Eylül...

Eylül...

Sınıyorsun beni Eylül !

Yine deniyorsun, değiyorsun hüznüme,

Bir yeşil yaprak bıraksan bari,

Giderken güz’üme...

Oysa sen konuşansın benimle,

Rüzgâr ile,yağmur ile,şiirle,

Ben anlayanın,

Sen her geldiğinde,

Bir yaş daha yaşlananın,

Dokunduğunda hüznüne,

Kuru yapraklar ile sana,

Destanlar yazanın,

Rüzgar ile,yağmur ile,şiirle...