Öyle ki yaşantı dar gelir mânânı sezmeye
İlahi bir ilham doğar efkârlı ney'e 

Kilitli sayfalarda saklı esrarlı tarihin
Gözlerim eriştikçe sırrına câm olur talihim

Bezm-i ezelde yalanladım senden gayrı ne varsa!
Varsın yanayım! Tanrı senden başkasıysa

Kelamım ufuklardan öte, hüzünden yakın
Söylesene Tanrım! Ne zaman kavuşacağım

Ben ki tüm günahları ferasetle içtim
Lakin hiçbir sevaba köhne, yalan demedim

Semada bekliyen fasıl bilmem hangi ahenkte
Gerçeğe dair ne varsa ecel şairi bilmekte

Aşk ömrümce duyduğum içli fasıl, son sela
Gönlüm vuslatın hayaliyle malihülyada

Buğulu kadehlerde çay misali demlendim
Karanlıklar içinde aydınlıkla kirlendim

Ömrümün ecele mecali kalmadı, bitti
Hayalin eski sesi uzaklarda belirdi

Kahroldun ey Başar! Köhne şiirlerin yansın
Zannetme ruhunu şiirle yaşatacaksın!

Gülüşün güneşi mest eder mi bilemem
Vuslatın cennetimse sokaklarından geçemem

Tüm ışıklar çehrenin ebedi kardeşidir
Yıldızlar ve denizler, tüm kainat senindir

Efkâr sesinden azade güzide bir şarkıdır
Bu içimde yanan şey hangi aşkın 
ahıdır

Nakışlı duvarlarda, bütün tablolarda
Ruhunun tezahürü var bütün semalarda

Kalbim bir aşiyan fikirlerimse zindan
Ey güzel kız duy sesimi! Sende benimle yan!

Sanatım sana, yalnız sana aittir
Hiç yoksa da bir kaç hatıranı gel benimle geçir

Karanlıktan fecre kadar Üsküdar da içelim
Ufuklardan, hayalden, derdimizden geçelim

Sarmaş dolaş yanmasak da içli bir nağmeyle
Gözünden ziya damlar belki bir şiirimle

Mehtabı dolduralım, kadeh kadeh içelim
Hicazdan beste görmüş bir aşkı dinleyelim

Aşka dair tüm çiçekler kahrolsunlar uğruna
Bütün Osmanlı laleleri şaştılar saltanatına

Şu beyhude saatlerim, belki son zamanlarım
Ya alırım kalbini yada intihara dek ağlarım