YARIM KALMIŞ SON BAHARIM

Söyleyemediğim çok şey kaldı içimde bende satırlara döktüm. Sonbaharda dökülen yapraklar gibi, döktüm içimi... Sevdim çok sevdim ama hiç sevilmedim. Kaybettim. Yarım kaldım.

YARIM KALMIŞ SON BAHARIM

Yarım kalmışlıkları parçalar tamamlar mı?

Söyleyemediğim çok şey kaldı içimde bende satırlara döktüm. Sonbaharda dökülen yapraklar gibi, döktüm içimi... Sevdim çok sevdim ama hiç sevilmedim. Kaybettim. Yarım kaldım. Ama pes etmedim, yarım kaldığım yerden sevmeyi denedim, olmadı. Üstüne yeni yara açıldı. Gençliğimin en güzel yaşlarında hep yarım bırakıldım. Sonra babamı aldı sonbahar, yine yarım kaldım. Sonbaharda dökülen yapraklar gibi döküldü bir bir sevdiklerim, tutamadım. Ben yazarken çok ağladım, siz okurken ağlamayın. Ben anlatamadığım her şeyi yılların kaleminden döktüm...

YORUMUM; 

Yarım kalmışlıklara inat tamamlanmaya çalışan bir kızın kitabı. 

Ben bu gözle gördüm. Kitap yazarın ilk kitabı. Uzun zaman önce okudum yorumlamak şimdiye kısmet oldu. 

Bazı istisnalar hariç hiçbir kitap vasat değildir emek var. Kitapta yaşanmışlıklar var ama en çok eksiklik var. Kitap içeriği şarkı defteri olmuş günlük olarak başlıyor. Tarih tarih yazılmış yazılar yer yer şiirler ve şarkı listeleri. İkinci kitabında deneme eklenmiş ama bu kitapta da karışıklık var.  

Sonbaharı çok severim ben, ama yazar sonbaharda çok kayıp vermiş. Hatta en can alıcı cümle "toprak aldıklarını geri vermiyor." cümlesiydi benim için. 

Uzun uzun anlatabileceğim bir olay örgüsü yok ama çok alıntı var sayamadığım kadar çok hemde. İlk kitap heyecanı okurken gözle görünüyor. Kaybetmek gerçekten zor iliklerime kadar hissettiğim ve bir çok kez şahit olduğum bir durum. Kitapta da denk gelince bir daha hissettim o yokluğu en çokta noksanlığı. 

 İkinci kitap yorumunda dediğim gibi; 

Dilerim çok daha tecrübeli ve güzel eserler kazandırır bize.