Hayatımda ilk böyle bir kitap okudum diyebilirim. Kitap kısa kısa bölümler ve saçma karakterlerle bütünleșmiș saçma olaylardan oluşuyor. Okudukça anlıyorsunuz ki hayat tamamen saçma sapan olaylardan oluşmuş durumda. Her sıradanlığın içinde bile bir saçmalık vardır illa ki. Zaten hayatımızda neyi normal yaşıyoruz ki?

Kitabı okuduğunuz zaman düşünmeniz ve farklı bakış açıları ile yorumlamanız gerekecek. +18 unsurların da bulunduğu, bir nevi yeraltı edebiyatı nitleliğinde olan bu kitaba şans vermenizi kesinlikle öneriyorum. Ayrıca yazar ile yaktığım röportaja profilimden ulaşabilirsiniz. 

~Saçma aslında saçmalamadan yașayabileceğine inanman. 

~Bütün büyük düzenlerin arkasında mükemmel bir saçmalık vardır.

~Kusursuza attığımız her adımda imkansıza yaklaşıyoruz. 

İlk olarak bize kendinizi tanıtır mısınız?

1995 yılında İstanbul’da doğdum, 13 yaşındayken ailece Ayvalık’a taşındık. Hayatımın en önemli dönüm noktasıdır belki de bu. Doğayla iç içe, kalabalıklardan uzakta dünyayı objektif bir gözle izlemeyi öğrendim, büyük resme daha kolay bakabildim daha doğrusu. Makine Mühendisi olmama ve bu alanda hala severek çalışmama rağmen yazar kimliğimle ön plana çıkmayı tercih ediyorum. Nefes almaya devam ettiğim sürece bir şeyler üretmeye de devam etmeyi istiyorum, üretimsiz bir yaşam düşünemiyorum.

İlk yazılarınızı yazmaya ne zaman ve nasıl başladınız?

İlk yazılarımı orta okulda yazmaya başladım. Kompozisyon derslerinde standart şeyler yazmaktan sıkıldığım için saçma hikayeler yazmaya başladım ve bu öğretmenlerimin dikkatini çekti, beni daha fazla yazmaya teşvik ettiler.

Neden hayattaki saçmalıklar üzerine bir kitap yazmak istediniz? 

Aslında yazdığım hayatın ta kendisi, saçmalıkları saçma olmayanlardan nasıl ayırabilirsiniz ki? Hepsi iç içe geçmiş durumda. Saçmayı çoğu zaman negatif olarak algılıyoruz ama saçmalık, evrenin çalışma şekli. Saçmalık kaos ve evren kaos. Evet düzen ve mantık var ama bu düzen ve mantık devamlı bozuluyor. Gezegenleri ve yıldızları görüyorsunuz, sonra bir gün hepsi birbirinin içine çöküyor ve ortaya bir karadelik çıkıyor, kaos, saçmalık. Atom altına indiğinizde de bu saçmalığı görüyorsunuz. Saçmalık her an, her yerde.

Yazılarınızı genellikle nerede ve nasıl yazıyorsunuz, nerden ilham alıyorsunuz? 

Genellikle evde, yazdığım yazının konusuna ve üslubuna bağlı olarak klasik, caz, metal, rap müzik dinlerken yazıyorum. Hayatta karşınıza çıkan ya da çıkmayan her şey ilham kaynağı olabilir, kesin bir şey söyleyemem ama Ayvalık’taki doğaya yakın yaşamımın çok etkisi olduğunu söyleyebilirim. 

Hiç düşüncelerinizi aktarmaktan korktuğunuz oldu mu? 

Yazmak bir mücadeledir, devamlı korkularla savaşırsınız ama sonuçta ben kazanırım ve yazarım. Bazı günler geri çekilirsiniz ama ertesi gün yine hücuma geçmek zorundasınız. Düşüncelerinizi aktaramazsanız yok olursunuz.

Saçma kitabını oluşturmanız ne kadar süre aldı? 

Yaklaşık 1,5 sene sürdü. Bazı günler 3-4 yazı birden yazdım, bazı günler başka projelerle ilgilendim ama düzenli olarak çalışmaya devam ettim.

En sevdiğiniz yazar ve kitap nedir? 

Tek bir isim ve kitap belirtmem mümkün değil ama son zamanlarda Murakami kitaplarına yoğun bir ilgim var ve özellikle 1Q84 serisini çok beğendim.

Son olarak okuyucularınızla paylaşmak istediğiniz bir şey var mı?

Saçmalamaktan korkmayın. Başarıya değil, bir eser bırakmaya odaklanın, başarı yanında gelecektir. Dünyanın en varlıklı, en güçlü insanı da olsanız bunun geçici ve bir illüzyondan ibaret olduğunu unutmayın. Hiçbir şeye sahip değilseniz kendinize sahipsiniz ve evrendeki en mükemmel makina sahip olduğunuz bu beden, kendinizi tanıdığınızda yalnız kalmayacaksınız. Bu dünyaya bir şekilde geldik ve bir şekilde gideceğiz, şan, şöhret, para, hepsi dünyada kalacak ama ürettiklerimiz, ortaya koyduğumuz sistem, değerler, yıllar boyunca devam edecek ve sonsuzlukta yankılanacak.

Biz insanlar ister istemez kendimizi geleceği düşünmekten alıkoyamıyoruz... Rahat olduğumuz bir dönemde bu günlerin de geçeceğini ve yoğun dönemlerin tekrar başlayacağını düşünüyoruz. Vaktin hızlı ve değersiz geçtiğini hissediyor ve depresif bir duruma düşüyoruz.

Bizzat bu durumu yaşarken çok düşündüm ve çözüm yolları aradım, kendime bazı sorular sordum. Dinlenme dönemi bitince ne olacak? Erken kalmaya başlayınca ne olacak? Yoğun bir döneme girince ne olacak?

Sonuçlarına baktığımızda kabus olarak görünüyor. Fakat o dönemleri daha önce de geride bıraktık. Daha önce defalarca kez atlattık. Ve tekrar başlayacak bir dönem için kendimizi şimdiden strese sokarsak gelecekte yaşamaya başlarız...

Biraz da geçmişe baktığımızda asla eski yıllara dönemeyeceğimizi kolaylıkla anlayabiliriz. Şimdi de geri dönemeyeceğimiz bir vakti neden harap edip gelecekte yaşamaya devam edelim ki?

Yaşadığın kötü şeylerden çıkarabileceğin yararlı şeyleri düşün. Bir şeyleri denemekten korkma. Belki çok klişe olacak ama anda kal:)

Yapamadıklarından o kadar çok pişmanlık duyan insan gördüm ki artık hiçbir şeyden pişmanlık duymak istemiyorum. Elbette hatalarım olabilir, olacak. İnsanlık hali, olabilir.

Çok yönlü bir insan olmak benim için önemli, hayatı çok basit şeylerle dolduran insanlara çok kızıyorum. Öyleyse neden hayata geldin ki? Hayalinin peşinden koşacak bile cesaretin yok.

Hepimizin bazı sıkıntılı dönemleri oluyor ama hepsi gelip geçici nihayetinde. Derdi veren Allah dermanını da veriyor. Her şeyin kötü yanına bakma, iyi şeylerde var. Yalnızca kötü şeyler geçiriyor olamazsın.

Hayata çok farklı açılarla bakmaya çalıș. Farklı düşünmekten korkma. Her şey iyi olacak...