Bir Yanım

Ama zaten kaybetmek biz üç beş garibe en büyük yârdı.

Bir Yanım
Garip / Fedai

Döndüm durdum ama gene aynı yerdeyim.
Geceye süslü bir buket armağan ediyorum.
Yeter ki iyi an adımı elmaslarına , yağdırsınlar kaleme ilham.
Zira döndüm durdum da gene aynı yerdeyim  vesselam.

Ölümcül bir hastalıkla bu diyar kavrulmakta.
Yalnız kalmaktan korktuğumdan sarıldım sayfalara ve şarkılara.
Şimdi son mum da yatsıda sönmesin ; hayat yorgunu , yatak döşek hastalara.
Yeterdi derdim , belki  derdi olan o ufak insanlar bir karınca kadar güçlü olsalar.

Kalem şairlere sigara ve içine çektiği şiirden dumanlar.
Her nefeste kalbime akan kafiyeler zehirli ve israf.
Zaman bir sonbahar ve rüzgarları en değerli hazinenden çalar.
Sert eser bazen , koca çınarlar bile kalır çırıl çıplak.

Ruhumu verdim bir rüyaya ; bedenim ölü , gecelerim öksüz kaldı.
Zaman ayyaşı ayılıp toprağa vardığında kendisinden bir bedeni vardı.
Şeytanlar pusuda beklerken bu ateşten çemberin içinde bir mucizedir aslının hayatta kalması.
Ama zaten kaybetmek biz üç beş garibe en büyük yârdı.

Kafamda kurduğum hayaller ile küsüp barıştım.
İçimdeki şeytanlara yenik düşerdi , her gün doğumunda bir yanım.
Karanlıktan korkan bir çocuğun gece çökünce ki acizliği kadarım.
Ya güneşin doğumuna varır ya da geceye alışırım.


Akıp giden zaman , olamadıklarımdan dolayı dilimden düşmeyen vahlardı.
Zamanla hüznüm , üzerine beyaz ölüm yağan saçlarım kadardı.
Güzel bir rüyanın haram olduğu geceler nice şiirlere kucak açan ahvaldi.
Penceremin kenarı ile aramda duran tek şey bu şiirlerdi.

Şimdi bu dizelerde kağıda olduğum kadar kimseye dürüst olamamıştım,
Kaleme güvendiğim kadar kimseye güvenmemiştim.
Dört duvarlı hayal diyarında yaşayan o çocuk oluyorum hala bazen.
Karşımda aynam , gözlerimden yorgunluğumu okumuştum.

(Garip)