Olmadı,

Dilenirim  hayata!

Dudağının kenarına oyalı gülüşüne

Bin bahis borçlu olmak için!

Değer mi değer bilirim, hem de çok fena!

Olmadı,

Zambak  köklerine gömerim sevinçlerimi

Güçlü güçlü büyürler ben tükenene kadar

Olurda

Dalından ya düşersem ihtimaline karşın!

Kalbimin İ hali,

Ahali şahit olsun ki, her adın geçtiğinde

Özlem doğuruyorum hece hece…

Bu çığrından çıkmış kalpler mezbelesi

Bu yılgın rüzgar altında üşüyen düşünceler

Kelimelerin inandırıcılıktan uzak vasfı

Ben insanoğluyum dedikçe

Yarı yolda bırakır beni…

Bu bağnaz bakışlar, sitemli  yakarışlar

Sahnede devleşen masal karakterleri

Kara mizah dünler, renksiz yarınlar

Düşündükçe  kör kuyulara çekiyor beni…

Şu kalp çanağına biraz güzellik koy

Dövün, darlan, sarsıl, azıcık insansan!

Cılız bir dal yoncası değil bu kalbim , ötesi

Ve bakmayı bilene görünür o seyir bahçesi…

Bu ses, bu sessizlik, bu çınlama

Ben, yüzünden kavgamızın tınısı

Sen, yüzünden mahrum kalışımız

Şimdi hangi aynalara dilsiz sitemkarsın?

Hangi iyiliğin içinde biraz insan?

Hangi bedenin içinde biraz ruh?

Bu oyun senle ben arası soğuk bir güruh!