<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
     xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
     xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
     xmlns:admin="http://webns.net/mvcb/"
     xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#"
     xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
     xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/">
<channel>
<title>EdebiyatBlog &#45; Online Blog Makale Kurgu Yaz Oku &#45; Leyla Aghayeva Yavuz</title>
<link>https://edebiyatblog.com/rss/author/leyla-aghayeva-yavuz</link>
<description>EdebiyatBlog &#45; Online Blog Makale Kurgu Yaz Oku &#45; Leyla Aghayeva Yavuz</description>
<dc:language>tr</dc:language>
<dc:rights>© 2025 | EdebiyatBlog® | Tüm Hakları Saklıdır.</dc:rights>

<item>
<title>Gidiyor musun?</title>
<link>https://edebiyatblog.com/gidiyor-musun</link>
<guid>https://edebiyatblog.com/gidiyor-musun</guid>
<description><![CDATA[  ]]></description>
<enclosure url="https://edebiyatblog.com/uploads/images/2022/05/image_750x500_62844df92e5bd.jpg" length="57871" type="image/jpeg"/>
<pubDate>Wed, 18 May 2022 04:38:19 +0300</pubDate>
<dc:creator>Leyla Aghayeva Yavuz</dc:creator>
<media:keywords>Gitme aşk duygu sevmek</media:keywords>
<content:encoded><![CDATA[<p>Tut ki şimdi, seni &ccedil;ok sevdim. En kusursuz halini g&ouml;r&uuml;p, i&ccedil;ime işledim. &Uuml;z&uuml;lmez misin?</p>
<p>Y&uuml;reğim seni g&ouml;r&uuml;nce hızlı atmaya başlar, d&uuml;şlerim senden ibaret, dualarında hep ismin ge&ccedil;iyor. Ee gidiyorsun işte, &uuml;z&uuml;lmez misin?</p>
<p>Misralarimda sen, r&uuml;yalarımda sen, sağımda solumda hep sen! Yurudugum her sokak sana &ccedil;ıkıyor, kurduğum her c&uuml;mle "senle" bitiyor. Gidiyor musun?</p>
<p>Kimi zaman yalnızlığı daha &ccedil;ok sevmeyi de denedim. Isındım ona, farklı bir g&ouml;zle bakmaya başladım. Ama seni daha &ccedil;ok sevdim. Yalnızlığı ittim, seni diledim...Sen gidiyor musun?</p>
<p>Vakit geldi sanırım, g&ouml;zlerin hep saatte.Zaman seninle akıyor, hayat gibi geldin bana. Hi&ccedil; beni sevdin mi ,acaba? Hi&ccedil; kalmayı denedin mi?</p>
<p>Zorladın mi kendini? Hi&ccedil; bahane aradın mi?</p>
<p>Kalmak seninle elinde , insan hi&ccedil; savasmaz mi?</p>
<p>Sevmek karşılıklı olan bir s&uuml;re&ccedil;, tek taraflı olmaz mı?</p>
<p>Ben t&uuml;m bahaneleri saydım kalman i&ccedil;in.İcinden gelmeli o coşkulu sevda, ben bir yere kadarim.</p>
<p>Aşk bahane aramaz, aşkın kendisi nedendir.&nbsp;</p>
<p>Kalmak i&ccedil;in, yaşamak i&ccedil;in ve de &ouml;lmek i&ccedil;in Sevmek Yeter.</p>
<p>Sen gitmeyi tercih ettin...</p>
<p>L.A.</p>]]> </content:encoded>
</item>

<item>
<title>Düşlerim Öldü</title>
<link>https://edebiyatblog.com/duslerim-oldu</link>
<guid>https://edebiyatblog.com/duslerim-oldu</guid>
<description><![CDATA[ Şiir ]]></description>
<enclosure url="https://edebiyatblog.com/uploads/images/2022/05/image_750x500_628446925b6c7.jpg" length="69580" type="image/jpeg"/>
<pubDate>Wed, 18 May 2022 04:06:46 +0300</pubDate>
<dc:creator>Leyla Aghayeva Yavuz</dc:creator>
<media:keywords>Duş, düşler, yalnızlık, ömür</media:keywords>
<content:encoded><![CDATA[<p>Kifayetsiz kalıyor kelimeler yalnızlığın karşısında&nbsp;</p>
<p>Sus pus oluyor, sessiz kalıyor....</p>
<p>Koca bir hi&ccedil; gibi karşımda duruyor,</p>
<p>Tatsız ve de tuzsuz bir &ouml;m&uuml;r&nbsp;</p>
<p>&Ccedil;ocukluğumu &ouml;zledim, aynalara g&uuml;lmeyi,</p>
<p>Karşılıklı kendim ile konuşmayı.</p>
<p>Kusursuz bir cinayet yaşandı&nbsp;</p>
<p>Ve benim d&uuml;şlerim &ouml;ld&uuml;...</p>
<p>&nbsp; &nbsp; &nbsp; LEYLA AGHAYEVA YAVUZ</p>
<p></p>
<p></p>
<p></p>
<p></p>
<p></p>
<p></p>
<p></p>
<p></p>
<p></p>
<p></p>
<p></p>]]> </content:encoded>
</item>

<item>
<title>Kusursuz Olmak</title>
<link>https://edebiyatblog.com/kusursuz-olmak</link>
<guid>https://edebiyatblog.com/kusursuz-olmak</guid>
<description><![CDATA[ Kusurlarımızı örtmeye çalışırken, aslında en çok kendimize haksızlık etmiş oluyoruz... ]]></description>
<enclosure url="https://edebiyatblog.com/uploads/images/2022/05/image_750x500_627c99b8e09cf.jpg" length="52996" type="image/jpeg"/>
<pubDate>Thu, 12 May 2022 08:23:22 +0300</pubDate>
<dc:creator>Leyla Aghayeva Yavuz</dc:creator>
<media:keywords>Kusur, kusursuz, mükemmel, kendini sev, iyiles</media:keywords>
<content:encoded><![CDATA[<p><em>Kusurlarımızı &ouml;rtmeye &ccedil;alışırken, aslında en &ccedil;ok kendimize haksızlık etmiş oluyoruz. S&uuml;rekli bir yerleri kapatmaya, &ouml;rtmeye veya saklamaya &ccedil;alışırken, diğer taraftan en iyi y&ouml;nlerimizi sergiliyoruz k&uuml;stah&ccedil;a. İşte tam da bu noktada yapmak istediğimiz seyle, yapıyor olduğumuz şey arasında u&ccedil;urumlar oluşmaya başlıyor.Herkeslesiyoruz! Herkes Oluyoruz! Herkes Gibi! Yanındaki ile aynı! İstemediğimiz kişi gibi oluyoruz bazen, bazen durakta bekleyen o kadın gibi oluyoruz! Bazen karşıdan karşıya ge&ccedil;en o adam gibi. Sagimiz solumuz Herkes gibi!</em></p>
<p><em>***</em></p>
<p><em>Oysa sevebilsek kendimizi oldugumuz gibi. Yaşımizla, hayatınızla, yaralarimizla, &ccedil;ocuk halimizle! Mutlu oluruz! Sevince insan kendini ,mutlu olur, aynaya baktigi kişi ile barışık olur . Kimse uzemez işte bu noktada bizi.Sevebilirsek kendimizi ger&ccedil;ekten, kimse uzemez bizi, aglatamaz, incitemez...Ayrıca incitirese ola ki, &ccedil;abuk toparlanır insan, kendini seven insan...</em></p>
<p><em>***</em></p>
<p><em>Sa&ccedil;larını, kollarını, bacaklarını, benlerini ve hatta kilolarını sev! Sev ki guzelles! İnsan kendini sevince mutlu olur! İnsan kendini severse kendi d&uuml;nyasını yaratmış olur!!</em></p>]]> </content:encoded>
</item>

<item>
<title>Sessizlik</title>
<link>https://edebiyatblog.com/sessizlik-2432</link>
<guid>https://edebiyatblog.com/sessizlik-2432</guid>
<description><![CDATA[ Duygular susar ]]></description>
<enclosure url="https://edebiyatblog.com/uploads/images/2022/05/image_750x500_627c14d0b36dc.jpg" length="57871" type="image/jpeg"/>
<pubDate>Wed, 11 May 2022 22:56:26 +0300</pubDate>
<dc:creator>Leyla Aghayeva Yavuz</dc:creator>
<media:keywords>Duygu, sessizlik, yalnızlık, hayat</media:keywords>
<content:encoded><![CDATA[<p>Sessizliğin en derin noktasında kalp atışları duyuldu. &Ccedil;ok heyecanlıydı, kimsesiz ve &uuml;rkek. Yabancı hissediyordu kendini, yabancıydı da...</p>
<p>G&uuml;neş batmak &uuml;zereydi, g&ouml;ky&uuml;z&uuml; bulutlu, o halen titrek ve &uuml;rkek.</p>
<p>Sevecen bakışlar &uuml;zerindeydi ama o korkuyordu. Tanımadığı kişiler sarmıştı etrafını, herkes bir şeyler s&ouml;yleyip,g&uuml;l&uuml;yordu.</p>
<p>Alışması gerekir, zaman gerekirdi ama onu kimse anlamıyordu....</p>
<p>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;***</p>
<p>Hayalini kurduğu kedi şimdi odasının bir kosesindeydi. Mutluydu, bir an &ouml;nce ona dokunmak, onu sevmek istiyordu. Sıkı sıkı sarılarak onunla unutmak istiyordu &uuml;z&uuml;nt&uuml;l&uuml; g&uuml;nlerini.Umut gibi, hayal gibi, keşfetmek gibiydi...Heyecanlıydı. &Ccedil;ok beklemişti bug&uuml;n&uuml;, &ccedil;ok hayalini kurmustu. Yaklaşınca kediye, kedicik daha &ccedil;ok duvara yanaştı.Gozleeini kocaman a&ccedil;tı.Belli &ccedil;ok korkuyordu .Alisacakti elbet alismasina da,..Bir taraf sevmek i&ccedil;in atıyor diğer taraf sevilmeyi bekliyor...</p>
<p>&nbsp; &nbsp;***</p>
<p>Duygular bazen karşılıksız oluyor.Bazen zaman gerekir ,bazen zaman bile ila&ccedil; olmaz yaralara.Her insan ruhu kadardır, her canlı duygu kadar.</p>
<p>İnsan ve hayvanlar, b&uuml;t&uuml;n canlılar aslında tek bir ortak nokta i&ccedil;in gel iş hayata "Sevmek "i&ccedil;in, "Sevilmek"i&ccedil;in.. Birisi ağlarken diğeri g&uuml;le bilir.Birisinin duygularını yanlış anlayabiliriz, birisi bizim s&ouml;zlerimizi...</p>
<p>Canlı olan herkesin duyguları var.Bitkiler, ağa&ccedil;lar, hayvanlar....Duygularımızı de bizi biz yapan. Sanmayın ki &ccedil;i&ccedil;ekler duymaz sesinizi, hayvanlar anlamaz niyetinizi. Her canlı &ccedil;ok akıllı ve evren bir b&uuml;t&uuml;n i&ccedil;erisinde var oluyor...</p>
<p>L&uuml;tfen hayvanların da insanların da bitkilerin de bir canı var!! Evrene, evimize ve varlıklara saygı duyalım!</p>
<p></p>]]> </content:encoded>
</item>

<item>
<title>Özgürlük</title>
<link>https://edebiyatblog.com/ozgurluk-2427</link>
<guid>https://edebiyatblog.com/ozgurluk-2427</guid>
<description><![CDATA[ Özgürlüğün farkina varabilmek ]]></description>
<enclosure url="https://edebiyatblog.com/uploads/images/2022/05/image_750x500_627c10cba8979.jpg" length="40917" type="image/jpeg"/>
<pubDate>Wed, 11 May 2022 22:39:20 +0300</pubDate>
<dc:creator>Leyla Aghayeva Yavuz</dc:creator>
<media:keywords>Özgürlük, farkındalık, mutluluk, birey</media:keywords>
<content:encoded><![CDATA[<p>&Ouml;zg&uuml;rl&uuml;k, pek &ccedil;oğunuz i&ccedil;in sadece bir kelimeden ibarettir.Oysa &ouml;zg&uuml;rl&uuml;k, kafesteki ruhu g&ouml;ky&uuml;z&uuml;ne salabilmektir.</p>
<p>Ka&ccedil;ımız bunu basara biliyor ,peki?</p>
<p>Ka&ccedil;ımız fikirlerini ve duygularını dile getire biliyor ?</p>
<p>&Ouml;fkeyi, kızgınlığı ka&ccedil;ımız haykira biliyor?</p>
<p>&Ouml;zg&uuml;rl&uuml;k, kelimelerini saygı &ccedil;er&ccedil;evesinde kullanarak kendi fikrini ,bakış a&ccedil;ını dile getirebilmektir.</p>
<p>Ne yazık ki hayat koşuşturmacadan ibaret ve "yaşamak"hep ertelenen bir eyleme d&ouml;n&uuml;ş&uuml;yor.</p>
<p>Farkına varmadigimiz o s&uuml;re&ccedil; "hayattır" ...Nefes aldığımızı farkında değiliz, g&ouml;rd&uuml;klerimizin farkında değiliz , yaşadığımızı farkında değiliz .</p>
<p>Farkındalık ve &ouml;zg&uuml;rl&uuml;k bence birbirine bağlıdir.Farkinda olan &ouml;zg&uuml;d&uuml;r,&ouml;zg&uuml;r olan ise farkında...</p>
<p>Mesele şu an okuduğunuz bu yazıyı ka&ccedil; kişi ger&ccedil;ekten okuyor.Bir dakika durmanızı rica ediyorum.Nefes alıp, etrafiniza bakın, etraftaki eşyalara bakın inceleyin.Oturdugunuz koltuğa odaklanın sonra kendinize, sonra ekrana bakın ve devam edin...</p>
<p>Ne yaparsanız yapın bilin&ccedil;li ve farkında olarak yapın.Ozgur yapın, nefes alarak yapın.</p>
<p>&Ccedil;&uuml;nk&uuml; &ccedil;oğu zaman kıymet bilmek ge&ccedil; farkına varılan bir durumdur. Kaybettikten sonra tekrar kazanmak zor olur, en iyisi hi&ccedil; kaybetmemek...</p>
<p>Farkındalıkla Kalın, &ouml;zg&uuml;r kalın!!!</p>
<p></p>]]> </content:encoded>
</item>

<item>
<title>Mekanda Enerji Çalışmaları</title>
<link>https://edebiyatblog.com/mekanda-enerji-calismalari</link>
<guid>https://edebiyatblog.com/mekanda-enerji-calismalari</guid>
<description><![CDATA[ Bir mekanda bolluk ve bereket enerjisini arttırmanın farklı yolları var... ]]></description>
<enclosure url="" length="40917" type="image/jpeg"/>
<pubDate>Sat, 07 May 2022 18:31:40 +0300</pubDate>
<dc:creator>Leyla Aghayeva Yavuz</dc:creator>
<media:keywords>Bolluk bereket, enerji, aşk, para</media:keywords>
<content:encoded><![CDATA[<p>Bir mekanda bolluk ve bereket enerjisini arttırmanın farklı yolları var. Bunlardan bir tanesi Feng shui. Feng shui eski bir &Ccedil;in &ouml;ğretisidir. Feng shui r&uuml;zgar ve su demektir. Evrende herşey denge i&ccedil;erisindedir. Birşeyin &ccedil;ok fazla veya &ccedil;ok az olması olumsuzluk yaratır. Hayatımızda herşeyin ve her duygunun da dengede olması gerekmektedir.</p>
<p>Bolluk ve bereketi arttırmak bagua haritasından yararlanmak m&uuml;mk&uuml;n&nbsp; ayrıca bu harita ile aşk, sağlık, kariyer, &ccedil;ocuklar gibi alanları da aktive edilebilir. Mekanın her bir k&ouml;şesi, harikataya g&ouml;re ayarlanarak, o b&ouml;lgedeki enerjiyi aktive etmek m&uuml;mk&uuml;n.</p>
<p>Aşk i&ccedil;in &ccedil;ift i temsil eden obje tercih edilebilir.</p>
<p>Bolluk ve bereket i&ccedil;in para ağacı kullanılabilir.</p>
<p>Kariyer i&ccedil;in giriş kapısı nda dikkat etmek gerekir.Koridora kariyerde başarılı olan kişilerin resimleri konulabilir.</p>
<p>Mekanı sirke ile silmek, ada&ccedil;ayı t&uuml;tsusu yapmak da etkili olacaktır.</p>
<p></p>]]> </content:encoded>
</item>

<item>
<title>Hayat ve kadın</title>
<link>https://edebiyatblog.com/hayat-ve-kadin</link>
<guid>https://edebiyatblog.com/hayat-ve-kadin</guid>
<description><![CDATA[ Bir keresinde , hep unuttuğum, hep bir kenara attığım umutlarımı buldum, tam da koltuğun altında.. ]]></description>
<enclosure url="https://edebiyatblog.com/uploads/images/2022/05/image_750x500_6273e3dd466c7.jpg" length="33152" type="image/jpeg"/>
<pubDate>Thu, 05 May 2022 14:59:16 +0300</pubDate>
<dc:creator>Leyla Aghayeva Yavuz</dc:creator>
<media:keywords>Kadın, yalnızlık, deneme, hayat</media:keywords>
<content:encoded><![CDATA[<p>HAYAT VE KADIN<br />Bir keresinde , hep unuttuğum, hep bir kenara attığım umutlarımı buldum, tam da koltuğun altında. Koltuk eski mi eski, yıpranmış, evet yıpranmış. &Uuml;stelik bin bir anılarla dolmuş. K&uuml;f kokuyor koltuklar, sinmiş yoksulluk, sevgisizlik, adaletsizlik, kimsesizlik...<br />Kimsesizlik! Soğuk, karanlık, &ccedil;aresiz bir kelime. Kendime en &ccedil;ok yakıştırdığım kelime. Soğuk, buz gibi ama masum ama.. ama işte...<br />Umutlarım da tıpkı koltuğum gibi eski ve k&uuml;fl&uuml;yd&uuml;. Sanki, sanki umutlarımın canı &ccedil;ıkmıştı. Umutlarım yıpranmıştı. Sol tarafta yamalar vardı, hem de bir s&uuml;r&uuml; yama...<br />Kimsesizliğim ile umutlarımı karşılaştırdım. Heyecanlıydım! Karşılaştırdım ama korkudan da titriyordum. Ellerim, ellerime takıldı g&ouml;zlerim. Buruş buruş, lekeliydiler. Tırnaklarım bakımsızdı, ne &ccedil;ok yaşanmışlık vardı, ne &ccedil;ok acı vardı...<br />Ka&ccedil; kere o ellerle sevgiye sarıldım, ka&ccedil; kere korkmadan, evet korkusuzca sıktım g&uuml;lleri, topladım, kokladım. Acıyı, ellerimden akan kanın izleri, yaraların izlerini sonradan fark ettim.<br />Yedi kişilik bir ailede kimsesizliği tatmak marifettir. Yalnızlıkla, &ccedil;aresizlikle tanışmak da marifet. &Uuml;vey babamın tacizlerinden ka&ccedil;arken &ldquo;hayat&rdquo; ile tanışmak. Tanışmakla kalmayıp, hayatın i&ccedil;ine girmek. &uuml;rkek&ccedil;e, &ccedil;aresizce, KİMSESİZCE.<br />Hayat ile yetinmedim, yetinmek &ccedil;ok istedim, hayat olmadım, &ldquo;hayat&rdquo; ile kadın oldum.<br />Hen&uuml;z yaşım 15 ti. Sa&ccedil;larımda yıldızlar, g&ouml;zlerimde h&uuml;z&uuml;n. &ldquo;Hayat&rdquo; g&uuml;zel derlerdi hep. Hayat g&uuml;zel ise &ldquo;hayat kadını&rdquo; olmak &ccedil;ok daha g&uuml;zel ve gurur verici olmalıydı. &Ouml;yle olmalıydı, &ouml;yle dediler bana. Hen&uuml;z yaşım on beşti. Hayat ile tanıştım, tanışmak ben istedim ama kadın olmak &ccedil;aresizlikti.<br />Yedi kişilik geniş mi geniş bir ailede yalnızlığın dibine vurmak, kimsesizliği iliğinize kadar hissedebilmek marifetti. Ben marifetliydim. &Ccedil;ok iyi yemek pişirirdim mesele, &ccedil;ocuk bakardım. Kardeşlerime hep ben bakardım. Annem &ccedil;alışırdı, annem hep yorgundu.<br />&ldquo;Mahalenin diline d&uuml;şmektense bu adamın kahrını &ccedil;ekerim&rdquo; diyordu. Ama kahrı, acıyı &ccedil;eken bendim.<br />Umutlarıma baktım, solumda. Kimsesizliğimi en ağır şekilde sağıma koydum. Umutlarımın yamaları sıkıca dikilmişti. Yakından bakınca kan izleri duruyordu. Kimsesizliğim hep yanımda oldu. Haksızlık edemem şimdi...<br />Umutlarım yokken kimsesizliğim vardı. Kimsesizliğim ağır ama alıştığım bir şey. Benimle b&uuml;t&uuml;nleşmiş, benimle bir olmuş. Umutlarım , keşke&rsquo;lerimin &ouml;n&uuml;ne ısrarla ge&ccedil;en umutlarım. K&uuml;fl&uuml; kanepenin i&ccedil;inden &ccedil;ıkan &ldquo;yaşayamadıklarım&rdquo;.<br />Son nefesle mi aklınıza geldim. Bir ben varım, benden de uzak, bir ben varım &ouml;l&uuml;m&uuml; tattıran. Umutlarım havada asılı kaldı. Başka kızlara, başka kadınlara, başka kimsesizlere. Ben hayata katılmak isterken, tecr&uuml;belerimle &ldquo; hayatın kadını&rdquo; olmuşum. Tam 40 yıldır umutlarımı hi&ccedil; g&ouml;rmeden yaşamışım.<br />LEYLA AGHAYEVA YAVUZ</p>]]> </content:encoded>
</item>

<item>
<title>İşte Böyle</title>
<link>https://edebiyatblog.com/iste-boyle</link>
<guid>https://edebiyatblog.com/iste-boyle</guid>
<description><![CDATA[ İşte böyle sevdim seni ben !.. ]]></description>
<enclosure url="" length="33152" type="image/jpeg"/>
<pubDate>Thu, 05 May 2022 04:53:02 +0300</pubDate>
<dc:creator>Leyla Aghayeva Yavuz</dc:creator>
<media:keywords>Sevmek, hasret</media:keywords>
<content:encoded><![CDATA[<p>İşte b&ouml;yle sevdim seni ben !</p>
<p>Kimsesiz, yalın ve saf..</p>
<p>Kazıdım y&uuml;reğime her bir h&uuml;creni,</p>
<p>Hadi, al s&ouml;k şimdi kendini.</p>
<p>G&uuml;c&uuml;n yeter mi silmeye?</p>
<p>Vicdanın izin vermez unutmaya,</p>
<p>&Ouml;yle b&ouml;yle değildi hikayemiz, biliyorsun.</p>
<p>Sana şiirler yazmıştım, d&uuml;şlerimi s&uuml;slemiştim.</p>
<p>Bana varlığın bile yetiyordu, yaşamak i&ccedil;in...</p>
<p>Şimdi gittin ve ben yaralı anılarımla kaldım</p>
<p>Şimdi gittin ve ben d&uuml;nlerde kaldım&nbsp;</p>
<p>Yere sa&ccedil;ılmış ge&ccedil;mişim, her bir yanım hasretin..</p>
<p></p>
<p></p>
<p></p>
<p></p>
<p></p>
<p></p>]]> </content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>