Ölülerin Toplumda Yerleri Yoktur
Çünkü ölülerin yarınları, gelecekleri yoktur...
![Ölülerin Toplumda Yerleri Yoktur](https://edebiyatblog.com/uploads/images/2022/04/image_750x_626bef134656e.jpg)
Genç kız yalnız olduğu evin duvarlarına tutundu. Duvarlarla konuşsa, tepki vermedikleri için değil, onu sarıp sarmalamadıkları için vururdu. Teki kırık olan kanadı ona geri verilmiş, ardından da ikincisiyle beraber alınmış gibi hissediyordu. Hoş, uçamama konusunda pek bir değişiklik yoktu. Ama tek kanatlıyken gelecekte uçma hayalleri kurabilirdi. Şimdi o da yoktu elinde. Ve o uçanları gördükçe içinde ki acıyı dindirmek için ne yaptığını bilmeden bir şeyler yapıyordu.
Kız, tutunduğu duvara bile güvenemeyerek kendisini yere bıraktı. Dizlerinin üzerine düşerken üzerinde bulunan çantasının varlığından bile bir haberdi.
"Ölülerin toplumda yerleri yoktur." dedi yaşlar çenesine doğru akarken. Ve devam ettirdi içinden, "Çünkü ölülerin yarınları, gelecekleri yoktur." diye. Gülümsedi... Bu gülümseyiş yağmurdan önce ki son güzel karelerdi belki de.
Kendisi de bir ölüydü. Yarını, geleceği yoktu. Ve bu onun toplumda bir yeri olmadığını gösterirdi. Sorun, canını yakan, onu bu hale getirense çevresindekilerin onu zorla topluma karıştırmaya çalışmasıydı.
Bu yaptıklarını bilmeden de olsa yapıyorlar, sanki sığmayacak bir eşyayı çuvala gözleri bağlı şekilde bastırdıkça bastırıyorlar gibiydi. Çuvalın yırtılıp yıpranması olasıydı ama zamanı belli değildi henüz. Yırtılıp yırtılmayacağını bilemem, ama yarınlar için çok yıprandığını ve yarınlarda kesin bir patlak vereceğini biliyorum.
Tepkiniz nedir?
![like](https://edebiyatblog.com/assets/img/reactions/like.png)
![dislike](https://edebiyatblog.com/assets/img/reactions/dislike.png)
![love](https://edebiyatblog.com/assets/img/reactions/love.png)
![funny](https://edebiyatblog.com/assets/img/reactions/funny.png)
![angry](https://edebiyatblog.com/assets/img/reactions/angry.png)
![sad](https://edebiyatblog.com/assets/img/reactions/sad.png)
![wow](https://edebiyatblog.com/assets/img/reactions/wow.png)