Gün doğuşunun serinliğinde satırlarım uçar 

Tezcanlı şiirlerim 

Sığmayan kifayetsiz duygulu dizelerim

Tarifsiz hayallerim

İlham perisi gibi 

Eylül’ün gelişini bekler…

• “Büyüyünce ne olmak istiyorsun?” sevimli ve klasik soruydu.

   Biz de hayallerimizin peşinden gidebileceğimiz hayali olmak istediğimiz mesleklerimizin doğrultusunda cevaplar verirdik.

          Doktor olmak

          Eczacı olmak

          Avukat olmak

          Mühendis olmak

         Öğretmen olmak istiyorum özenerek, severek ve içten isteyerek cevaplar verirdik.

Bir hastaneye gittiğimizde beyaz önlüklü boyunlarına taktığı stetoskop saygıdeğer doktorlarımıza özenirdik. Bir eczaneye gittiğimizde masa başında oturan hanım hanımcık beyaz önlüklü eczacı olma hayalini kurardık. Aynı şekilde diğer meslekler için de geçerliydi.

Ama şimdi maalesef ve maalesef öyle değil. Çünkü hayallerimizi öldürüyorsunuz.

Lise sonda yüksek puanlar alıp tıp fakültesi ve eczacılık fakültesi kazandık diye sevinemiyoruz ve mutluluktan uçamıyoruz.

Bu ülkede her sabah ölüm kaygısıyla uyanıyoruz. Mesleki şiddetler git gitçe artıyor. Can güvenliğimiz ve sağlık güvenliğimiz yok oluyor ne yazık ki.

Neden doktorları şiddet uygulayıp öldürüyorsunuz?

Neden insan hayatı bu kadar ucuz?

Eğer bir ülkenin doktorları öldürülüyorsa bu toplum hastalanmıştır. Neden doktorlara beyaz yakalılara haklarınızı helal etmiyorsunuz? O kadar mücadele ederek okuyup tıp fakültesini bitiriyoruz diye sevinemiyorlar. Giderlerse gitsinler diyorsunuz da farz edin ki gittiler. Sağlığımızı kime emanet edeceğiz can güvenliğimizi nasıl sağlayacağız? Hastaneye giren hasta yakınlarından üçte birinin ceplerinde bir bıçak ve bir silahı var. Güvenlik arama yaparsa da suç oluyor.

Nedir bu doktorlarımızdan alıp veremediğiniz?

Sağlıktaki şiddeti şiddetle kınıyor her şeyden önce “ADALETİN” gelmesini istiyoruz

Hayallerimizi öldürmeyin.

Z kuşağına büyüyünce ne olmak istiyorsun diye soramıyoruz. Sorduğumuz zaman çok değişik mesleklerin ortaya çıkacağını öğrenmiş oluyoruz, kimsenin doktor, eczacı, avukat ya da öğretmen olmak istiyorum diye hayalleri ve hedefleri kalmadı. Hayallerimizi öldürüyorsunuz!

“ Beni Türk Hekimlerine emanet edininiz.“  Mustafa Kemal Atatürk

Gecelerde seninle hayallerimin gerçekleşmesi için dua ediyorum

Gece gibi hissediyorum sende kendimi

Bir mehtap doğar denizde

Geceyi aşkımız aydınlatır

Gece gibi severim seni

İçimdeki her şeyi dökmek isterim gece gibi

Gecelerde yazarım seni Fotoğraflarımıza bakarım

Sana kendim gibi bakarım

Sen de bana

Gecelerde yaşarım seni

Herkes uyurken

Sen ben uyanık

Sessizliğin huzur

Huzurun sessizliğin

Gece gibi

Gecelerde hayal ederim seni Yıldızlara bakarım

Aralardan bir yıldız kayar

İşte o an, işte o an seni düşlerim

Gece gibi severim seni...

Sen 28 yaşındaydın

Güzel günlerin olacaktı güzel güzel şarkılar yazacaktın bize

Belki seninle tanışmak isteyecektim

Konserler verecektin

Ama olamadı

Kaderin sana gülmek istemedi

Ölümsüzlüğü seçti ve

sonsuzluğun güneşi oldun...  Bize miras olarak bıraktığın; sürmeli gözlerin, gülüşün ve seni sonsuz yapan narin sesin, yürekten söylediğin şarkıların... 

Gitmem bu gece

Gidemem artık

Olmasan da gitmem bu gece

Olmasan da...

Kıyametler kopuyor cennet ülkemde

Cehennem azabında cayır cayır yanıyoruz

Cennet ormanlarımız,

Yeşilin her rengiyle ağaçlarımız,

Sevimli hayvanlarımız,

Yardımsever insanlarımız,

Dünyaya gözlerini açan minik bebeklerimiz,

Hayal dünyaları geniş ve geleceğimizi aydınlatan çocuklarımız,

Koca yürekli kadınlarımız,

Canımız, yüreğimiz yanıyor...

Değer mi doğanın güzelliğini yok etmeye,

Değer mi sevgisizliklere,

Değer mi kalp kırgınlıklarına,

Değer mi dostluklardaki vefasızlıklara,

Değer mi vurdumduymaz olmaya,

Değer mi tuzaklara,

Değer mi arkamızdan iş çevrilişlere,

Değer mi? Değer mi? Değer mi?

Ağaca tırmanıp dalında oturup doğayı izlemek varken,

Kırlarda türküler söyleyerek dolaşmak,

Sevmek, sevgiyi kazanmak,

Kıymet bilmek,

Dosta dost olmak,

Cennet bahçelerimizi korumak varken

Ölüm gelmiş kapımızda bekliyor...

Şair şiir yazdı yârine

Kafası güzel

Geceleri sarhoş gibi dolaşır

Bir şiir geldi şairden

Sevdiğine bir şey söylemek ister

Anlatamadığı duygularını şiirlere döker

Şiir yazar sarhoş ruhuyla

Bir şiir geldi şairden

Elveda güzelim demek için

Şiir yazmış

Gönül ellere varmak istemez

Bir şiir gibi hayatını yaşarken içi dışı bilinmeyen sarhoş

Ne derdini soran olur ne de dermanı olur

Şiirler onun aşkı sevgilisi ruhu olur

Şiir yazar kafası güzelken….

"Omzumda başın eksik olsa da

Yalnızlığın ritimi gibi

Denizin huzuru

Haziranın iki gözü gibi yaz akşamlarında

Yalnızlığın derinliğine aşık olduğum…"

Dolaşıyorum gönlüm sarhoş ruhum sarhoş

Yıllara sarhoş

Küçücük bir kız gelmiş acelesi varmış gibi

Yaz geceleri gibi sıcacık

Herkesi sarhoş etmiş

Ve adı olmuş Meltem

Yaz gecelerinde hafiften meltem esermiş…

Tesadüf müydük?

Beşik kertmesi miydik?

Sen unutmuş olabilirsin.

Yalnızlığımla haziran gecelerini daha çok seviyorum Karşılaşmamız tesadüf olmayabilir

Beşik  kertmesi olduğumuz tesadüf olabilir

Tesadüf nedir bilir misin?

Haziran gecesidir.

Neden bu kadar çok seviyorum haziran gecesini?

Ve yarın doğum günüm ????????????

Ellerimi tutmaya

Elmacık kemiklerimden öpmeye

Gözlerime bakmaya kıyamıyorsan

Sana gelen yollar var

Seni bekleyen sevda var

Ellerimi açmış sevincinden uçacak

Sana sarılacak seni kucalayacak

Kara gözleriyle dokunmadan sevecek bir aşk var

Haydi gel cesaretin varsa

Bana sevmeyi öğret

Bana mutluluktan uçmayı öğret

Dolaşalım yaz gecelerinin sarhoşluğu gibi

Tango dansı yapan çiftler gibi

Yalnızlığımızı slow müzik eşliği gibi paylaşalım

Bilgisayarın tuşlarıyla ifadeleri şarabın kırmızısı gibi akıverir

Şiir mi olur, alıntı mı olur, mısra mı olur

Naif, narin ve derin duygularıyla

Kelimeler konuşur

Konuşulan kelimeler dünyayı değiştir…

Meltem GÜDEMEZOĞLU

Dokunma sevgi dolu yüreğime

Süzülen göz yaşlarıma bakma

Gelme bana

Yorma beni

Aynı hüsranlarını yaşatacaksın

Ellerimi bırakıp gideceksin

Yaralarıma merhem olmayacaksın

Sevmesini bilmiyorsan…

Ne bir gerçek ne de bir sevgi

Söyle hangi yalanların şahidisin

Sevmesini bilmiyorsan

Kızıl mavi yalnızlığıma dokunma

Kalbinden atıp gideceksen….

19 Mayıs 1919 Atatürk’ün Samsun’a çıkışı

19 Mayıs 2019 Sonsuzluğun 100.Yılı

Geçen sene Ben de Samsun’a çıkmıştım O anı nasıl anlatılır ki o çoşkuyu o heyecanı heyecanla yürüyüşü nasıl anlatır ki anlatılmaz YAŞANIR....

Tüylerim diken diken oldu

Gözlerim doldu

Kalbim çarptı

O an hiçbir şeye benzemez

Yorulmadan yıkılmadan heyecanla çoşkuyla bütün Samsun’u yürüyerek 15.000 adımla gezdim

İnsanın böyle mi milli duyguları olur böyle mi çoşkuları olur??

Ey Sarı Saçlım Mavi Gözlüm bize bu duyguları yaşatıyorsun ya Önce Allah’a şükrediyorum sana sonsuz teşekkürler 

Dünyada bizim kadar milli duygularla düşkün bizim kadar vatan uğuruna canını feda eden bizim kadar böyle milli bayramları çoşkuyla kutlayan bir millet bir ulus var mı???

Ey Türk gençliği! Birinci vazifen; Türk istiklalini, Türk cumhuriyetini, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir.

“Benim naçiz vücudum, bir gün elbet toprak olacaktır. Fakat Türkiye Cumhuriyeti, ilelebet payidar kalacaktır.” Mustafa Kemal Atatürk

Seninle yaşayacağız Seni YAŞATACAĞIZ!!! 19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramız sonsuza dek kutlu olsun Nice vazgeçilmez çoşkulu bayramlara…

Meltem Güdemezoğlu/ 2020

İçime mutluluğun yağmur yağar

Penceremden izlerim yağmur damlacıklarını

yağmuru seviyorum

Yağmur yağınca küçücük kız çocuğu gibi sevinirim ben

Ardından rengarenk gökkuşağı çıkar çıkmaz

Seni düşlerim

Yağmuru yağınca neden sevinirim ben?

Sevinirim işte

Sen gelirsin aklıma

Rengarenk gökkuşağında

El ele yürüdüğümüz İstanbul Boğazında

Son öpücüğü unutamadığım

Yağmur yağınca sevinirim ben

Çünkü aşkımız sana rağmen güzeldi

Fotoğrafın kaldı elimde

Sevmiştim seni yağmur damlacıklarıyla

Elimde bir fincan kahve dalmışım mis gibi kokusuna

İçime huzurlu bir yalnızlığın güneşi doğar

Dilime bir şarkı takılır

Adı yalnızlığın ezgisidir

Bir kahve gibidir yalnızlık

Yüreğimdeki yalnızlığım sade bir kahve gibidir

Adını koyamadığım

Vazgeçilmez çaresizliğim

Yalnızlık acı gelir bazense güzelliğine doyum olmaz

Bir kahve gibidir yalnızlık...

Bir bahar sabahıydı,
Sımsıcak gülüşünle önce kalbimin kapısını araladın…
Sonra da derin çatlaklardan içeri sızdın.
İşte o gün yeniden sıvandı kalbimin çatlakları.
Bazen bir slow müzik eşliğinde,
Bazen de elimde kırmızı bir kadehle…
Uzaklara daldığımda,
Ela gözlerin gelir aklıma…
Aklımdan hiç silinmeyen ah o gözlerin.

Bir günaydınla başlamıştı her şey…
Yüreğimdeki çarpıntıları,
Kuşlar gibi havalarda uçuşlarımı,
Bahar güneşi gibi aşkın güzelliğini,
“Hani ilk görüşte aşk var ya”
Bir günaydınla öğrendim.

Öyle içten günaydın deyişin vardı ki
Bir günaydınla başlamıştı her şey
Bir hoşça kalla da bitti.

Ne başlangıçları ne aşkları ne ayrılıkları ne pişmanlıkları ne
şiirleri anlatacağım belki de bu sen değilsin anlattığım?
Hayatın gerçeğini,
Düşünüp de yazamadığın,
Hissedip de aramadığını,
Vazgeçtiklerini vazgeçişlerini,
Kaybettiklerini...

Neleri bırakmış olacağım sende?
Mutluluk gözyaşları izler yaralar bereler yürek yanığı...

Birlikte yürüdüğümüz sokaklarda
Birlikte içtiğimiz kahvenin tadını
Birlikte izlediğimiz filmin adını
Hatırlıyor musun bilmem?

Beni özlüyor musun bilmem?
Özlesen de farkında değilsin...
Bende neler kaybettiğini bilmiyorum
Beni sevdiğini bilsem de sen bir hiçsin
Çünkü hiçbir zaman anlayamadın anlayamazsın da...

Nisan yağmurları,
Meltem rüzgârları,
Denizin dalgaları,
Gökyüzünün mavisi
Beni hatırlatacak
Şiirlerde şarkılarda adım geçecek
Ama beni hatırladıkça yüreğin sızlar mı bilmem...

Bir bahar akşamında sensizliğe tutulmuşum

Sensizliği bilinmez diyarlara saklarken

Birden göğüsüme bir sızı saplandı 

Adı olmuş sensizliğin ezgisi

Git diyorum gitmiyorsun

Gel diyorum gelmiyorsun

Kal diyorum kalmıyorsun

Bir bahar akşamında sensiz gecelere tutulmuşum

Gölgeni göremiyorum

Hissedemiyorum

Ne vazgeçilmezimsin ne de çaresizliğimsin

Sensizliğin ezgisini ne nağmeler ne şarkılar anlatır ne de şiirler yaşatır

Bir bahar akşamında sensizliğe tutulmuşum

Başlamadan bitmişti

Gözlerinde yaşlar kalbimde sızı

Ölüyorum gecelerde sensizlikten

Kelimeler sensizliğe dayanamıyor

Bir bahar akşamında sensizliğe tutulmuş gidiyorum

Şehirin en güzel karanlığında

Gecenin en siyahında

Oysa seni unuttuğumu sanıyordum

Sarılmışım gölgen dolaşır gibi hayallere…

Yüreğim kıpır, kıpır

En sevdiğim mor renkli orkideler açıyor, böcekler, kelebekler ve edebiyat uçuşuyor

İçimden sebebini bilmediğim özlem mi desem, huzur mu desem, adını koyamadığım derin, derin ilhamlar geliyor

Kısa şiirlerle uzun, uzun mısralarımla seni düşünürken

Anlatılmaz kelimlerle ve hislerle

Nisan yağmurlarıyla yüreğimdeki uçuşan kelebeklerimle arıyorum seni

Rengârenk gökkuşağıyla  gelen

İlkbaharın özlemi gibi

Mor renkli orkidenin narin dalı gibi kalbindesin

Adın kısa şiirlerle uzun, uzun mısralarımda saklı…

Bazen kendine bile itiraf edemediğini,
Şiirler anlatır 
Senin konuşamadığını,
Yazdıkların konuşur 
İçindeki sustukların,
Avaz avaz bağırır
Duyulmasını istemediğini,
Şarkılar söyler
Bir şiir yazar yine şair
Güftesi bestelenir…

Kadınlar ölmesin
Çocuklar ölmesin
Savaşlar kavgalar tuzaklar
Şu dünyanın gam yükünü çekenler
Saymakla bitmeyen dünya çilesi 
Bitsin artık.

Aşktaki gurursuzluklar güvensizlikler 
Dostluğun vefasızlıkları
İnsanların duyarsızlıkları
Bitsin artık.

Kuralım çilingir soframızı
İçelim iki kadeh şarabımızı
Tokuşsun kadehler, söylensin şarkılar
Şiirler okuyalım...
Mutluluk sarhoşluğu gibi dolaşalım
El ele vererek umut ışığıyla hayata inat yaşayabildiğimiz kadar yaşayalım
Ve gülebildiğimiz kadar gülelim...

Bir şubat akşamıydı

Dolaştım meyhane meyhane

Hangimiz sevmedik şarkısı çaldı

Sarhoş ruh halimle

Kendimi istasyonda buldum

Bir beyefendiye rastladım

Sen sandım

Ama sen değilmişsin

Nerdesin ela gözlüm

Sarhoş ruhumla sen sandığım istasyonda beklediğim…

Fedakârlıklar yaptım
Hayatımdan vazgeçtim senin gözlerin için
Yanlışlarını gördüm
Uyardım seni
Değişirsin diye bekledim değişmedin
Olduğun gibi kabullenip
Hayatımızı aşkımızı her renkleriyle, güzellikleriyle bizi yaşamaya yaşatmıştım
Beni sevdiğini sanmıştım...

Gün geldi bunca emeklerimi boşa çıkardın
Pişman ettin seni sevdiğime
Aşkım sevgim birdenbire nefrete döndü
Neden mi?
Çünkü senin başka loşlarda başka tenlerde başka kalplere ait
olduğunu gördüm…
Hayal kırıklığına uğradığımı kabullenmek istemedim
Geceleri gizli gizli ağladım
Kimseler görmeden kimseler duymadan
Neden ben, neden ben, neden ben, diye…

Karanlık dünyama bir yara daha aldım
Omzumuzda taşınmaz yükler
Bunca fedakârlığın karşılığı bu mu?
Bazen düşünüyorum neden bunu bana yaptın diye,
Sindiremiyorum
Sindiremiyorum işte…
Ne olduğunu bilemezken
İhanetin bahanesi yoktur.

Benliğimi benden aldın
İçim avaz avaz bağırır
Gökler ağlar
Sessizliğe gömülürsün
Neden ben, neden ben, neden ben, diye sorgular içimdeki sessizliğim
Ama eline ne geçer ki
İhanetin bahanesi yoktur
Bunca yaşanmışlıklara rağmen..

Bağımsız olarak yayınlanan Sezen Aksu eseri teklinin akustik tınılı düzenlemesi ve mixi ise solo kariyeriyle de dikkat çeken Mert Tunçmakas imzası taşırken, masteringi ise Başar Yakupoğlu üstlendi.

Ayrıca teklinin müzik kariyeriyle bilinen Ali Özcan yönetmenliğindeki klibi, Barçın’ın YouTube kanalında yerini aldı. Klip, aynı zamanda kendi kliplerini yöneten Ali Özcan’ın kendi dışında bir sanatçıya yönettiği ilk klip olma özelliğini taşıyor.

Barçın, Kaybolan Yıllar’ı yorumlamasını şu sözlerle anlatıyor: “Sezen Aksu benim müziğe bakışımın her döneminde önemli bir idol oldu. Kendisinin her şarkısını ayrı sevsem bile, benim ve çoğu dinleyicinin görüşü olduğunu düşündüğüm Sezen Aksu ’yu Sezen Aksu yapan Kaybolan Yıllar, benim için her zaman özel oldu. Kısa bir aradan sonra müziğe dönerken dilerim bu klasik hem bana bu geri dönüşümde uğur getirir, hem de sizler hissettiğim duyguyu yorumumla yaşarsınız!”

Barçın’ın “Kaybolan Yıllar” yorumu, başta Spotify olmak üzere pek çok dijital platformda dinleyicileri bekliyor.

Karlı bir akşamdı 
Elimde titreyen telefonuma bir mesaj geldi
Mesajda “ senin olmaya geldim “ diye yazıyordu 
Birden eteklerim tutuşurken 
Bir an kapı çaldı 
Karşımda sen…

Hoş geldin aşiyanıma yüreğimin deli divanesi
Şöminenin karşısında hasretin sıcaklığında 
Omzunda uykuya dalmışım
Karlı bir akşamda 

Çok özlediğim ellerinin esmerini
Uyurken hissettiğim
Biliyordum beni izlediğini
Kar küresinde dans eden romantik çiftler gibi
Rüya mıydın?
Karlı bir akşamda 

Unutmuşum müzik dinlemeyi,
Unutmuşum ilk ve son heyecanları,
Unutmuşum son öpücüğü,
Ve adı olur aşksız hayat...

Hayaller hayallerde kaldı,
Umutlar umutsuzlarda kaldı,
Boş vermişim aşkı, hayatı
Ve tek başına hayattan zevk almaya başlarsın.
Adı oldu aşksız hayat.…

Güvenmeye ve  inanmaya ve gücüm kalmadığı için

Narin yüreğimdeki incittigin ve iz bıraktığın yaralarım geçmedi hâlâ

Senden vazgeçmem dediğine savulup kaldığım için

 Uğruna gösterdiğim sevgimi, emeklerini, sana rağmen harcadığım zamanlarımı ve sabrımı göremediğin için

 Zerre kadar değişmeyeceğini gördüm

 "Seviyorum" dediğin ,ama sevdamızın  uğruna hiçbir şey yapamadığın için bitti.

EVET BİTTİ, ZORDU AMA BİTTİ...

Kimsenin haberi olmadan,

Mutlu, pozitif ve güçlü gözüksem de,

Kıyametler kopuyor narin yüreğimde...

İyiyim ben dediğimde;

Anlamlı bakışlarımdan

Hayır, sen iyi değilsin diyenim, 

Mutluluğumu, sevinçlerimi, hasretlerimi, acılarımı paylaşacak ve yaslanıp, tutunacak bir dalım yok.

Tutulmuş, hayat yolunda gidiyorum

Neler geliyor neler geçiyor.

Kimsenin göremediği gözyaşlarım,

Kimsenin duyamadığı çığlıklarım,

Gecenin en siyahında,

Umudun bittiği çıkmaz sokaktayım,

Kalabalıkların ortasında Kızkulesi gibi yapayalnızım.

Kadehlerimi tokuşturacak kadehin,

Soğumasını beklediğim kahvemi yudumlarken sıcacık bakacağım bakışın yok..

Bu günlerde yüreğim kar tanecikleri gibi;

Kış güneşinde,

Mutlu muyum, değil miyim bilmiyorum

Ruhumun çığlığında kimsesizim…

O güzelim kalabalığında,

Gözlerimiz konuşmuştu sessizce, 

Karşılaşmamız tesadüf müydü mucize miydi?

Ocak'ın sekizinde 

Yüreğimde uçuşan kuşun sesi miydin,

Başıma gelen en güzel hediye miydin,

Yoksa tanrı misafiri miydin? 

Ocak'ın sekizinde

Soğuk bir kış günüydü,

Hava kararıyordu,

Denizin dalgaları yüzüme vuruyordu, 

Akşam saatlerinde başlayan vapur seferleriyle;

Bir seni bir de Kızkalesi’ni izliyordum

Ocak'ın sekizinde

Üşüdüğümün farkında bile değildim, 

Bakışların leyla etti beni, 

Kara gözlerinle başlamıştı aşkımız, 

Ocak'ın sekizinde…

İyiki yeniden doğdum seninle

Yüreğim yangın yeriydi seni sevdiğimde

Minicik kalbimle sonsuz aşkına inandığım günlerde

Senden gelen mis kokulu çiçekleri kuruturken

Kesik fotoğraflarımızı eski bir sandıkta sakladım

Geceleri uykusuz kalışlarım

Gözlerinin içinde kaybolup gidişlerim

Yüreğimle tuttuğum sıcacık ellerin için

Çok teşekkür ederim

Şimdi biliyorum ki başka yüreğin sahibisin

Omzuma dayadığın başın yok belki

Yıllar geçse de

Keşkeli cümlem yok sana dair

Pişman değilim

Her şeyinle beni erdemli insan yaptığın için

Sonsuz teşekkürler

Dostluklar, aşklar bitebilir 
İşini, evini ve her şeyini kaybedebilirsin
Güneşin doğuşuyla yepyeni başlangıçların mucizelerle dolu doluğunu unutmayın
Her gününüz mucizelerle doğsun…. 

BİTSİN ARTIK

Kadınlar ölmesin

Çocuklar ölmesin

Savaşlar kavgalar tuzaklar

Şu dünyanın gam yükünü çekenler

Saymakla bitmeyen dünya çilesi 

Bitsin artık.

Aşktaki gurursuzluklar güvensizlikler 

Dostluğun vefasızlıkları

İnsanların duyarsızlıkları

Bitsin artık.

Kuralım çilingir soframızı

İçelim iki kadeh şarabımızı

Tokuşsun kadehler, söylensin şarkılar

Şiirler okuyalım...

Mutluluk sarhoşluğu gibi dolaşalım

El ele vererek umut ışığıyla hayata inat yaşayabildiğimiz kadar yaşayalım

Ve gülebildiğimiz kadar gülelim...

Evrene ve yeni yıla mesaj; kadınların ve çocukların ölümsüzleşeceği, kavgaların, savaşların, salgın hastalıkların biteceği, bireyselleşmenin azalacağı, birlik beraberliğin dostlukların artacağı ve sevginin sevgiyle çoğalacağı yepyeni 2022’nin geleceğini tüm kalbimle hissederek pozitif enerjimle yolluyorum.

Evet İlhan İrem’den Sevgi Sevgiyle Çoğalır şarkısıyla sağlıklı mutlu huzurlu başarı aşk dolu yeni başlangıçlar yeni umutlar yeni hayatlar yepyeni 2022 bir yıl diliyor ve yeni yılınızı kucakla dolusu mutlulukla huzurla kutluyorum.

2022 getir bize sevgiyi.

Ne güzel şeysin yalnızlık sen
Dünyadan epeyce uzak
Yıldızlara bir o kadar yakın
Mehtabı
Güneşin doğuşunu izlerken
Denizin hüzünlü dalgalarıyla
Yalnızlığınla yaşarsın

Sessizliğin sessizliği
Gecelerin siyah mavi yalnızlığı
Bir başına kalmış hayallere dalıp bilinmeyen sonsuzluklara
gidersin
Yalnızlığın senfonisini dinlersin
Ne güzel şeysin yalnızlık sen…

             Bana göre hayallerin iki çeşidi vardır.     

• Kalıplaşmış hayaller
• Değiştirebileceğiniz hayaller

   Kalıplaşmış hayaller Evlilik, anne baba olmak, doktor olmak, şansınız varsa kariyerinde iyi bir yerlere gelip yükselmek, araba almak, mal mülk sahibi vs. Kadınların beyaz gelinlik giyme anne olma hayali vardır. Her erkeğin de becerebilirse iyi bir eş iyi bir baba olma gibi işte bunlar kalıplaşmış hayaller sınıfına girer.

   Değiştirebileceğiniz hayaller ise; birden radikal kararlarınızla hayallerinizi değişilebilirsiniz. Nedir bunlar; sanat camiasında girerek, ressam,  şarkıcı, müzisyen, oyunculuk, yazarlık- şairlik, baleci dansçı, sporcu, modacı ya  da hayatını film senaryosunu hayallerinde yazarak gerçekleştirmek, yurtdışına gidebilir ve orada  gezdiğiniz yerde yurtdışında yaşamak,doğayla iç içe olmak (ormanda ıssız adada yaşamak) hayal gücünü  genişleşmek..

 Hayal kurmaktan sakin vazgeçmeyelim gerçekleşse de gerçekleşmese de hayallerimizin peşinden koşalım.

 Başka hayallerin peşinden koşarken kendinizi bambaşka dünyalarda bulabilirsiniz. Hayallerinizi, yollarınızı ve hayatınızı değiştirmek sizin elinizdedir.

 ‘’Hayat; sana verilmiş ya da gösterilmiş yol değildir, seçtiğin yoldur…’’

Dertlerine derman
Acılarına ortak olursun
En mahrem sırlarını içinde saklarsın
Hayatının merkezinde her işini bırakıp onu dinlemeye çalışırsın
Bazı şeylerden vazgeçip fedakârlıklar yaparsın
Kışın da bahar karanlığında güneş gibi olursun. 

Gün gelir bunca yıl samimiyetle yaptığın fedakârlıklarını
İçtenlikle gösterdiğin emeklerini boşa çıkarmaya
İçyüzlerini ve gerçek yüzlerini göstermeye
Seni vefasız kullara satmaya
Bitmeyecek sandığın dostluğuna gol atmaya çalışırlar...

Oysaki düşman olmayı bile beceremezler!

Seninle sevmeyi öğrendim 
Uludağ’ın eteklerinde Marmara’nın kıyılarında ruhumuzla dans etmiştik 
Dolaştığımız İstanbul Boğazı’nda verdiğin ilk busenin şarkısıydın 

Gönlümde esen rüzgârım sen
Sabah güneşim
Rüyalarım
Kalbimin atışları
Ruhumun dansı 
Kadehlerim
Tarabya sahili 
Beyoğlu
Bütün İstanbul sen... 

Mutluyduk hem de çok mutluyduk 
Maziye bırakılmış eski bir şarkı bizimdi...

Yarım kalan şarkımız
Bizim şarkımızdı 
Bizi anlatamıyorum
Biz bizi yapan gönlümüze konan ilk busemizle sevinçli gecelerimizin şarkısıydık 

Sen, İstanbul’daki mazideki aşkımın unutulmayan şarkısıydın 
Unutamadım bizi
Bir şarkıydın benim için 

Bizi hâlâ yaşıyorum ilk günkü gibi…

Cunda Adası’nda aşkla dolu şarap içerken,
Güneş rengârenk renkleriyle,
Turuncu, kırmızı, mor, tam batarken,
Denizin hüzünlü dalgalarıyla,
İçimizde aşk,
Şarkımızı söylerken,
“Eylül”de sevmek istedim seni.

Sonsuzluğun sonsuzluğu gibi,
Mutluluğun mutluluğu gibi,
Eylülün sarı saçları gibi,
Denizin huzuru gibi,
“Eylül”de sevmek istedim seni...

Aşk bitmişti 
Sonumun olmadığı gibi
Hayal kurmayı unuttum 
Hayallerimin de sonu olmadı...

Aşk bitmişti
Ayrılığa inat
Aşkın bitmesine inat 
Hayallerimin sonunun olmamasına inat
Yaprak yaprak dökülen kara kalemimle beyaz kâğıtlarımla 
Şiirlerim alıntılarım bestelerim sonumun olmasına sebebim olur... 

Aşk bitmişti 
Şiirlerimle kadehlerimle yaşıyor ömrüm…

Meltem Güdemezoğlu

Yazıyorum bir gün aşkı, güveni, heyecanı sevgiyi, tutkuyu, sevmeyi, sevilmeyi, hayattaki seyrettiklerimi, insanlardaki değişkenlikleri, kuşların ötüşmesini ve öpüşmesini, ağaçların yeşilliğini, denizin maviliğini, durgunluğunu ve dalgalanmasını, ölümü, ayrılık acısını, şarkıları, besteleri, şiirleri, edebiyatı, öyküleri, duyguları ve düşünceleri, içimdeki hislerimi, hayatın güzelliğini, hatıraları ve anıları yazıyorum, yazıyorum, yazıyorum…

Yazmak tutkudur. Ben çok duygulandığımda, ağladığımda, güldüğümde ve uzaklara dalıp gittiğimde yazarım, eylem değil, benimki, tutkuyla İZ BIRAKMAKTIR…

Meltem Güdemezoğlu

Meltem GÜDEMEZOĞLU