6.BÖLÜM

”Özlerken mi ölünüyor yoksa özlemeden mi? diriliyor insan..”

Bu gece yüreğim her şeyi daha iyi anlıyor ya da öyle olmasını istediğim için oluyordur bilmiyorum. Yorgunum. Dinlenemiyorum. Bu şehrin her zerresi beni yoruyor, değersizleşiyorum. Ruhumu en çok kendime kızarken buluyorum. Yaptıklarım yapamadıklarıma karışıyor, tükeniyorum. Her masal güzel sonlanır ya hani, bu masalın ne başı belli oldu ne de sonu, katili kim diye sorsalar işte ben olurdum. Ulan İstanbul ciğerimi yakıyorsun bana kaybettiklerimi geri ver, kazanmadıklarını  al gerçi verebileceğine inanmıyorum. Şimdi ıssızlığınla başbaşayım anlamadığım yalan masallarla avut. Yeter ki anlat… kuş olmadan uçmuşum kanat takmama gerek kalmamış… Neyse Egemen toparla kendini, kaptırma katili bulup, ona olanların hesabını soracaksın oğlum kendini yıpratma desem de nafile. Eve gitmek istemiyorum ama Safir’le Gölge bensiz yapamazlar gitmek zorundayım, oysaki ruhum bedenimden ummadığım yerlere gideli çok oldu. Ayyaş gibiyim. Etrafa savruluyorum. Bir gram sevincim vardı şimdi o da yok. Keşke burada olsan sana sarılıp dertlerimi unutmaya ihtiyacım var yoksun işte kahroluyorum. Özledim hiç olmadığı kadar,beni senin yanına gömsünler diri ya da ölü mü farketmez, yanında kollarının arasında olup teselli bulmaya ihtiyacım var. Lanet olsun hatıralarımız gitmiyor, aklımdan yeter şu sokaklardan ne zaman mutlu geçeceğim cevap veriyorum hiçbir zaman, şu sokakta sarıldığımı, diğer yerde ilk kez seni öptüğüm, öbür tarafta gülüşlerinin masumluğunu unutamıyorum dönüp dolaşıp başa geliyorum. Sonunda eve geldim, kapıyı açtım içeri girmek bana ağır geliyordu ,Gölge gelip kucağıma atlayana kadar sen gidince annesiz kaldı. Diğer yarımın sensiz kalması gibi, içeri girdim. Odama çıktım, uyumak istedim az da olsa uyumak, bu sefer başaracağıma eminim…

5 SAAT SONRA…

Beynim o kadar uyuşmuş ki yataktan kalmaya mecalim kalmamıştı. Beni yoran belirsizlikti ve yıkılmama ramak kala üzerime gün doğdu. Ayağa kalksam yine devrilecekmişim hissiyle yaşamak nedir kimse bilmez… sabahı nasıl ettim bilmiyorum da gece ne yaptıysam kafayı felaket bulmuşum. Yataktan kalktım. Yüzümü yıkadım. Mutfağa indim. Düşünüyorumda bu sefer karakolda sabahlamadım, şaşırdım. Uğur bile aramadı sessizlik neden çözemedim sonu umarım iyi olur. Kahve yapıp içmem gerekiyordu, ancak o paklar. Kahveyi yudumladığım her an soru işaretleriyle karşılaşıyordum, ne yazık ki cevaplarını hala bulamadım. Karakola gitmem gerekti, evden çıktım, arabaya bindim.  Yola koyuldum, yaklaştıkça içimdeki öfkeyi susturmam imkansızdı.  Karakola geldim, arabadan inmeye çalıştım zor oldu ama indim, içeri girdim  Uğur yanıma yaklaştı ve
_Tedirgin bir şekilde. Abi incelemen gereken acil dosyalar var Mira cinayetinin görgü tanıklarının dökümanları.
_Egemen kızgın bir tavırla. Bu dosyalar şu saate kadar neredeydi neden benim şimdi haberim oluyor sorumsuz tavırların hoşuma gitmiyor Uğur kendine çeki düzen ver artık.
_Uğur’ un tedirginliği artarak. Abi sen uyuyorsundur ya da iyi değilsindir diye aramadım.
_Egemen’in siniri şiddetlenince. Uğur en gereksiz zamanlarda kapımın dibinden ayrılmıyorsun. Başlatma şimdi uyumama da iyi olmama da bir daha böyle bir şey olmasın olursa eğer kendi istifa dilekçeni yaz beni oyalama. Benim odama kahve gönder hızlı ol bekliyorum.
_Uğur rahatlamış bir şekilde. Tamam abi hemen gönderiyorum. Diyerek ayrıldı.
Odama girdim, dosyayı incelerken en son Mira’nın Erina’yla konuştuğunu fark ettim ve ben sorduğumda konuşmadım demişti bu işin sonu iyiye gitmiyorda bakalım. İti an çomağını hazırla diye boşuna dememişler soğuk nevale geliyor, kendini hangi yalanlarla acaba savunacak. 
_Egemen net bir tavırla. Bakıyorumda odamın yolunu bulmuşsun.
_Erina ketum bir şekilde. Boş boş konuşma bir gelişme var mı diye sormaya geldim.
_Egemen şüpheli bir biçimde. Seni bu konu neden ilgilendiyor açık açık söylesene hem açılmış olursun.
_Erina sinirlenerek. Zevzek zevzek konuşma Egemen. Mira benim en yakın arkadaşım tabi ki sorucam.
_Egemen bağırarak. Erina git işine bak böyle yaparak canımı sıkıyorsun ayağımın altında seni görmek istemiyorum beni anladın mı?
_Erina üzgün bir şekilde. Egemen çok yanlış yapıyorsun tek üzülen sen değilsin, hırpalanan, dağılan, kendini dünyada tek yaratılmış insan gibi burnun dikinde davranıyorsun Mira ile tek ortak özelliğinizde buydu. Şöyle dönüp aynaya baktın mı nasıl birine dönüştüğüne, ne olduğuna hala bu hareketlerine devam ettiğine göre değişen bir şey olmamış yazık.
_Egemen denilenleri umursamayarak. Ne diyorsun sen ya bana hayat dersi verme artık odamdan çıkar mısın?
_Erina’nın gözleri dolarak. Tamam Egemen sen nasıl istersen şunu bil ki sen bu halinle Mira’nın taparak anlattığı adam değilsin, değişmişsin umarım bunun farkına varırsın diyerek.
Erina haklı mıydı,değiştim mi? off korktuğum şey başıma geldi, ne dedim ben öyle kıza, ah Egemen söyle söyle şimdi otur burada vicdan azabı çek. Aferin sana bravo gidip özür dilemem gerekiyor şimdi bunu gerçekten yapacak mıyım üzgünüm yapmak zorundasın. Odamdan çıktım. Tam  Uğur’un Erina’ın odasına giderken gördüm bunlar ne karıştırıyolar hani Uğur Erina’yı ilk defa görmüştü bunlar ne peşindeler bulmam lazım, bir dakika Erina oğlumu geri ver mi dedi orada noluyor ne oğlu ne saçmalıyor bu ikisi deliricem birisi artık açıklasın yoksa sonu hiç iyi olmayacak.

Yorulduğumda seni hissedemeyeceksem yok olsun bu dünya…

Karanlık bir yerdeydim. Bedenim tutulmuş kendimi bile kaldıramıyordum. Gece nasıl uyumuşsam bir dakika ben neredeyim?Etrafıma bakındığımda yine karakoldaydım.  Allah’ım ben yaşıyor muyum yaşamıyor muyum? Şu an onu da bilmiyorum. Gidip bir kahve alsam açılırım diye düşünüyordum  o sırada Uğur yanıma geldi.
_Abi ben de seni arıyordum.
_Ah Egemen şom ağzını niye açıyorsun ki.
_Alınmaz bir şekilde Uğur.Efendim abi bir şey mi dedin.
_Bir şey yok Uğur. Ne söyleyeceksin.
_Mobese kayıtlarını incelerken iki kişi olaya şahit olduklarını söylediler tam olarak yüzlerini görmemişler ama anlatabileceklerini söylüyorlar.
__Tamam Uğur. Onları sorgu odasına al ben bir kahve alıp geleceğim. Yavaş yavaş yaklaşıyorum sanırım buluyorum derken kendi benliğimden kaybolmam umarım.
Odamdan çıkıp mutfağa indim. Tam kahve alacağım zaman ellerim titredi ve yere düşürdüm. Vazgeçtim almadan sorgu odasına girdim. İki tane iri yarı, 30-35 yaşlarında adamlardı bana bakıyorlar şu sorguya gelen insanların bana bakmasından nefret ediyorum cenabet mi var yüzümde aval aval bakıyorlar.Elimden bir kaza çıkmadan bitiririm. Sorgu odasına girdim. 
_Görgü tanığının biri.  Bu muymuş Egemen komiser ben de daha gaddar biri sandım bunu nasıl polis yapmışalarsa.
_Egemen sinirlenerek. Siz kendinizde misiniz burası polis karakolu ve siz de şüphelisiniz dikkat edin de elimde kalmayın yoksa sonu kötü olur.
_Görgü tanığı ukala bir şekilde. Baksana laflara sanki babasının yeriymiş gibi davranıyor tam bir zengin zübbesi.
_Egemen daha fazla sinirlenerek. Lan oğlum bak söylediğin laflara dikkat et birazdan olacaklar canını acıtacak.
_Görgü tanığı  yine alaycı bir şekilde. Tamam be size iki lak lak etmeye gelmiyor. 
_Egemen uyarmayarak kamerayı kapatıp. Şimdi sana gelelim sen ne demiştin tekrar söylemek ister misin sen ve ben varız hem seni duyamamıştım şimdi net duyarım.
_Görgü tanığı tırsmış biçimde.Yok amirim kendi kendime geveliyordum sizi ilgilendirmiyor.
_Egemen kendinden emin tavırda. Lan it önce sayıp söversin şimdi yalvarmaya başlarsın seni elimden kimse alamaz duydun mu tek tek ne gördün hepsini anlatıyorsun yoksa buradan cesedin çıkar.
_Görgü tanığı korkarak. Abi balkondaydım, sadece eve bir adamın geldiğini saatlerce kapıda bekleyip zorla içeri girdiğini gördüm zaten yüzünü kapatmıştı kimse baya tecrübeli birine benziyor.
_Egemen dişini sıkarak. Lan bana bak doğruyu söyle kimdi kaç kişilerdi boyunu yaşını yüz hatlarını tahmin etmeye çalış yoksa seni hücreye atarım daha çıkamazsın anladın mı?
_Görgü tanığı. Abi sen ne diyorsun gözünün yağını yiyim bu kadar bilmiyorum ne olur hücreye atmayın.
_Egemen. Uğur al şunu gözüm görmesin nereden aldıysan şaklabanı yerine bırak.
_Uğur.Tamam abi.
Artık yeter , dayanamıyorum nefes alamıyorum boğazımda düğümleniyor söylemek istediğim sözler. Onu çok özledim nedense hep özlediğimin acısıyla yaşıyorum. Bu acı her geçen gün durmaksızın çoğalıyor ve ben durduramıyorum. 

Yokluğunu varlığına katmak mı işte ben on da varım…

Gecelerin ısssızlığı  beni ürkütüyordu. Şehir de sanki kimse yokmuş gibi sessizdi. Adımlarım yolları ezberleyip bedenimi yönlendiriyordu. Beynimi kemiren düşüncelerle sokaklar dolu geliyordu. Erina ne söylemeye çalıştı dediği doğru muydu? bu sorulara cevap bulamıyordum. Kafayı sıyırmama ramak kalmıştı. Artık dayanacak gücüm kalmadı hem özlüyorum hem de alışamıyorum olmuyor işte yapamıyorum. Bütün dünya duysun  onu benden alsan da kalbimden sökemezsin bakışlarını, gülüşlerini, dokunuşlarını unutturamazsın aklıma dahi gelmezdi onun dediğim dedik tavırları ama insanoğlunun aklına geliyormuş,burnunun dikine gitmesini özleyeceğim. Kime ne anlatacağımı bilmiyorum yoruyor bir yerden sonra… ayakta duracak takatim bile kalmamış herhalde içmeden sarhoş oldum dedikleri bu olsa gerek  eve gitmem lazımdı. Anılarımızı gözümde canlanıdırıyorum da biz bunu haketmdik  başımın ağrısı beni öldürüyordu. 

Eve geldim. Kapıyı açtım. İçeriye girdiğim an Gölge’yle Safir kapının önüne geldi, üzgünüm kızım ve oğlum annenizin gülüşleri eksik diyemedim. En çok da bu kahrediyor. Odama çıkıp uyumam lazım tabi uyuyabilirsem. Yine girecek rüyalarıma biliyorum gözlerimi usulca kapattım. Yeşillik  bir ormanda yürüyorum adımla biri sesleniyordu sanki etrafıma bakındığımda kimse yoktu bir kere daha seslendiğinde önümde belirdi. Beyaz elbiseli biriydi. Yakından baktığımda Mira’ymış, sarılmak için ona doğru koştum tam sarıldım derken bedeni kayboldu. Arkama dönüp tekrardan baktığımda ordaydı. 
_Egemen ben çok korkuyorum etrafım sürekli karanlık bana yardım et.
_Mira korkma bak ben buradayım sana bir şey olmasına asla izin vermeyeceğim.
_Yapamıyorum elimde değil seni hep izliyorum bazı zamanlar dokunmak istiyorum sana sarılıp her şeyin geçeceğine inanmak istiyorum ama olmuyor. Sen başka yerdesin ben başka yerde aramızda bir duvar var aşmak istesek de aşamıyoruz. En son ne zaman senin saçlarını okşadım kokunu içime çektim hatırlıyor musun? hep kendimizi kandırıyoruz  sen benim öldüğümü kabullenemiyorsun ben de senden ayrılışımı.
_Hepsi benim hatam bunların olmasına ben sebep oldum.
_Senin hiçbir suçun yok beni anlıyor musun?
_Ben sensiz yapamıyorum dünya dönmüyor sanki diğer yanım hep eksik dolmuyor dolduramıyorum tam doldu derken içimde bir yanılgı oluşuyor.
_Hiç konuşmayalım kalplerimiz konuşsun belki seni son görüşüm olabilir belkide değil  lütfen konuşma son defa sana sarılıp saçlarını okşamak bana verebileceğin en güzel hediye olur. Sustum öylece  başka bir şey yapmaya gücüm yetmedi sonra
_Egemen gitmem gerek seni çok sevdiğimi asla unutma hep yanındayım sadece sen göremiyorsun sevgilim.
_Mira gitme.
_Gitmem gerek üzgünüm.
Mira diye bağırarak uyandım bu nasıl bir rüya gerçek gibiydi. Bakışları, dokunuşları hatta sarıldığı o an inanmakta zorluk çekmiştim. Yanılmışım. Yataktan kalktım. Elimi yıkadım. Hazırlanıp karakola gitmek için yola çıktım. Evde daha fazla kalsaydım bir şeyler rayından çıkacaktı.Karakola vardım. Arabadan indim. İçeri girdim.
_Uğur.
_Efendim abi.
_Hemen sokaktaki mobese kamera kayıtlarını istiyorum.
_Tamam abi de daha önce gönderilmişti.
_O zaman nerede Uğur  görebiliyorsan söyle.
_Tamam abi anlaşıldı sen yine ters tarafından kalmışsın.
_Bana laf yetiştirene kadar bulmuştun Uğur ha gayret.He bu arada kim bunlar hapishanenin önü dolmuş mahkumla niye ilgilenmiyorsunuz oğlum şunun tipine bak bir de kaş göz işareti yapıyor tıkın şunu hücreye.
_Onların davası kapanmadı savcılıktan onay bekleniyor. İlgilenen kişi de Erina diye biri sanırım.
_Erina mı o ne alaka.
_Bilmiyorum abi bize öyle söylendi.
_Tamam git sen bana kamera kayıtlarını getir teker teker inceliyorsun yanına birini al 1 saate kadar burada olacaksın oyalanmak yok.
_Tamam abi haberleşiriz.
_Hadi fırla.
Erina yine ne işler karıştıryor önce bebek olayı sonra burada görev alması çok tuhaf yakında çıkar kokusu da ne zaman merak konusu ben neden bunları düşünüyorum ki gidip neden sormuyorum. Her zaman ki gibi ketum ve dik başlıydı.yanına yaklaştım ve
_Erina ne işler karıştıryorsun ve neden hala buradasın?
_Egemen sen ne zaman benim hayatımla ilgilenmeye başladın?
_Lafı çevirme ne demek istediğimi gayet iyi anlıyorsun.
_Hayır anlamıyorum Mira’nın katilini bul seni öyle anlayacağım.
_Bu seni ilgilendirmez.
_O zaman benimde burada çalışmam seni ilgindirmez dikkat et yanlış sularda yüzüyorsun bak acıyorum sana ikinci defa uyarıyorum hadi ben gidiyorum seni düşüncelerinle baş başa bırakıyorum.
_Erina yakında foyan ortaya çıktığında bu kadar eğlenebilecek misin acaba?
_Egemencim bunları düşünme ben hep eğlenirim ama seninle değil. Beni çok tuttun daha amirime dosyaları götüreceğim, savcılığa çıkacak mahkumlarım var görüşürüz.
_Görüşmeyelim ya bence.
_Sana özel kendimi kamufle edemem Egemen bak yardakçında geldi gidin bulun şu katili bu beni daha çok neşelendirir.
_Dava soruşturmalarını hızlandırıyorum o kişi her kimse yakaldığımda burnundan getireceklerimi unutmasın.
_ Erina kendinden emin bir tavırla.Mesaj bence yerine gitmiştir hadi bana müsaade.
Erina her neyden bahsediyor bilmiyorum ama  bu kızın bildiği bir şeyler var benden gizliyor  yakında bulucağım.  

”Gerçekle olmayan düşünceler arasında sızan su damlasıyım…”

Her şeyin yokluğuna alışılır olmasını yeni yeni öğreniyor insanoğlu kaybettiklerinin farkına geç olsa da varıyor. Uyumaktan korkuyorum artık uyuyunca biliyorum ki rüyama gireceksin ve seni sevmeye başlayacağım. (Of yine kafamda bir ton sorular polis karakolunda sabahlamak iyi fikir değildi her yerim uyuşmuş resmen gel de şimdi sorguya gir bu halde neyse ben hallederim.) Mutfağa gidip kahve alıp içince kendime gelirim diye düşünmüştüm o sırada 
_O abi günaydın.
_Sana da günaydın Uğur. 
_Acil sorgu odasına gelmen lazım. 
_Yine ne oldu saçma sapan şeyler için çağırıyorsan bak bozuşuruz.
_Yok abi Mira cinayeti ile lgili bir kadın ifade vermeye geldi oldukça güzel bir hanımefendiydi.
_Yine zevzek zevzek konuşmaya başladın senin ortan yok mu bunu hala bulamadım. Neyse gidelim bakalım kimmiş öğrenelim.

Duygularımın karmakarışık olduğu bir an daha  her şey sanki yeni başlıyormuş gibi bitti sanıyordum aslında yeniden başladığını hissetmem garip kapıyı açtığımda neyle karşılaşacağımı bilemiyordum ne hissederim acaba hüzün mü yoksa öfke mi ? en çok öfkemin beni öldürmesinden korkuyorum. Biraz zor olsada kapıyı açtım ve
_Senin burada ne işin var.
_Seni görmeye geldim. Nasılsın?
_Gördüğün gibi toparlanmaya çalışıyorum. Sen neden burdasın?
_Katili hala bulamdın değil mi? 
_ Araştırıyoruz ama onu yakında bulacağım.
_Egemen o gün olanlar hakkında bilmediklerin var. Katil çok yakınında olabilir.
_Yoksa katil sen misin?
_Yanılıyorsun işte buraya seni uyarmaya geldim. Beni suçladığında neyin farkına vardım biliyor musun?
_Bana kelime oyunları yapma ne söyleyeceksen söyle artık yoksa seni tutuklarım.
_Böyle bir şeye iznin yok bunu ikimiz de biliyoruz. Mira ölmeden önce sana anlatacakları vardı bunu söyleyemem ona bir söz verdim. Ve düşünüyorumda iyi ki söz verdim sen benden bildin ölümünü en yakın arkadaşından. Ben yapsaydım ayaklarına kadar gelmezdim. 
_Erina abuk sabuk konuşup daha çok sinirimi bozuyorsun.
_Egemen sana son kez söylüyorum katil ben değilim. Ben gidiyorum umarım dediklerimi dikkate alırsın. Gölge’yi  öp benim yerime annesiz kaldı tıpkı o  bebek gibi.

2 HAFTA ÖNCE

_Abi adli tıp uzmanı otopsi raporunu hazırladı gidip bir bakalım.
_Hadi gidelim.

Bu kapıdan el ele çıktığımız günleri hatırlıyorum hepsi yarım kaldı.Bana bakışları, gülüşleri aklıma kazılmıştı.Şimdi hiçbiri benimle birlikte değildi.Allah kahretsin alışamayacağım onsuzluğa keşke ona son bir kez daha sarılsaydım, kokusunu içime hapsetseydim.Bunları söylemek için bile geç kaldım o kadar çok özlüyorum ki şimdi istesem de ulaşamacayağım yerde bunları düşünerek pişman oluyorum. Odanın kapısına yaklaştıkça ben içeri girmek istemiyordum ne yazık ki girmek zorundaydım. Cesaretimi topladım. Kapıyı açtım. Ufak adımlarla içeri girdim.
_Merhaba 
_Merahaba Egemen Bey.
_Mira’nın otopsi sonuclarını öğrenmek istiyorum.
_Mira hanımın çeşitli yerlerinde yaralanmalar olmuş en çok karın bölgesine vurulmuş ve bebeğiniz ölmüş Mira hanım yaralanmalara dayanmış fakat boğaz bölgesinde yaralanmaları fazla boğularak ölmüş.
_Bebeğimizin olduğunu bilmiyordum nasıl benden saklar. Ona el kaldıramazken bile bunu her kim yaptıysa bulduğumda çok fena olacak. Bu otopsi sonuçların kopyasını odama gönderilmesini istiyorum.
_Tamam Egemen Bey.
Kapıdan çıkarken cesedini gördüm hala yüzü solmamış beni görüp görmediğinden emin değilim bu hayat  onsuz geçmiyor bunu her kim yaptıysa söz veriyorum bulacağım sevgilim.

”Mutluluğu sen de gördüğüm an başladı hikayemiz…”

Bugün yine diğer günlerden farksızdı. Camları açtım. Havanın kokusunu içime çektim. Odadan kahkaha sesleri gelir gibi oldu ama yanılmışım hala kabullenemdim. Bu zamanla düzelir mi? Bilemiyorum. Şimdi burada olsaydı uyandıktan sonra etrafa neşe saçmaya başlardı, beni uyandırırdı, balkona geçip sanki parfüm kokuluyormuş gibi tüm oksijeni içine çekerdi, bir  de güldüğünde gözleri kısılmaz mı o an aklımı başımdan alırdı. Tanıştığımız zamanki hallerini asla unutamam.

3 SENE ÖNCE...

Gökyüzünün masmavi olduğu sabaha uyandım kuşlar cıvıl cıvıl ötüşüyordu, yataktan kalkıp elimi yüzümü yıkadım. Mutfağa inip kahvaltı hazırlamaya başladım.‘Safir kızım nerdesin nereye saklandın yine a burdaymış, ah bu kediler neden yerinde durmaz ki  kahvaltımızı yapıp dolaşmaya ne dersin Safir ayağa kalkıp heyecanla etrafta koşturmaya başladı. Tamam tamam dur çok heyecanlandın. Hazır mıyız bakalım küçük prenses , evden çıkıp her zamanki gittiğimiz parka doğru ilerledik. 

Safirle birlikte parka girdim. Ben bankta otururken Safir kuşları kovalıyordu. Safir kuşları izlerken bir tane siyah tüylü beyaz benekleri olan küçük tatlı bir köpek ona doğru ilerliyordu. Köpeği görünce hızla yerimden fırladım. Safire doğru koştum. 

 Arkamdan biri “Gölge uslu dur oğlum” diye seslendi, ses tonu hoşuma gitmişti dönüp baktığımda karşımda çok tatlı bir hanımefendi vardı. Tekrar arkamı döndüğümde köpekle Safir’in oyun oynadıklarını gördüm. Köpek Safir’in kuyruğuyla oynuyordu Safir’de kuşları izlemeyi bırakıp köpekle oynamaya başladı.
_Anlaşmaları çok garip değil mi? (Gözlerimi bakmaktan alamıyordum sanırım sorduğu soruya cevap vemem lazımdı.)
_Evet iyi anlaştılar hiç beklemezdim. Bu arada ben Egemen sizin isminiz nedir?
_Benim adım Mira memnun oldum. Çok tatlı bir kediniz var ufaklık adın ne bakalım. (Sanırım konuştukça kendimi ona kaptırıyordum.Neden bu kadar derin düşüncelere dalıyorum.)
_Adı Safir. (Şu sorunun cevabını bile zor veriyorsun kendinden utan.)
_Ne güzel isimmiş o yerim ben seni. (Düşünüyorumda bence sabah uyanamadım şu an rüyadayım  tokatlasam bu rüyadan uyanır mıyım acaba? dur ya niye uyanmak istiyorum ki kalsın  bu haliyle.)
_Sizin köpeğinizin ismi de anladığıma göre Gölge
_Evet Gölge sahiplendiğimde küçük bir şeydi şimdi kocaman oldu. 
_Çok çabuk büyüyorlar haklısınız.
_Evet öyle benim gitmem gerekiyor,tanıştığımıza tekrar memnun oldum. (Ben de demeden hızla ortalıktan kayboldu acaba yine karşılaşabilme ihtimalimiz var mı? eve gidene kadar bu soru sürekli aklımı kurcalıyordu.)

10.50

Kapı çalıyordu, açtığımda “Uyanmadın mı hala abi sen geç kaldın. Şüpheli bulduk ifadesini almak için hemen karakola gelmen lazım.
_Telefon diye bir şey var demi Uğur buraya kadar gelmene gerek kalmazdı.
_Abi sanada iyilik yapılmıyor.
_Boş boş konuşma hadi in aşağıya geliyorum hemen.
İçimi hem merak ve öfke kaplıyordu. Birbimizi yeni bulmuştuk bu kadar erken kaybetmemiz olmadı. 

Dehlizlerinde kaybolmuşluğumu anlattım. Anlamadın anlatamaya çalıştığım cümleleri… öldürüp kefen giydirdin bedenime. Unutmak kolay mıydı her şeyi bir çırpıda sen silmiş olabilirsin ama yokluğunda bile sahip çıkılır anılara…

Vazgeçtim haziranın ortasında tüm hayallerimin gölgesinden şanına yakışır bir cenaze oldu bahar sabahında. Hiçbir renk  bu kadar kayıtsız bırakmamıştı. O kadar emindim sevginden bi o kadar masum birkaç cümle ıssız emanetliğe gölge düşürüyordu sır perdenin ardındaki değişkenler.  Etten bedenime bir duvar ördün çıkabilmek mümkün değil. Yok olduğunda öğrenilir kaç çizgi oluşmuş senden sonra yüzümde. Bir sevgin vardı ulaşmaya çalışıp toz misali savrulduğum şimdi ise yollar sana karşı kenetledi ellerini… Haberin yokken  ilan  verdim gazetelere   adını sorduklarında Yabancı demek zorunda kaldım halbuki seni benden iyi tanıyan yoktu. Adını anmamam  gerekti söz verdim  seni unutacağıma… 

Güz geliyor, rüzgar savuruyor yapraklarını  ordan oraya. İçimdeki çocuk susmak bilmiyor  neler anlatıyor bilsem de sustursam…  İki satır gölgelik var ağacın dibinde yazılan sözcüklere. Hasret sinmiş toprakların kokusuna. Sen de benim kalbime sinmişsin bilinmezliklerin ardından.