YİRMİYE İKİ VAR

Akşam saat sekize iki var Ben yirmiye iki kaldım,

YİRMİYE İKİ VAR

 

Eski ben aynalara gülümsüyor

Günden güne özlemi artıyor kimliğimin sahibine

Bİtmez sandığım her yol bitiyor, yaz bile bitti.

'Gidelim hemen geleceğiz.' demişlerdi parktayken bana.

Bir daha binemedim o salıncağa...

Çocukken öğrenememişim durakların yolun uzunluğunu değil

Yolcunun yorgunluğunu göstermek için var olduğunu 

Aldanırken nasıl da mutluymuşuz oysa

Aldatırken bir o kadar küstah insanoğlu.

Uslu olursam hatta gideceğimizi söylemişlerdi mesela

Meğer büyüdükçe kendimden gidecekmişim.

Beş yaşıma sorsalar kandırıkçılar ülkesi buralar

Yaramazlıklarımı yaralarıma erken bıraktım ben bu kandırıkçılar ülkesinde

Şimdi yirmiye dayalıyken iki merdiven

Koskoca bir yokuşta aldanırım yaşayacağıma

Akşam saat sekize iki var

Ben yirmiye iki kaldım,

Aldanırım gençliğime, çocukluğumla yarım kaldım.