Dünya ile tanışıyorsun. Daha bi kaç saat önce annenin içinden çıkıyorsun. Belki de hiç çıkmaman gereken , yaşadığın süre boyunca en mutlu ve en güvende hissedeceğin yerden çıkıyorsun. Ondan sonrası biraz karışık işte.

   İstemediğin , belki de hayatın boyunca utanç duyacağın bi isim veriyolar sana. Sırf onlar istediği için hayatın boyunca sağdan soldan bu hitabı duyuyosun. Sonrasında ailen sebebiyle maruz kaldığın bi coğrafyada büyüyorsun. Hayatını onlara göre , orada yaşayan insanlar gibi şekillendirmeni isteyecekleri bi yerde doğuyosun. Sonrasında belki de hayatın boyunca nefret edeceğin akrabalara sahip olduğunu öğreniyosun. Sadece annen ve baban dolayısıyla bi ömür boyunca hayatında söz sahibi olabileceğini sanan kişiler topluluğuna. Ve işin kötüsü bunlara katlanmaktan başka çaren olmuyor.

   Yani bebekliğin zorlukları bunlar sanırsam. İstersen biraz da kendi bebekliğimden bahsediyim sana.

   Belki de bu şekilde başlamak en doğrusu olur : Bilindiği üzere bir süredir bu Dünya ismi verilen gezegende yer kaplıyorum. Kimine göre kısa , kimine göre uzun denilebilecek bir süre. Ama konumuz bu değil şimdi.  Anlayamadığım bir şey var. Aileme ve devletin bana verdiği kimlik denen belgeye göre var oluşum ( yani Dünya denen gezegenle tanışmamdan bahsediyorum ) 1996 yılı kasımın 26 sı. Ama anlayamadığım bir şey var. Bir canlı sadece bedenden oluşmaz ki. Peki ruhum ne zaman oluştu ya da doğdu. Onu çok merak ediyorum işte. Yani bir bedenin her türlü kahrını çekmek , o bedene hapsolmak ve en önemlisi en ufak mutsuzlukta suçu yine ona atarak ruh hâli denilmesi çok saçma. Bir ruhun bu dünyanın kahrını bu kadar zor koşullarda çekebilmesi için en azından yüz yıl bi tanıma , gezme önceliği olması lazım. Yani en azından benim naçizane fikrim bu.

   Şimdi sana bebekliğimden bahsetmek istiyorum sevgilim. Kendi bebekliğimden de değil sadece bütün bebekler konusunda biraz sohbet etmek istiyorum sadece seninle.