bu seni hep iyi biri olacağın anlamına gelmez bazen kötü olman gerekiyor iyiler için...". ....

Sokak sokak dolacaktık...

YağmurunKızı8 — Mon, 11 Oct 2021 00:12:36 +0300

Hani seninle bir hayalimiz vardı ya bizim sen gitar çalacaktin bende şarkı söyleyecektim sokak sokak gezecektik hani.. önce Halil Sezai' den Olsun şarkısını söyleyecektim bilirsin bu şarkıyı ilk sana armağan etmiştim sonra senin sevdiğin şarkılar dan birini daha ve biz sadece sustuğumuz halde konuşacaktik şarkılar ile...

Biri Olmalı

YağmurunKızı8 — Fri, 08 Oct 2021 01:29:40 +0300

Biri olmalı yanınızda, baktığınız da sizi anlayacak düştüğünüz de elini uzatacak biri, ağladığınız da ağlama demek yerine sizi dizine yatıracak biri.. kendinizi görebileceğiniz biri olmalı yanınızda, mesafeyi sayıdan ibaret sayan biri.. hem yalnız kalabileceğiniz hem de en güzel kalabalığın içinde olacağınız biri olmalı...