MERHABA

Bir çiçek, bir kuş sabah ne de güzel bakıştılar. Sadece insanlık onları görmezden geldi. İnsanlık anlamadı onları. Kendi hırsları uğruna yaktı kavurdu. Oysa zenginlikti onlar, doğaya yaşama bir armağan.

MERHABA
Davetsiz misafirim.

Merhaba güne


Merhaba geleceğe


Yenilendim ben


Her yaprağım hayatın zorluğuna inat


Yeniden yeşerdi.


Güneşi gören bedenim


Tazelendi filiz verdi


Açtım suya toprağa


Açtım insana doğaya


Bir misafirim var bu sabah


Geldi kondu karşıma


Bir yuva, sığınacak bir liman arar gibiydi.


Ben onu izledim o da beni


Sadece bakıştık.


Bir şeyler der gibi.


Oysa farklı değildi hislerimiz.


Ben toprağa mahkum


Oysa göklerin hakimiydi özgürce.


İkimizde kalmıştık betona dönen


Soğuk, duygusuz adına kent denen


Yozlaşmış,  şehirlerde.


Boşver neyse ne!


Gel sohbet edelim seninle


Sen bana anlat nasıl gökyüzü?


Ben sana anlatayım seslerin öyküsünü.


Mavi yeşil buluşsun güneşi ekle rengine


Bak şimdi bütün renkler yer aldı paletimde.


Merhaba yeni güne


Merhaba geleceğe


Yenilendim ben


Bedenim filiz verdi 


İnadına inadina  yeniden 


Müzeyyen