EVİM EVRENİM

evim evrenim

EVİM EVRENİM

Evim ya bir kale
Yada bir hapishane
Korunaklı, kapıları duvar
Gözükmez demir parmaklıkları
Dışarıdan bakanlara
Söz misali deprem olsa
Toprak yarılır koca evren düşer
Bir çukura , o kadar ağlarım ki
Okyanus gelir ayağıma
Umutsuzluktan karanlığa bürünmüşüm
Bu saatten sonra güneşe sarılsam bile
Üşürüm....