EdebiyatBlog - Online Blog Makale Kurgu Yaz Oku - Nazlı Zilan Öztürk

Chéri ????

Nazlı Zilan Öztürk — Fri, 29 Oct 2021 00:18:37 +0300

Varlığınızın bir anda hiçbir anlamı kalmasaydı ne olurdu? Aniden bambaşka bir yerde bulsaydınız kendinizi, veya zamanda?..

Gözlerinizdeki Krallık

Nazlı Zilan Öztürk — Fri, 02 Jul 2021 23:58:00 +0300

Kahkahalarınızın, kahkahalarıma karıştığını hayal etmek neden bu kadar güzel bayım?

Gülümsemenizin sebebi olduğumu düşlemek ruhumu kanatlandırıyor. Gözlenirinizde gördüğüm mutluluğu sahipleniyorum.

İnsanlar beni anlamıyor. Umrumda sanıyorlar bayım. Tek umrumda olanın siz olduğunu bilseler de bu kadar uğraşırlarmıydı acaba bayım?

Gece gibi karanlıkla bütünleşen saçlarınız kalbimi ele geçiriyor. Yeşilin en güzel tonu olan gözleriniz ne zaman beni görür? Biçimli burnunuzun kemikli suratınızla olan uyumuna hayranlığımı söylememe gerek var mı?

Hergün biraz daha hayran oluyorum size... Kalbinizin güzelliği beni mest ediyor.

Hayır bayım sizde anlamıyorsunuz! Size olan tebessümümden bir siz nasibinizi alamadınız. Adaletsizlik değil mi bu bayım? Adaletsizliğin zirvesi değil mi?

Sahi bayım; o güzel kalbiniz sizin için deliren ruhumun varlığını hissediyor mu? Hissetmeli bayım.

Gözlerinizdeki krallıkta taht kurmam için ne gerekli bayım?

Kalbimi hissetmenizse, üzgünüm! Hisstememek için direnen sizden bir başkası değil...

Yolcuğumdaki Oyun

Nazlı Zilan Öztürk — Tue, 22 Jun 2021 23:49:36 +0300

Konuşmak saçma gelsin,önemi yok. Konuşmak, cümleler, sözcükler, heceler sadece ama sadece birer araç. Rüzgarın seni alıp götürmesini beklerken uğrayacağın bir ağacın gövdesi sadece. O ağaç orda durmasada, sen o ağacın gövdesini kendine yuva edinmesende, orada durup bir soluklanmasanda o rüzgar er ya da geç gelicek. İnsanlar onların suratlarına içi boş bir kabuk gibi bakmanı hissettiriyorsa o insanlardan uzaklaş. Yeni insanlarla konuş, elbet seni anlayan,en azından anlamak için çabalayan insanlar çıkar bu yolda karşına. O insanların hayatında önemsiz olduğunu düşünme. Hiçbir insanın hayatındaki yerini düşünme. Onların senin hayatındaki yerini düşün. Çünkü bu senin hikayen, onlar senin oyununun bir piyonu. Tabii ki sende onların oyununun bir piyonusun. Konuşmaya mecalin yoksa, kendinde o gücü sarf edecek nefesi bulamıyorsan konuşma. Ama anlatmaktan vazgeçme. Anlatmak sadece kelimelerle olmaz. İnsanlara karşı davranışlarınla, bakışlarınla, onlara karşı açığa çıkardığın duygularınla, hatta ve hatta nefes alış şeklinle bile milyonlarca şeyi anlatıp, milyonlarca şey katıyorsun bu oyunun hamlelerine. Sen kendine güveniyorsan hiçbir dedikodu önemli değil, sen kendini biliyorsan bu sana yeter. Sen kendine inanırsan o şeyler, yolculuğunda radyoda karşına çıkan atlayamadığın ve dinlemek zorunda kaldığın ama bir o kadar da umursamadığın bir fon müziği olabilir yolculuğuna sadece. Bedeninin bulunduğu yer önemli değil. Hem de hiç. Çünkü bedenin sadece ruhunun mücadelesinde bir silah. Ama başka silahlarında var. Tek savunman değil. Tek güvencen hiç değil. Ruhunun yolculuğunda haritan ruhunsa evet, evet özgürsün. Hemde hiç olmadığın kadar."Deli misin?" Belki de 'deli' olarak nitelendirilen insanlar da fazladan şeyler yoktur. Belki de eksik olan diğeleridir. Hayatın tabularına karşın daima ayakta dur. Ama engel olma akışa asla ama asla engel olma. Düğümü ne kadar kurcalarsan o kadar karışır. O yüzden o düğümü önce sakince bırak, ardından derin bir nefes al ve yine sakince o düğünü eline al. Ama çözmeye çalışma. Onun yolunu bulmasına izin ver, bu kadarı yeter de artar. Düğümleri ruhuna göre değil, düğümlerin istediği şekilde çöz. Evet karışık. Hayat çok ama çok karışık düğümlerin yok olmasını bekleyeme onları çöz.