Bir hüzün var koynumda,
deste deste.

Biraz Âşık Veysel kabullenişi,
biraz da acımdan serzenişle.

Yazıyorum…
yazdıklarımdan bile bir haber biçimde.

Caniliğin güzelliğinde, adeta
ateşe dokunmadan yanmak hissiyle.

Hadi kalk yatağından —
ve pencereden bana bak.

Vuslatım,
sadece gözlerinle gözlerim denk gelince.

Gördüm seni bir sahil koyunda,
Mavi bir elbise dizinde, boyunda.
Başında papatyadan bir taç,
Melekler nuruyla omzunda.
Gözlerin niye hülyalı,
Ellerin koynunda?

Rüzgâr saçlarını öperken sessiz,
Deniz, adını mırıldanır giz giz.
Kalbim kıyıya vurur dalga misal,
Bir bakışınla durur, çözülür sitemiz.
Sanki o an dünya durdu bir anda,
Bir ben kaldım, bir de sen – o koyda.

Rüzgârlar eserek getirsin kokunu,
Unuttum çiçeklerin dokusunu,
Teninin yumuşaklığından.
Kıskanır mı insan bastığın toprağı?
Bas üzerime ki, Yunus aşık görsün. 

Manolya,
Ne zamandır dargındı bu erguvan sana.
Yazdığı hiçbir şiirde anmadı adını,
Nasılsın diye bile sormadı, seni tanıyanlara.

Ah Manolya,
Sanki değil aklım başımda,
Birden kuruluyor gözlerin ruhumda tahtına,
Arsız ve ukala bir tavırla.

Özlemden, sevgiden gelmezsin bir daha,
Diye korkumdan ölmemden.
Boyun eğip diz çöküyorum ayak uçlarında.

                                                                     -Ms Erguvan

     MERHABA SEVGİLİM

Artık biraz da bize vakit ayıralım.
O naif kelimeleri, kırılgan kalplerimize kullanalım.

Belki birkaç mektup,
belki deste deste güle muhtacım.

Masamda resmine dalarken,
kollarındaki anlarımızı anımsarım.
Yüzü güzel, gönlü hülyalı varlığım…
Seninle geçsin tüm anlarım.

Fırtınalarım dindi artık,
su gibi durgun bir kadınım.
Bırakalım da dalgalarımda,
durgunluğumda birlikte yaşansın.

                                                            -Ms Erguvan

Nasıl geçmiş zaman, sensiz.
Nefes mi almışım, ciğersiz.
Kan pompalayan kalbim — neşesiz.
Rüyalarım kabuslarla, renksiz.

Nasıl yaşamış bunca sene, sevgisiz.
İçimde alevlenen tutku senden habersiz.
Donuyorum...
Parmak aralarımda boşluğu dolduracak ellersiz.

Sokaklardaki çiçekler bile güzel kokmuyor sensiz.
Fısılda kulaklarıma,
beni ssevdiğini —
sessiz sessiz. 

                                                     -Ms Erguvan