Genç Yolcunun Seyir Defteri

Asırlar döküldükçe ömür yapraklarından kaybeder yeşillerini her toprak. Bir bakmışız kuraklık hakim pınarlara,

Genç Yolcunun Seyir Defteri
John Collier / Lady Godiva

Uyku pınarları gözlerime hakim.
Yine de yüzümde yeşerirdi sebepsizce  çiçekler ve
Kolayca dökerlerdi yapraklarını bu yaralı toprağa.
Yorgun beden , ağır adımlar ve dönen başım.
Hayaletimdir belki , bilmeseniz de aranızda yaşarım.

O , dört duvarda dünyalara sığmayan hayaller büyüttü.
Hayat bir yol , yalnız adımlarla yürüdü.
Yalnızlığımın ortasında güzelliğine aşık olunan bir gül büyüttü.
Zamanla Eski mutlu haliyle bu bedenden sürüldü.
Yaş aldıkça üstüne yağan yaşlarımla gülümü büyüttü.
Soluyorken yanında bir ben vardım ,
Onunla birlikte çürüdü.

Bende önce vardı yolun sonuna ,
Hüznünde boğuldu.
Bitmiş bu bedenle attığım son adımlar;
Kırılan kemiklerinin acısı bir yandan,
Ama o gene de huzuru kucaklar.
Sıkıca sarılır ve bağrına basar.
İki kuyu arasında taşan yaşlar ,
Yakarışlarını hakka taşıyorlar.


Asırlar döküldükçe ömür yapraklarından kaybeder yeşillerini her toprak.
Bir bakmışız kuraklık hakim pınarlara,
Çatlakların arasında açan bir çiçeğe hasret kalmışız.
Sazımızla hüzünlü bir ahenge selam veriyoruz.
Bazen de bir oluyoruz da armonilere karışıyoruz.
Yine de sona doğru topallarken baston olacak birini bulamıyoruz.

Bunu öğütleyen nice masallardan geliyor sanırım ilham.
Okunup da daldığım rüyalardan uyanamıyorumdur belki,
Bu yüzdedir belki  yaklaşanlardan kaçmalarım , yalnızlığıma sarılmalarım.
Yalnızlığımın ortasında bendime hakim o dağınık satırlarım. 

Kaos ve öfke kokan dizelerim mecbur sanırım sayfalardaki esaretlerine.
Şiirler de olmasa ne yapardım?
Dört duvarlı hayal diyarımda kafayı yemek kaçınılmazdı ama;
Kaybolurdum ya da yok olurdum kalemim şiir ağlamasaydı.
Kalemimden düşürmediğin aynı kelamlardı,
Zamanın zamanla hırpalayacağı bu bedenin önemi mi vardı?

Kaldı yanımda yıkımları da lakin belki kalplere selamları vardı.
Allah’ım! Huzura hasret bu kulun ne çok yandı.
Şiirler de olmasa ne yapardım?
Dört duvarlı hayal diyarımda kafayı yemek kaçınılmazdı ama;
Kaybolurdum ya da yok olurdum kalemim şiir ağlamasaydı.