SALINIM

" her şeyimi kaybettiğim Nuh tufanım mıdır bu dünyaya ne vermeliyim kapılar üzerime mi kapanmıştı yüzüme mi neresi içerisi dışarısı avluda mıyım"

SALINIM

SALINIM 

bir çizgi diğerinin üstüne geçer renk darbesinde

şiir keşfinde açığa çıkar nebulalar

Şiirin katı ve tanecikli yapısına atıfta bulunan diliyle Meral Bağcı, şiirinde tüm bağlarından arınmış, kurtarılmış veya ayıklanmış kelimeleriyle bütünlük inşa ediyor.

 

Şiirinde sanki okuyucuya şu tonda konuşuyor: Zor olabilir anlaşılması; önemli olan, tekil kelimelerin yan yana geldiğinde çoğullaşan yapısı. Meral Bağcı’nın şiirinde önem kazanan, parçacıkların yan yana geldiğinde ifadesini bulduğu o kolaj çabası…

YORUMUM; 

Kitap okuyucuları ikiye ayrılıyor. Biri içinde yaşayanlar ve sadece okuyanlar. İçine giremeyen her okuyucu bu yazar ne diyor diye sorguya düşecek. 

Yazarın bir şiirinde dediği gibi; 

"görenin içindeki görünmeyeni görecek olan

yıkımı sevinçle karşılayan bizleriz"

Şiirlerinde görünenin ötesini gördüğünüz zaman uzay boşluğunda kaybolan yıldız tozu zerresi gibi hissedeceksiniz. 

Göremediğiniz her şiir sizin için yabancı dilden çevrilmiş absürt cümleler olarak kalacak. 

Her şiirde açılmamış kapılar mevcut ve bulmak susuz toprakları gözyaşı ile sulamak gibi... 

Ne eksik ne fazla, ne uzun ne kısa.

Uzun uzun anlatılacak şiirler değil, kısa not düşüp yorumlanacak şiirler hiç değil. Hissedip yaşayabilir misiniz bilmiyorum. Ama dokunan alıntılar bırakayım size. 

"hatıralar yolun ışıklı illüstrasyonu, doğu gizemciliği

anlaşılması güç yabancı bir iç manzara içimdeki tanıkla konuş pastoral fallar söyleyecek"

" her şeyimi kaybettiğim Nuh tufanım mıdır

bu dünyaya ne vermeliyim

kapılar üzerime mi kapanmıştı yüzüme mi

neresi içerisi dışarısı avluda mıyım"

" varlığımı bir yere odaklayan düşüncelerim parçalanarak

dağılıyor renklerin ışığında çekimleniyorum

Doğa sırlarını veriyor "doğanın parçasıyım"

Kitap 10/10 ama kime göre neye göre ?