16.07.2022

Yokluğuna Mektup

16.07.2022
16.07.2022

Bugün yokluğunun ilk günü. Usul usul esiyor rüzgar, ağaçlar habersiz gidişinden. Bulutlar tutturmuş bir cenaze marşı, söyleniyor; umutlar adımladığın yolda biçare. Bir kere kokunu kokunu duydum, yeminler doladım ya parmaklarıma; sadece ismin yazılı şiirler mühürlendi alnıma. Özledim. Akıl hastanesinde çarşafıyla düğüm atan kızın ölümü özlemesi gibi özledim seni. Bu şehir adım attığın her yere çiçekler ektirmeli. Seni ve yalnız seni sevmeli tüm gezegenler; kaderim yalnız seninle bitişmeli.

Yazın ortasında üşüyen kar tanesi

Biraz hüzün, birazcık dalga sesi

Bana kaderin en büyük cilvesi

Yalnız sensin, bir tek sensin sevgili