Merhaba renkli balonlar.
Ve gri gri koca apartmanlar.
Galatanın hüznünden halliceyim bugünlerde.
Kız kulesinin cilvelerine bile aldırış etmiyorum.
Arkamı dönmüş gökyüzünü seyrediyorum.
Bu gidişle gökyüzü de akraba çıkacak bu apartmanlarla.
Sanırım rengine bürünüp gidiyoruz şu grilerin, bense Galatanın.

Sonra Galata olarak hayal ediyorum kendimi
Dokuz kadar insanız şu dar sokakta.
Ben ve dört çift sevgili. Ha birde apartmanlar.
Hesaplar tutmadı galiba, iki kişi eksik.
Birisi o, diğeri de ben. Ben hep eksiktim sanırım.
Hayır canım! üzülmüyorum, canım sıkkın sadece.
Hem ben çocuk muyum ne işim olur balonlarla.

Sonra soruyorum kendime Galata olarak.
Ne diye bana bakıp gülüyor bu insanlar?
Niçin sarılıp duruyorlar ulu orta yerde?
Olan var olmayan var.
Kız kulesi de çok uzakta, gidemem şimdi.
Hayır canım! kıskanmıyorum,canım sıkkın sadece.

Imagine,maybe better will not be imagined.

Hayal et, belki daha iyisi hayal edilmeyecek

.

Belki bir şiir böyle başlamalıydı artık..

.

Ben yirmilerimde bir çocuğum

Ürperiyorum, nerde kaldı bu kuşlar

Zamanı bıçaklıyorum telaşla uyansın diye

Ben artık bu ağaçların ve çiçeklerin büyüdüğüne inanmıyorum

Dünya bilmem kaç dönümünü tamamlamışken güneşin etrafında

Ben hala o eski çocuğum

.

Sonra, Devinimler Harbi

Yazık ki, yanlış bir savaşın içindeyiz

Devinimler parçalıyor içimi 

20 lere gelince

Yanlış devinimlere yenik düşüyor dostlarım

Bilerek ve isteyerek

.

Sonra belki bir kuşa denk gelmek umudu, pencere kenarında

Fakat ben bu pencerelerin yoldaşlık ettiği çocuk  değilim artık

Ben artık her sabah giydiğim ayakkabılarıma bile yabancıyım

Yahut ben değil sadece siz birer yabancısınız

.

Ben ve benler şimdilerde orta çağda devrim dileniyoruz sokaklarda sanayiden bağımsız

Çünkü güneş bile hala o eski sıcak güneşken

Ve umut bitmezken hiç

Ve mavi hırkamla ben

Bütün o yanlış kapılmaların son noktası olmaya talibiz

Çünkü ben hala o eski çocuğumo 

Ve yaşım 20

Samet Ateş

Sahici bir angaryayla uyanıyorum sabah.
Sonumun nasıl olacağını kestirmeye çalışıyorum
Ne vardı sanki bağırmasalar sokak ortasında simitçiler
Nasıl anlatabilsem bir zambağın boynunu büküşünü şimdi
Nereden bilecektim sessizliğin yıkımlarını
Ben yok oluyorum piyanist son tuşuna basarken piyanonun
Kafamda telaş telaş Jane maryam parçası

Bu telaş sonum olacak, seziyorum

.