Devinimler

Ben ve benler şimdilerde orta çağda devrim dileniyoruz sokaklarda sanayiden bağımsız

Devinimler

Imagine,maybe better will not be imagined.

Hayal et, belki daha iyisi hayal edilmeyecek

.

Belki bir şiir böyle başlamalıydı artık..

.

Ben yirmilerimde bir çocuğum

Ürperiyorum, nerde kaldı bu kuşlar

Zamanı bıçaklıyorum telaşla uyansın diye

Ben artık bu ağaçların ve çiçeklerin büyüdüğüne inanmıyorum

Dünya bilmem kaç dönümünü tamamlamışken güneşin etrafında

Ben hala o eski çocuğum

.

Sonra, Devinimler Harbi

Yazık ki, yanlış bir savaşın içindeyiz

Devinimler parçalıyor içimi 

20 lere gelince

Yanlış devinimlere yenik düşüyor dostlarım

Bilerek ve isteyerek

.

Sonra belki bir kuşa denk gelmek umudu, pencere kenarında

Fakat ben bu pencerelerin yoldaşlık ettiği çocuk  değilim artık

Ben artık her sabah giydiğim ayakkabılarıma bile yabancıyım

Yahut ben değil sadece siz birer yabancısınız

.

Ben ve benler şimdilerde orta çağda devrim dileniyoruz sokaklarda sanayiden bağımsız

Çünkü güneş bile hala o eski sıcak güneşken

Ve umut bitmezken hiç

Ve mavi hırkamla ben

Bütün o yanlış kapılmaların son noktası olmaya talibiz

Çünkü ben hala o eski çocuğumo 

Ve yaşım 20

Samet Ateş