-GÜNDÜZ DENİZİ-

Gökyüzünün aşkı değil midir gündüz denizi

Öyleyse salın gitsin günah saydıklarınızı

Boğazınız yırtılıncaya kadar bağırın

Kabul etsin yeryüzü, cümle âlem

Benliğimiz için tepeden tırnağa nasıl savaşa durduğumuzu

Dalgalara gebe kalıp; köpükten çocuklar doğurduğumuzu

Gökyüzünün aşkı değil midir gündüz denizi

Dalgalarda saklı, bulutlarla sevgili...

                                     -BERNA GÜZEL-

KASİYER LEYLA

Al bu şiiri koy başın üstüne

Bir ürpertisin tenimde saatlerce 

Milyonlarca yıldızın çehresini al

Gece işten eve dönüşlerime say

Başım hafif havaya kalkık

O baş ki tırnak içlerine bakar gün boyu

Bozuk para şıngırtısına say bu geceyi de

Çalışmaktan suyu çıkmış çocuklara bir de

    ***

Sen iyisi mi, al bu şiiri koy başın üstüne

Kahrıma yüzyılların ezilmişliğini ekle

Su toplamış ayaklarımın hatrına 

Patrondan bir tabure iste

İnsan olduğumu hatırlamaya ihtiyacım var bu gece

   ***

Kasiyer Leyla

Çocuk yaşta başlamış çalışmaya

Hala benden çok küçük olsa da 

Yaşımız mani değil aynı anda suyumuzun çıkmasına

Leyla çocuktur daha

Akranlarından çokça var burada

Bakmaz saate çalışırken Leyla

Yorgun bedenini zorlar mesainin son halkasına

Müşterileri pek takmaz kafaya

Takma kafana be Leyla

Onlar ne bilirler yaşının mani olmadığını,

Çalışmaktan suyunun çıkmasına.

Patronu gördü mü kapıdan

Toparlanır ufaktan

Ters bir şey söylerse patron; işte onu takar kafasına 

Çünkü bilir Leyla 

Benzemez patronun cakası, müşteri cakasına

Kesiverir biletini kafası atarsa

Sonra ara dur çocuk yaşta yeni bir işi kolaysa

Boş versene patronu da be Leyla

Baksana yaşımız mani değil aynı anda suyumuzun çıkmasına

Yarım saat yemek molası başladı

Haydi, koş yemeğe Leyla

Yine kaşık salla salçalı bulgur pilavına

Bıkma çocuk bulgurdan 

İyi doldur karnını

Bir daha yemek yok sana

Patrona hediye ettiğin mesain başlıyor,

Bulgur pilavından sonra.

   ***

Kaldırın Leyla'yı gözümün önünden

Tek başıma yetmiyor gücüm

Ellerimde madeni para kokusu

Ayaklarım perişan

Leyla'nın çocukluğu batıyor içime sabah ve akşam

   ***

Hepiniz alın bu şiiri koyun başınız üstüne

Anlamı olsun diye insanlığımızın

Yoksa sesim kaybolacak gecede

Sesim kayboluyor Leyla'yla her gece

Bozuk para şıngırtısı içinde...

                        - BERNA GÜZEL-

Oysa güzel bir sabahtan beklenilecek her şey vardı

Ve güzel bir geceden

Zamanın girdabında çırpınırken sen

Geriye dönüp bakmamak

Eskiye bakıp da kahrolmamak için paralanırken sen

İnadına parlıyordu güneş

İnadına parlıyordu ay

Bir kalemi kâğıda batırdım bugün

Kâğıt kanadı, kanadı ve kanadı

Dudaklarımı akan kana buladım

Kanı içime aldım 

Sonra tekrar buladım 

Kahrını yaşadım yokluğun 

Hiç tam olamamanın

Parçaları parçalamayı öğrettin bize hayat

Söyle! Teşekkür mü etmem lazım

Bütün keşmekeşlere gebeyken sen

Tüm mevsimlere gebeyken

Parçaları parçalar hayat un ufak eder 

Çocuktum zaman girdabında 

Oradayım hala

Hala rüzgârlı günlerde saçlarımı açıyorum

Ve inan hala sallanarak yolun ortasından yürüyorum

Gecelere âşık olmanın hüznü omuzlarımda

Biliyor musun

Ben hala mumlara içimi döküyorum

Konuşmadan, sessizce, mağrur ve öylesine kırılgan

Yitik bir şeyler arıyorum

Sonsuz boşluklara dalıyorum

Bilmiyorsun belki ya, olsun

Ben hala kalbim her sızladığında geceleri bekliyor

Geceleri kokluyorum

Seni arıyorum 

Kim olduğunu bilmeden

Seni hiç tanımadan

Bir kere bile görmeden

Mutlak bir inançla arıyorum

Kimsin sen

Neredesin 

Elma dersem çık

Elmaaaa!!!

              - BERNA GÜZEL -

-MENDİLCİ ÇOCUK-

Ölü balık gibi kokuyordu yoksulluğun çocuk

Ben hiç bilemedim bu denli yoksulluğu

Üzerindeki delici pembe kaban hangi acının şakası

Saçlarına yapışan küçük ömrünün kirine inat

Gözlerinin keskin kahvesi düşüyor aklıma geceleri

Meraklı kahve çekirdekleri yuvalarından çıkıyor hep

Bugünlerde helikopterler alçaktan uçuyorlar şehirde

Seslerini duyunca iki kolunu koynuna sokuyorsun sımsıkı

Kaçamadım işte der gibi etrafa bakınıyorsun çok sonra

Bir çift göz arıyorsun besbelli

Şefkatle baksın yüzüne

Ne soğuk umurunda 

Ne satmaya çalıştığın kağıt mendiller

Kaçıp geldiğin yerleri özlüyorsun

Boşuna arama o gözleri çocuk 

İnsafsız yeryüzü artık

Her şey farklı gelebilir sana buralarda

Ama bak helikopterler aynı uçmuyorlar mı havada

Biz unutulmuşluğun coğrafyasında kaldık bir kez

İzin verdik hüzünden ibaret kardılar hamurumuzu

Affetme bizi çocuk

Biz affedebildik mi bizden öncekileri 

Affetme bizi çocuk

Güzel günleri sizlere getirene dek...

                                       - BERNA GÜZEL-

Bizden gizleniyor

Bunu kalbimde hissediyorum

Karartıyor organlarımızı

Her defasında bire bin katarak beynime hücum ediyor

Beni şimdiden çalıyor 

Beni ben olmaktan çıkarmaya çalışıyor

• • • 

Karışılmasın istiyorum

Bırakın

Her şey yerli yerinde

Dokunulmasın benliğe

Çünkü mutlu kendisiyle

Örümcekler sarıyor dünyamızı

Kulaklarımızdan girip, beynimizde yuvalanıyorlar

O ilk ağ örme seanslarında durdurmak gerekirdi

Çok mu geç kaldık

Kalmadık desin herkes

Fakat o düşünceler çöplüğü 

Zihni ele geçiren kara lekeler

Yavaşça ve sinsice yaklaştınız beynimize

Nasıl geç kaldık fark etmekte

• • •

Şimdi yoksul bir bedendesiniz 

Mutluluktan uzak, pasif haldesiniz

Örümcekler mutlu mesut dünyalarında

Siz çoktan geçmişin sisindesiniz

Hiç unutma! Büyüklük edecekler

Önce hasta edecekler

Sonra iyileş diyecekler

Ömrümüzü oyunlarına madara edecekler

Bir gerçek var ama

Dilimin nokta nokta ucunda

Kapanıp gidiyorum hep geç kalan soylu rüyaya

Sen tek başınasın tüm kıyım düşüncelerinin karanlığında

Hasta ederken nasıl bir güruh varsa karşında 

İyileşmen için bir aynadaki görüntün yoldaşlık edebilir sana

O görüntü bile artık yabancıdır

Dibine kadar sahtedir sana

Benliğini ara bul diyor teneffüs ettiğin hava

Kaldır artık kafanı! Bulutlara baksana...

                                     -BERNA GÜZEL-

Mor yapraklı bir çiçek saksıda büyüyor

Aşıyor saksıyı yaprakları

Küçük çocuk sokakta bağırarak oynuyor

Önemsiz cinsiyeti

Sadece oynuyor, özgür

Pisliğe bulanmış bir yetişkin 

Her yetişkin gibi

Bahçesindeki ayrık otlarını temizliyor

Hayattan öcünü alıyormuş böylece

Öyle söylüyor; her sabah bıkmadın mı diyenlere

Esiri oluyor bu hayatın yetişkin

Yine de eksik etmiyor düş kurmayı

Özgürlük imkânsız değil diyor

Belki de inanarak söylüyor

Muhakkak kulağına çocuk sesleri geliyor

Sonunda sıyrılıyor vaktinden 

Vakitsiz öten bir horoz oluveriyor

Boynu vuruluyor

Bir sigara eziliyor, eskimiş kül tablasında

Eziliyor yetişkin çarklarında vaktinin 

Herkes gibi aynı surette

Cinsiyeti önemsiz.

                                                     BERNA GÜZEL