Bazen belki de kaçmak bazen yüzleşme korkusu. Bilinmiyor ... Bilinemiyor...  Oysa yaşamın temel amacı biz üzerine kurulmuş bir yasa içindeydik. Sadece biz biz olalım diye var olmaktı tek amacımız. Ama unutulmuş durumda . Artık temel amaç sadece yaşamaktı!!! Ne kadar yaşam deniliyor ise ...belki de tartışmaya açık bir konu üzerinde milyonlarca defa tartışılması gerekilen bir konu ... Fakat önemliydik her mana da her zerre de ...

Nefes almaktan yeterli değildi yaşamak . Sadece bir maddi çıkar ilişki üzerinde harcanması gerekilen bir canlı değildik. Biz ki yaşamak için misafir olarak gönderilmiş bir Eşref-i mahlukatık.. ama bu manayı da kaybettik öyle bir hâle gedik ki dışa bağlılık sonucu oluşan ilişkiler !!! Olmadan bir mana ifade etmediğimizi düşüncesi doğuyor benliğimiz de oysa ki ne acınası bir durum ..  

ben olmak neydi ?

Kendi olmak neydi ?

Ne için var oluştu bu ?

Kime ve neye göre yaşamdı bu ? 

Sorularını dahi sormaya ve cevaplamaya cesaret bulmadık ... Belki de hiçbir zaman bulamayacağız ...