BENLİĞİMİN KAOSU

ŞİİR

BENLİĞİMİN KAOSU

BENLİĞİMİN KAOSU

Bir bilinmezlik sinmiş arzularıma

İlmek ilmek dirhem dirhem bağlandı benliğime

Bir an, bir gün değil, yılların birikimi

Rüzgarın sıcaklığı fırtınanın kaosu kamçıladı özümü

İliklerime işleyen pus...

Tut desem, uzatsam ellerimi

Açsam yüreğimi güvenle...

Her yanım bilinmezlik zemherisinde

Kaskatı kalp, ürkek zırhlı zindanlarda

Kendimden kendime kaçış, hüsranla iştigal

Kurtulma arzusu avuçlarımda

Bırakırsam gitmeye mecalsizim

Tuttuğum yok olmaya, mecalsiz varlığım

Kafamda gizlerden sorular

Ve ben halen yaralanmaya korkak...

Kaldı mı elimde sağlam tarafı benliğin

Bu korku neyin korkusu? içine sirayet eden

Ve benliğini yanlızlık zindanına mahkum eden  

Bir bilsem ah bir bilsem

Ve söküp atsam benliğimin derinlerinden

Kaçıp gitsem kendimden kendime

Kırsam prangamı  zincirimi bitirsem tutsaklığı...